بهترین های فیلم و سریال

واکین فینیکس به‌راحتی یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگرانی است که امروز کار می‌کند. او به یک اندازه برای منتقدان سینما و عموم تماشاگران شناخته شده است و در برخی از مهم‌ترین و نمادین‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بازی کرده و با بعضی از بزرگ‌ترین فیلمسازان کار کرده است؛ از ریدلی اسکات تا اسپایک جونز و پل تامس اندرسن. از این رو بدیهی است که کارنامه بازیگری چشمگیرش از پروژه‌های کوچک مولف‌محور تا بلاک‌باسترهای مهم را در بر می‌گیرد؛ و همین‌طور از ایفای نقش شخصیت‌های نمادینی چون جوکر، جانی کش و ناپلئون بناپارت. نگاهی به بهترین بازی‌های کارنامه واکین فینیکس انداخته‌ایم.

دونالد مک‌نیکول ساترلند در جولای ۱۹۳۵ کانادا به دنیا آمد و 6 دهه فعالیت بازیگری داشت و از جشنواره‌های مختلف جوایز متعددی دریافت کرد. او در ۱۹۷۰ با بازی در فیلم «مش» به کارگردانی رابرت آلتمن به چهره شناخته شده‌ای بدل شد. برای بازی در فیلم «حالا نگاه نکن» نامزد دریافت جایزه‌ بفتا برای بهترین بازیگر شد. بازی‌اش در نقش آتیلا، در فیلم «۱۹۰۰» به کارگردانی برناردو برتولوچی از سوی منتقدان با استقبال روبرو شد. در ۲۰۱۷ مراسم اسکار از او تقدیر کرد و اسکاری افتخاری دریافت کرد. این تنها جایزه اسکاری بود که او در طی 6 دهه بازی در سینما دریافت کرد. او در سال ۲۰۲۰ به خاطر بازی در مینی‌سریال UNDOING در کنار هیو گرانت و نیکول کیدمن، جایزه منتقدان تلویزیون را برای بازی در نقش مکمل دریافت کرد. ساترلند در ژوئن 2024 در سن ۸۸ سالگی در امریکا درگذشت.

افتخار سینمای ایران است که همواره توجه ویژه‌ای به شهر مشهد و بارگاه ملکوتی امام هشتم داشته است. قصه‌ها و روایت‌های مختلفی را حول محور این شهر مذهبی و توریستی تعریف کرده و گاه به جایگاه معنوی امام رضا(ع) نیز اشاره شده است. اینجا نگاهی انداخته‌ایم به مهم‌ترین و خاطره‌انگیزترین اشاره‌های سینمای ایران به اهمیت و تاثیر امام رضا(ع).

شاید هیچ بازیگر دیگری بجز رابرت دنیرو در تاریخ سینما وجود نداشته که کارنامه بازیگری‌اش مالامال از شاهکارهای بی‌رقیب باشد. دنیرو یکی از بزرگترین بازیگرانی است که تا به حال پرده نقره‌ای به خودش دیده. او کنار بازیگران بزرگی مانند مارلون براندو، دنیل دی- لوئیس و مریل استریپ مقابل دوربین ظاهر شده، فیلم‌شناسی آثار رابرت دنیرو گسترده و پر از شاهکار و گاهی فیلم‌های ضعیف است. همکاری نزدیک با برخی از بزرگ‌ترین فیلمسازان این صنعت به ابتدای دوران بازیگری او در سال‌های ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، زمانی که رابرت دنیرو با برایان دی پالما همکاری را شروع کرد، کمی قبل از شروع رابطه‌اش با مارتین اسکورسیزی در سال‌های ۱۹۷۰. پیش از دورانی که آن‌ها با ساخت راننده تاکسی، خیابان‌های پایین شهر، نیویورک نیویورک حتی به اوج هنر خود رسیده باشند. اینجا مروری داشته‌ایم بر بهترین نقش‌آفرینی رابرت دنیرو که خاطره‌انگیز است.

تهدید آخرالزمان از همان ابتدای سینما راه خود را به پرده سینماها باز کرد. از فیلم دانمارکی پایان دنیا محصول ۱۹۱۶ به عنوان نخستین اثر سینمایی آخرالزمانی نام برده می‌شود. اما در دهه ۵۰ بود که برای نخستین بار تب فیلم‌های درباره پایان دنیا داغ شد. زمانی‌که بمب اتم، جنگ سرد و رقابت فضایی میان روس‌ها و آمریکایی‌ها، وحشت از نابودی قریب الوقوع جهان را در سراسر جهان طنین‌انداز کرد. در این مطلب سراغ ۱۵ فیلم آخرالزمانی از دهه‌های مختلف رفته‌ایم. فیلم‌هایی که در قالب‌ها و با رویکردهای مختلف تهدید پایان دنیا را به تصویر کشیده‌اند. برای آنکه به لیست متمرکز تری برسیم فیلم‌هایی پایان دنیایی با محوریت زامبی‌ها و یا آثار پسا آخرالزمانی که داستانشان بعد از نابودی جهان رخ می‌دهند، کنار گذاشته‌ایم. همچنین خبری از فیلم‌هایی دیستوپیایی نیست.

