گفت‌وگوی فیلم

ول کیلمر پس از مبارزه‌ای طولانی با سرطان - که صدایش را هم گرفته بود - درگذشت. او کارنامه‌ای خارق‌العاده از خود به‌جا گذاشت ولی همکاری با او آسان نبود؛ و این‌ها جنبه‌هایی هستند که در مستند ول (2021) برجسته شده‌اند. او دو بار با الیور استونِ نویسنده و کارگردان، در فیلم‌های دورز (1991) و اسکندر (2004) همکاری کرد که هر دو احساسی، جسورانه و بی‌تعارف هستند و اغلب بازی‌هایش را تحسین کرده‌اند. گفت‌وگویی که در پیش رو دارید توسط مت زولر سایتس (سردبیر ارشد سایت راجرایبرت دات‌کام، منتقد سینما و تلویزیون و فینالیست کسب جایزه پولیتزر در حوزه نقد) انجام شده و در آن، الیور استون از تجربه‌هایش با ول کیلمر گفته است.

حسین فرحبخش که همواره به‌عنوان تهیه‌کننده حضوری پررنگ در سینمای ایران داشته، با «ناجورها» به عرصه کارگردانی بازگشته است؛ فیلمی که برخلاف تصور اولیه نه‌تنها کم‌هزینه نبوده، بلکه به‌دلیل تک‌لوکیشن بودن و فیلمبرداری تماماً شبانه، ریسک‌های تولیدی و اجرایی قابل‌توجهی را به همراه داشته است. فرحبخش در این گفت‌وگو درباره چرایی کارگردانی این پروژه، چالش‌های حضور بازیگران پرمخاطبی چون پژمان جمشیدی و محسن کیایی در شرایط سخت فیلم‌برداری، مدیریت بداهه‌پردازی‌ها و مهم‌تر از همه، انتقاد صریح خود از ساختارهای موجود در اکران سینمای ایران ــ به‌ویژه معضل فروش‌های فیک ــ سخن گفته است. این مصاحبه پیش از این در رسانه دیگری منتشر شده است.

جرج کلونی سرما خورده است ولی بر خلاف سایر ستارگان سینما فرصتی برای استراحت در نظر نگرفته و برنامه‌های کاری خود را دنبال می‌کند. جایی در مرکز شهر منهتن نشسته‌ایم و می‌خواهیم درباره فیلم جدیدش جی کلی (نوا بامباک) صحبت کنیم. ستاره برنده اسکار فیلم‌های مایکل کلایتن (تونی گیلروی، 2007)، رو هوا (جیسن رایتمن، 2009) و فیلم‌های اوشن (استیون سودربرگ، 2001، 2004 و 2007) در یخچال کوچکی سرک کشیده است تا سودایی برای نوشیدن پیدا کند. موهایش بیش‌تر خاکستری شده‌اند و چهره‌اش کمی چین و چروک برداشته است اما در 64 سالگی همچنان خوش‌تیپ است و به کری گرانت می‌ماند.

جدیدترین اثر سینمایی دیوید کراننبرگ شخصی‌ترین فیلم او در دهه‌های اخیر است. فیلم کفن‌ها - که فیلمنامه‌اش پس از مرگ همسر کراننبرگ و پایان زندگی مشترک 43 ساله آن‌ها نوشته شد - درباره طبیعت بی‌پایان سوگ و اندوه است و همین‌طور درباره شیوه‌های عجیبی که آدم‌ها رنج می‌کشند و آنچه حقیقت را در دنیایی از امکان‌های بی‌حد و بی‌معنی تشکیل می‌دهد. داستان فیلم کفن‌ها درباره کار‌آفرینی به نام کارش (با بازی ونسان کسل) است که کفن پیشرفته‌ای مجهز به دوربین‌های متعدد و باکیفیت را طراحی کرده است؛ کفنی که به داغ‌دیده‌ها اجازه می‌دهد زوال و تجزیه شدن اجساد عزیزان خود را به‌صورت زمان واقعی تماشا کنند. کارش به‌واسطه مرگ همسرش بکا (دیانه کروگر) پس از دست‌وپنجه نرم کردن با یک بیماری بی‌درمان به این فناوری - که گرِیوتِک نامیده - دست پیدا کرده است؛ و این موضوع که نمی‌تواند همسرش را فراموش کند به سوژه صحبت‌های مکرر او با خواهر دوقلوی بکا با نام تری (کروگر) شوهر سابق تری، موری (گای پیرس) و دستیار هوش مصنوعی او (با صدای کروگر) بدل می‌شود. گفت‌وگویی که در پیش رو دارید پس از نمایش فیلم کفن‌ها در جشنواره فیلم نیویورک 2024 توسط ایزاک فلدبرگ انجام شده و کراننبرگ در آن پیرامون موضوع‌های جالب مختلفی صحبت کرده است؛ از این‌که چرا هنر درمان نیست تا این‌که چطور جسم واقعیت است؛ و همین‌طور منابع الهامی که برای ساخت فیلم‌هایش دارد.

