تماشای یک فیلم، در ظاهر کاری ساده و روزمره به‌نظر می‌رسد؛ ما می‌نشینیم، نگاه می‌کنیم و در پایان، یا لذت می‌بریم یا نه. اما در پسِ این تجربه ظاهرا ساده، امکانی عمیق‌تر نهفته است: اینکه از یک مخاطب منفعل، به تماشاگر آگاه و تحلیلگر تبدیل شویم. نقطه آغاز این مسیر، «نوشتن» است؛ نوشتن درباره آنچه دیده‌ایم، حس کرده‌ایم، و به آن اندیشیده‌ایم. این یادداشت‌ها، که می‌توانند کوتاه، ساده و بدون اصطلاحات تخصصی باشند، ما را وادار می‌کنند که دقیق‌تر ببینیم و روشن‌تر فکر کنیم. بسیاری از منتقدان، نویسندگان و حتی فیلمسازان، فعالیت خود را با همین تحلیل‌های شخصی آغاز کرده‌اند؛ تحلیل‌هایی که نه برای چاپ در مجله یا ارائه در دانشگاه، بلکه صرفا برای ثبت تجربه‌ای شخصی نوشته شده‌اند.

هفتمین قسمت از مجموعه فیلم‌های ترسناک «جیغ» با فروش افتتاحیه ۴۰ تا ۴۵ میلیون دلاری در آمریکای شمالی، در آستانه ثبت بزرگترین شروع سال ۲۰۲۶ قرار گرفت. این فیلم که با بازگشت نو کمبل به نقش نمادین سیدنی پرز و کارگردانی کوین ویلیامسون (نویسنده فیلم‌های اولیه مجموعه) ساخته شده، می‌تواند با پیشی گرفتن از فروش ۴۴٫۴ میلیون دلاری «جیغ ۶» به پرفروش‌ترین افتتاحیه تاریخ این فرنچایز نیز تبدیل شود. پیش‌بینی می‌شود فروش جهانی فیلم در پایان هفته اول به ۶۰ میلیون دلار برسد.

کریستن بل، بازیگر سرشناس که قرار است هفته آینده جوایز بازیگران (Actor Awards) را اجرا کند، فاش کرد برای غلبه بر استرس و دلشوره پیش از اجرا از داروهای ضد استرس استفاده می‌کند. در مقابل، روی وود جونیور و آتسوکو اوکاتسوکا که به ترتیب مجری مراسم‌های جوایز انجمن نویسندگان آمریکا در نیویورک و لس‌آنجلس هستند، روش‌های طبیعی‌تری مانند معاشرت با عوامل پشت صحنه یا تکرار جوک‌ها برای درخت‌های ایوان خانه را ترجیح می‌دهند.

شاهرخ خان که به نام پادشاه بالیوود شناخته می‌شود، یک افسانه واقعی سینماست که قلب میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را تسخیر کرده است. او در طول دوران فعالیتش که بیشتر از سه دهه را در برمی‌گیرد، در بهترین فیلم‌های سینمای هند ایفای نقش کرده و به بازی‌های کاریزماتیک و رقص‌های به یاد ماندنی شهرت دارد. البته باید گفت که این فقط استعداد بازیگری شاهرخ خان نیست که او را منحصر به فرد می‌کند، بلکه رابطه او با طرفدارانش هم یکی از مهم‌ترین دلایل محبوبیت اوست. اینجا درباره بهترین فیلم‌ها و نقش‌های این ستاره دوست داشتنی سینمای هند می‌خوانید.

ول کیلمر پس از مبارزه‌ای طولانی با سرطان - که صدایش را هم گرفته بود - درگذشت. او کارنامه‌ای خارق‌العاده از خود به‌جا گذاشت ولی همکاری با او آسان نبود؛ و این‌ها جنبه‌هایی هستند که در مستند ول (2021) برجسته شده‌اند. او دو بار با الیور استونِ نویسنده و کارگردان، در فیلم‌های دورز (1991) و اسکندر (2004) همکاری کرد که هر دو احساسی، جسورانه و بی‌تعارف هستند و اغلب بازی‌هایش را تحسین کرده‌اند. گفت‌وگویی که در پیش رو دارید توسط مت زولر سایتس (سردبیر ارشد سایت راجرایبرت دات‌کام، منتقد سینما و تلویزیون و فینالیست کسب جایزه پولیتزر در حوزه نقد) انجام شده و در آن، الیور استون از تجربه‌هایش با ول کیلمر گفته است.

نیک راینر ۳۲ ساله، پسر راب راینر کارگردان نامدار سینما و میشل سینگر راینر عکاس، روز دوشنبه در دادگاه لس‌آنجلس در برابر اتهام قتل درجه یک والدینش اعلام بی‌گناهی کرد. او که از دسامبر سال گذشته پس از پیدا شدن اجساد پدر و مادرش با ضربات چاقو در خانه‌شان در بازداشت به سر می‌برد، با حضور پشت شیشه در دادگاه و با وکالت تازه خود از دادستانی عمومی، هرگونه اتهام را رد کرد. دادستان منطقه لس‌آنجلس این پرونده را واجد شرایط اعدام دانسته اما تأکید کرده که هنوز تصمیمی در این باره گرفته نشده است.

تام هنکس نقش آبراهام لینکلن، شانزدهمین رئیس‌جمهور آمریکا، را در فیلم سینمایی «لینکلن در باردو» بازی خواهد کرد. این پروژه که ترکیبی از لایو اکشن و انیمیشن استاپ‌موشن است، بر اساس رمان پرفروش و برنده جایزه بوکر نوشته جرج ساندرز ساخته می‌شود و داستان آن به رابطه لینکلن با پسر ۱۱ ساله‌اش که از دنیا رفته، می‌پردازد. فیلم‌برداری این اثر در لندن آغاز شده است.