گزارش فیلم

موتزارت اگر بهترین آهنگساز کلاسیک تمام تاریخ نباشد، لااقل یکی از بزرگ‌ترین‌هاست. این نابغه اتریشی به واسطه نبوغ و ویژگی‌های شخصیتی‌اش فراز و فرودهای زیادی را در طول زندگی کوتاهش تجربه کرد و نهایتا پس از برجای گذاشتن صدها قطعه درجه یک از خودش، در 35 سالگی به دلیل بیماری از دنیا رفت. فیلم آمادئوس، این ساخته جذاب «میلوش فورمن» که حالا 38 ساله شده، روایتی است دراماتیزه شده از دوره پرحاشیه اقامت موتزارت در وین و رقابتی که بین او و موسیقیدان هم‌عصرش «آنتونی سالیِری» برای جلب توجهات مردم در گرفته بود و البته وقایع منتهی به مرگ موتزارت در سال 1971. فیلم مجموعا نامزد 53 جایزه شد و 40 جایزه (از جمله هشت جایزه اسکار!) را درو کرد. منتقدان پس از این‌که آمادئوس بهترین فیلم اسکار شد، آن را «باشکوه، بی‌نقص، لطیف و بامزه» توصیف کردند. به مناسبت سالگرد اکران این اثر جذاب، می‌خواهیم اتفاقات داخل فیلم «آمادئوس» را با وقایع حقیقی زندگی موتزارت مقایسه کنیم و ببینیم فیلم چقدر به تاریخ وفادار بوده است.

در میان تمام چهره‌های مشهور سینمای ایران که در چند دهه‌ اخیر کار خود را آغاز کرده‌اند، پارسا پیروزفر چهره‌ای کم‌نظیر و حتی منحصربه‌فرد است؛ بازیگری کم‌کار و جذاب که البته عموم تماشاگران پیش‌فرض یا کلیشه‌ ذهنی مشخصی از او در ذهن ندارند و برای همین حضور او در هر فیلمی و ایفای هر نقشی، چه اصلی و چه کوتاه، می‌تواند باعث غافلگیری باشد. پارسا پیروزفر امروز امسال ۵۰ ساله می‌شود و محبوب‌تر از همیشه در سینما و نمایش خانگی می‌درخشد، پس در این گزارش نگاهی به آمار مخاطبان فیلم‌هایی که او بازی کرده انداختیم.

همه در روز ملی سینما از خاطرات می‌گویند، کلیپ می‌سازند، یاد درگذشتگان می‌کنند و... ولی ما این‌بار خلاف جریان اصلی شنا کرده‌ایم. خواستیم در چنین روز مهمی، از صاحبان اصلی این سینما -یعنی مردم- بنویسیم. خواستیم از بحران حضور تماشاگر با عدد و رقم صحبت کنیم. آنچه سینمای ما را در روز ملی‌اش تهدید می‌کند، نه سانسورهاست، نه کمبود بودجه و نه کمبود سینما! بلکه سینمای ایران را قهر تماشاچی‌ها با پرده‌های نقره‌ای به ورطه خطر و نیستی می‌برد. اینجا گزارشی بخوانید درباره همین دغدغه؛ دغدغه حضور و استقبال مردم در سالن‌های تاریک و دوست‌داشتنی و پرخاطره. بقیه خوشی‌ها و کلیپ‌ها و خاطرات بماند برای سال‌های بعد!

بعضی از فیلم‌ها را حقیقتا باید «فیلمِ نویسنده» دانست، نه کارگردان. «جان مالکوویچ بودن» هم قطعا یکی از همین دسته فیلم‌هاست. سال 1999، «چارلی کافمن» به عنوان یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای نویسندگی (و بعدا کارگردانی) هالیوود فیلمنامه درخشانش را تحویل «اسپایک جونز» داد و در کنار هم یکی از آثار بدیع و قابل تحسین دهه 1990 را خلق کردند. فیلم یک کمدی فانتزی درباره یک عروسک‌گردان به نام «کریگ شوارتز» (جان کیوزاک) است که موفق می‌شود تونلی کشف کند به ذهن «جان مالکوویچ» بازیگر مشهور آمریکایی راه دارد! به این ترتیب شوارتز از دیگران پول می‌گیرد و آن‌ها را وارد ذهن مالکوویچ می‌کند تا بتوانند دنیا را از دریچه ذهن این بازیگر تماشا کنند! حال که 23 سال از ساخت فیلم هوشمندانه و بامزه «جان مالکوویچ بودن» گذشته، 10 حقیقت جذاب درباره حواشی و پشت صحنه آن را برای‌تان گردآوردی کرده‌ایم.

هفتاد و نهمین جشنواره فیلم ونیز در نودمین سال تاسیس آن امشب تمام می‌شود و برگزیدگان جشنواره معرفی می‌شوند. سینمای ایران با 2 نماینده در بخش اصلی حضور دارد و در بخش افق‌ها نیز یک فیلم از سینمای ایران است. در این صفحه اسامی برندگان و عکس‌های مراسم اختتامیه را مشاهده کنید.