متولد ۱۳۵۷ زاهدان است. او فعالیت فیلمسازی خود را از سال ۱۳۷۴ با گذراندن دوره فیلمسازی در موسسه سینمایی پارسا فیلم تهران آغاز کرد و پس از گذراندن این دوره همکاری خود را با انجمن سینمای جوانان ایران آغاز کرد و تاکنون بیش از ۲۰ فیلم کوتاه داستانی، مستند و انیمیشن کارگردانی کرده است و همچنین در چندین جشنواره‌ داخلی و خارجی حضور داشته است. درباره حسین ریگی صحبت می‌کنیم؛ فیلمسازی که حالا چندسالی است با په عرصه فیلمسازی بلند هم گذاشته و آثاری چون «لیپار»، «میرو» و «هوک» ساخته است که وجه اشتراک همه آن‌ها بومی بودن و قصه گفتن در سیستان و بلوچستان است. پخش «لیپار» در فیلیمو بهانه‌ای شد تا با کارگردان اثر گفت‌وگو کنیم.

پخش انیمیشن ماجراجویانه «رویاشهر» به کارگردانی محسن عنایتی و تهیه‌کنندگی مصطفی حسن‌آبادی در فیلیمو بهانه این گفت‌وگو است؛ قصه نوجوانی به نام «آرات» که رویای قهرمانی در سَر دارد و در سفری همراه با دوستانش برای رسیدن به شهر رویایی خود، واقعیت‌های تازه‌ای را کشف می‌کند... این اثر اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ با شعار «شهر رویاهات رو بساز» روی پرده سینماهای سراسر کشور رفت و به عنوان پُرفروش‌ترین فیلم کودک سینماها در سه ماه تابستان، بیش از ۳۶۸ هزار مخاطب جذب کرد و به فروش ۲۳ میلیارد تومانی رسید. ببینیم محسن عنایتی، کارگردان این انیمیشن درباره آن چه می‌گوید؟

فیلم موزیکال «بامبولک» به کارگردانی آرش معیریان و تهیه‌کنندگی بهروز مفید که پس از موفقیت فیلم سینمایی «بامبالا» در گیشه سینما‌ها ساخته شده است، در سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان توانست برنده دو پروانه زرین برای بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر کودک و نوجوان شود. این بهانه‌ای شد تا با آرش معیریان، کارگردان فیلم بامبولک صحبت کنیم.

مستند «گردان تخریب» به کارگردانی سامان مختاری یکی از مستندهای جست‌وجوگر درباره بخشی از ناگفته‌های تحولات تاریخ معاصر در ایران است. مستندی که با تمرکز بر تجربه‌های یک گروه از مبارزان ملی و برون‌مرزی، به زوایای تاریکی از تحولات منطقه نور انداخته و حاوی مستنداتی دست‌اول و شنیده‌نشده است. به بهانه عرضه این مستند در پلتفرم فیلیمو، گفت‌وگویی با سامان مختاری درباره تجربه ساخت آن داشته‌ایم.

فیلم‌کوتاه «تخطی» یکی از آثار مهم حاضر در چهل‌ودومین جشنواره فیلم‌کوتاه تهران بود که هم در ترکیب آرای مردمی و هم در فهرست نامزدها از نگاه هیأت داوران جایگاهی قابل‌قبول داشت. میکاییل دیانی که پیش از این با «مدیر مدرسه» حضوری پرحاشیه در جشنواره دو سال پیش داشت، در سومین تجربه کارگردانی فیلم‌کوتاه داستانی در کارنامه خود، امسال «تخطی» را با نقش‌آفرینی بازیگرانی همچون امیر نوروزی و سیاوش چراغی‌پور به جشنواره رساند. به بهانه این حضور، گفت‌وگویی با او داشته‌ایم.

سیاوش چراغی‌پور بازیگر پرکار جشنواره فیلم کوتاه تهران است؛ او همکاری با کارگردانان جوان را فرصتی برای تجربه‌های جدید سینمایی می‌داند و به این نسل یادآوری می‌کند که از اشتباه کردن نترسند. گفت‌وگو با او درباره آثار و فضای جشنواره فیلم کوتاه تهران در سال ۱۴۰۴ خواندنی است.