اغلب تشنه‌های شهرت در هالیوود حاضرند بازوی چپ‌شان را بدهند تا بخشی از کاریزمای دنزل واشینگتن بر پرده نقره‌ای را داشته باشند. دنزل واشنگتن (متولد 28 دسامبر 1954) که کارنامه پرباری دارد و نقش‌های متنوعی را بازی کرده است به یک اندازه در ایفای نقش‌های جدی خود استادانه عمل می‌کند. او این سال‌ها بیش‌تر در قالب فیلم‌های «اکولایزر» / «برابرساز» (The Equalizer) دمار از روزگار آدم‌های بد درآورده است و اساس این ژانر سینمایی را با نیروی والای ستارگی و قدرت بدنی‌اش ارتقا بخشیده است. این‌ها ده بازی برتر دنزل واشینگتن در کارنامه چهاردهه‌ای او به شمار می‌روند.

آلن دلون با مرگش در روز یک‌شنبه (18 اوت 2024 - 28 مرداد 1403) یک میراث سینمایی غنی و ارزشمند را به‌جا گذاشت. این بازیگر فرانسوی که نخستین بار در اواسط دهه 1950 بر پرده نقره‌ای ظاهر شد با برخی از مهم‌ترین فیلمسازان نیمه دوم قرن بیستم همکاری کرد، از لوکینو ویسکونتی و میکل‌آنجلو آنتونیونی گرفته تا ژان-پیئر ملویل رنه کلمان؛ و این در حالی است که جذابیت و جادوی حضورش در صحنه، الهام‌بخش نسل‌های مختلفی از سینمادوستان شد. به افتخارش آنچه در ادامه می‌خوانید نگاهی کوتاه اما پرنکته به خاطره‌انگیزترین و درخشان‌ترین بازی‌های آلن دلون است.

علی حاتمی از زمانه خودش چندین فرسخ جلوتر بود. این را می‌توان به گواه حرف‌های منتقدانی گفت که در زمان حیاتش او را به خاطر نوع نثر و شیوه روایتش از تاریخ شماتت می‌کردند و بعد از اینکه از این دنیای فانی بدرود حیات گفت او را با جملاتی اغراق آمیز ستایش کردند. اما فارغ از همه تعریف‌ها و تخریب‌ها علی حاتمی را نمی‌توان از آسمان فرهنگ و هنر ایران حذف کرد و قطعا یکی از بزرگان سینمای ایران است. کسی که در دوران فتح گیشه سینماها با فیلمفارسی‌های کاباره‌ای تلاش کرد فرهنگ عمیق ایرانی را ارتقا دهد و آن را به تصویری دلنشین روی پرده سینما کند. القابی که به او می‌دهند اگرچه شایسته نام او است اما فارغ از اینکه او را سعدی سینما و شاعر سینما بدانیم او را باید همان علی حاتمی بدانیم. خالق لحظه‌های خوش فرهنگ ایرانی.

ترنس استفان مک‌کویین در ۲۴ مارس ۱۹۳۰ در حومه ایندیاناپولیس به دنیا آمد. در کودکی زندگی نا آرامی داشت و در ۱۸ سالگی به ارتش پیوست. در ۲۲ سالگی به کلاس‌های بازیگری رفت و در همان موقع در یک تئاتر بازی کرد. دهه‌ ۱۹۷۰ در واقع اوج دوران بازیگری اوست و با فیلمسازان مهمی مانند سام‌پکین‌پا همکاری کرد و پس از «گریز» (در ایران: این فرار مرگبار) به عنوان گران‌ترین بازیگر جهان شناخته شد. سرانجام در ۱۹۸۰ و در ۵۰ سالگی بر اثر سرطان پیشرفته درگذشت. در این مطلب نگاهی به بهترین فیلم‌های این بازیگر فقید و مطرح سینمای جهان می‌اندازیم.

داستان‌های دیستوپیایی، به‌ویژه در فیلم‌ها، نگاهی کوتاه به آینده‌های تاریک و نامطمئن دارند و درک مخاطبان از جامعه، قدرت و انعطاف‌پذیری انسانی را به چالش می‌کشند. فیلم‌هایی بوده‌اند که تصاویر پرشوری از جهان‌هایی ترسیم کرده‌اند که به روش‌هایی فرو ریخته‌اند که کمتر کسی می‌توانست تصور کند. برخلاف رویه همیشگی این‌بار به سراغ کاربران ردیت رفته‌ایم که بهترین فیلم‌های دیستوپیایی را انتخاب کرده‌اند، آثاری که بر آن‌ها تاثیر گذاشته. فیلم‌هایی که روایت‌هایی از ستمگران تا فجایع مختلف را بازگو می‌کنند و برای مخاطب چنان جذاب است که چشم از پرده سینما برنگرفته‌اند.