کمپانی والت دیزنی با خرید برند افسانه‌ای کمیک مارول اینترتینمنت، زمینه را برای تولید یکی از پردرآمدترین فرنچایزهای فیلم در تاریخ خود فراهم کرد. این غول سرگرمی به کتابخانه مارول متشکل از هزاران شخصیت، از جمله کاپیتان آمریکا و مرد آهنی، به عنوان بخشی از تلاش خود برای گسترش جذابیتش در برابر بینندگان جوان دسترسی پیدا کرد. مارول پردرآمدترین فرنچایز تاریخ سینما را دارد، یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تمام دوران (انتقام‌جویان: پایان بازی) را تولید کرده است و با شکل‌گیری فاز ۴ دنیای سینمایی مارول، مسیر روشنی برای تسلط سینما در چند سال آینده دارد. همه این موفقیت‌ها باعث شده تا برای خیلی‌ها سوال شود که حالا مالک مارول، فیلم‌ها و کاراکترهایش کیست؟ در سیزدهمین سال این نقل و انتقال پرسود کمی از جزئیات توافق دیزنی و مارول را بخوانیم.

جشنواره ونیز یکی از قدیمی‌ترین جشنواره‌های سینمایی جهان است؛ هفتادونهمین دوره از جشنواره ونیز Venice Film Festival که از 31 اوت تا 10 سپتامبر 2022 (9 تا 19 شهریور) برپا می‌شود، امسال نودمین سالگرد افتتاحش را هم جشن گرفته است (جشنواره فیلم ونیز در بازه‌های زمانی مختلفی برگزار نشده و برای همین هفتادونهمین دوره برگزاری‌اش مصادف شده با نودمین سالگرد بنیانگذاری آن).در ادامه گزارش اتفاقات این رویداد مهم سینمایی را با هم مرور می‌کنیم.

ستاره‌ای نمادین در فیلم‌های بین‌المللی برای بیش از ۴ دهه، ویژگی‌های ظاهری چارلز برانسون و هیکل تنومندش، باعث باورپذیری قابل قبولی از نقش‌های او در فیلم‌های پرفروشی مانند هفت باشکوه، فرار بزرگ، دوجین کثیف و آرزوی مرگ شد. برانسون مردی کم حرف چه در صفحه نمایش و چه در خارج از آن، برای به تصویر کشیدن مردانی انتقامجو که زندگی آرامشان مختل شده، نیازی به گریم یا جلوه‌های ویژه نداشت. بهترین نقش‌های برانسون باعث شد تا نوری از انسانیت در ظاهر پولادین قهرمانانه‌اش نمایان شود. در خلوت، او از اینکه یک ستاره اکشن است دلخور بود، اما تا اوایل دهه۱۹۹۰ در فیلم‌های هیجان‌انگیز کم‌هزینه‌ای که بسیار کمتر از استعداد او بود، به کشتن آدم‌های بد ادامه داد. مرگ برانسون در سال ۲۰۰۳ کتاب زندگی یکی از باسابقه‌ترین و بی‌میل‌ترین افراد سرسخت هالیوود را بسته است. به بهانه نوزدهمین سالروز مرگ این ستاره نکات جذابی از زندگی و حرفه او را بخوانید.

تعطیلات رمی یکی از آن فیلم‌های کلاسیکی است که حتی در سال ۲۰۲۲ همچنان می‌توان آن را تحسین کرد و دوست داشت. علاوه بر تم عاشقانه آن یکی از دلایلی که این فیلم تا این حد موفق باقی مانده، ستاره آن است. هزاران زن جوان در سراسر آمریکا و دیگر کشورها پوسترهای آدری هپبورن را به دیوار اتاق خود زده‌اند، نقل قول‌هایی از او در بیوگرافی رسانه‌های اجتماعی خود دارند و حتی برای هالووین لباس او را می‌پوشند. در این فیلم آدری هپبورن و گریگوری پک روز خود را با هم با نشستن روی پله‌های Trinita dei Monti، یک بنای برجسته رمی آغاز می‌کنند. پس از خوردن یک ژلاتو، سوار بر وسپا به یک ماجراجویی بزرگ و رمانتیک در مرکز شهر رم پا می‌گذارند و چنان فضای عاشقانه‌ای می‌سازند که در پایان فیلم، نمی‌توانید به این موضوع فکر نکنید که همه چیز را رها کنید و به امید عاشق شدن به اروپا بروید. به مناسبت شصت و نهمین سالگرد اکران این فیلم پیشنهاد می‌کنیم اگر تا به حال به تماشای این کمدی رمانتیک ننشسته‌اید فیلم را ببینید و نکات جذاب آن را اینجا بخوانید.

کارنامه مسعود کیمیایی در سال‌های پس از پیروزی انقلاب با فراز و نشیب‌های فراوانی همراه بوده. هنوز هم ساخت و اکران هر فیلم او، اتفاقی ویژه است که حجم ویژه‌ای از مطالب رسانه‌ها را به خود اختصاص می‌دهد. با این وجود، کمتر فیلمی از او با واکنش‌های کم‌وبیش یکدستی مواجه شده است. گاهی اوقات می‌توان شباهت‌هایی میان جنس برخی از واکنش‌ها به فیلم‌های مختلف کیمیایی پیدا کرد. این در حالی است که گذر زمان ثابت کرده که آثار او جایگاه یکسانی پیدا نکرده‌اند. رد پای گرگ، یکی از آثاری است که به مرور زمان و با وجود ابهامات فراوان داستانی، به یکی از فیلم‌های محبوب کیمیایی نزد هوادارانش تبدیل شده است. مروری بر برخی از یادداشت‌های نوشته شده در زمان اکران این فیلم، نشان‌دهنده تعارضی است که میان نظرات مختلف به چشم می‌خورد.