فهرست برترین فیلم های استیو مک کویین

بهترین فیلم های استیو مک کویین بر اساس سال انتشار مرتب شده‌اند

بهترین فیلم های پلیسی سینما

فیلم آسمانخراش جهنمی | ‍۱۹۷۴ | The Towering Inferno

در این فیلم که جزو آثار سینمای فاجعه دسته‌بندی می‌شود، استیو مک کویین در کنار انبوهی از ستارگان سینما حضور دارد. فیلم به حادثه‌ آتش‌سوزی در یک برج بسیار مرتفع و مشکلاتی می‌پردازد که مهار آتش‌سوزی را دشوار می‌سازد. مک‌کویین نقش مایل اوهالرون را بازی می‌کند که رییس آتش‌نشان‌های گروه پنجم در سانفراسیسکو است. جان گیلرمن کارگردان فیلم از بازی مک‌کویین و پل نیومن تقدیر و اذعان کرد که به شکل قابل ملاحظه‌ای هر دو به نقش‌هایشان بعد بیش‌تری بخشیده‌اند. با این همه هر دو بازیگر درخواست داشتند که نامشان در تیتراژ بالاتر قرار بگیرد. به ناچار در تیتراژ نام آن‌ها به گونه‌ای آمده که دقیقاً مشخص نمی‌شود که نام کدامشان بالاتر است. فیلم برنده اسکار بهترین فیلم برداری، تدوین و موسیقی ارژینال دراماتیک شد.

فیلم پاپیون  | ۱۹۷۳ | Papillon

در این درام تاریخی و حادثه‌ای، استیو مک کویین نقش هانری شاریر را بازی می‌کند که سال‌ها زندانی بود و عاقبت گریخت. فیلم اثر پرخرج از آب درآمد اما در اولین سال نمایش عمومی‌اش، توانست دو برابر هزینه‌اش را دربیاورد. برخی فیلم را ادای احترام به تسلیم‌ناپذیری روح انسانی دانستند و معتقد بودند که تحسین فیلم، راحت‌تر از لذت‌بردن از آن است. کوئنتین تارانتینو، پاپیون را یک اثر نمادین زیبا دانست و بهترین لحظه‌ بازیگری مک‌کویین در فیلم را آن‌جایی اعلام کرد که سرش را از سلول انفرادی درمی‌آورد و نه تنها قابل تشخیص نیست، بلکه کاملاً متزلزل است. شیمی رابطه‌ داستین هافمن در نقش لویی دگا و استیو مک‌کویین در واقع از نقاط برجسته فیلم محسوب شده و بسیار باورپذیر از آب درآمده است. برای ما فارسی زبان‌ها، پاپیون واجد نکته‌ مهم دیگری نیز هست و آن دوبله‌ درخشان دو استاد مسلم دوبله، مرحوم اسماعیلی و مرحوم طهماسب است.

فیلم جونیور بانر | ۱۹۷۲ | Junior Bonner

در این وسترن معاصر، استیو مک کویین نقش جونیور بانر، یک سوارکار و کمندافکن را بازی می‌کند که به شهر زادگاهش برمی‌گردد تا در یک رقابت شرکت کند و دوباره پیش برادر و والدین‌اش برگردد که رفتار سردی با وی دارند. فیلم که مانند دیگر آثار سام‌پکین‌پا اثر تلخی است، نتوانست در نمایش عمومی‌اش با موفقیت تجاری روبرو شود. یکی از منتقدان اظهار داشت که در فیلم به مک‌کویین شخصیتی محول شده که بتواند احساسات را به نمایش بگذارد. منتقد دیگری بازی مک‌کویین در فیلم را یکی از بهترین بازی‌های او دانست و فیلم را یکی از لذتبخش‌ترین آثار پکین‌پا قلمداد کرد.

فیلم گریز  | ۱۹۷۲ | The Getaway

مک‌کویین که از شکست تجاری جونیور بانر دلزده شده بود و مشتاق بود که دوباره با پکین‌پا کار کند، فیلمنامه‌ «گریز» را به پکین‌پا داد تا آن را بسازد. او نقش داک مک‌کوی را در فیلم بازی می‌کند که نقشه‌ سرقتی را در ذهن دارد اما شرکایش به او نارو می‌زنند. فیلم در نمایش عمومی با موفقیت خیره‌کننده‌ای روبرو شد. مک‌کویین نقش فعالی در ساخت این فیلم داشت. ابتدا کارگردان دیگری را برای ساخت این فیلم در نظر گرفته بود اما قرعه‌ فال به نام پکین‌پا افتاد. صحنه‌ای از فیلم که مک‌کوی یک اتومبیل پلیس را در صحنه‌ای اسلوموشن، با تفنگ نابود می‌کند و دو پلیس منفعلانه شاهد این صحنه هستند، پیشنهاد گنجاندن این صحنه در فیلم، از استیو مک‌کویین بود. این فیلم در ۱۹۹۴ بازسازی شد و منتقدان آن را کلیشه‌ای و بازسازی بی‌روحی از فیلم پکین‌پا دانستند.

فیلم بولیت | ۱۹۶۸ | Bullitt

فیلم یک نئونوار اکشن است که نقش شخصیت اصلی آن را مک‌کویین بازی می‌کند، یک بازرس پلیس که در تعقیب گروهی از گنگستران است. شرکت فیلمسازی استیو مک کویین این فیلم را تهیه کرد که در نمایش عمومی‌اش باموفقیت روبرو شد و اسکار بهترین تدوین را دریافت کرد. این فیلم دارای صحنه‌ تعقیب و گریز اتومبیل‌ها در خیابان‌های سانفراسیسکو که به خاطر آن مشهور شده و آن را یکی ازتأثیرگذراترین صحنه‌های فیلم می‌دانند. مک‌کویین این نقش را بر اساس شخصیت یک بازرس واقعی در پلیس سانفراسیسکو بازی کرد و حتی جلیقه‌ ضدگلوله‌ خاص وی را کپی کرد. نکته‌ای که درباره این فیلم گفته می‌شود، واقع‌گرایی آن است که به جای استودیو در محیط واقعی فیلمبرداری شد. یکی از منتقدان، فیلم را صرفاً به خاطر بازی مک‌کویین، اثری فوق‌العاده نامید که خوب بازی می‌کند، کند نیست و مانند آدم‌های کوچه و خیابان حرف می‌زند.

فیلم حادثه توماس کراون  | ۱۹۶۸ | The Thomas Crown Affair

توماس کراون یک میلیونر ورزشکار و تاجر است که به دلیل ملال و بی‌حوصلگی به مغز متفکر طراحی یک سرقت از بانک بوستون بدل شده است. اداره بیمه زنی به نام ویکی را برای پیگیری سرقت استخدام می‌کند. ویکی به توماس کراون می‌گوید که می‌داند سارق بانک اوست و به این ترتیب یک بازی موش و گربه بین این دو راه می‌افتد. مک‌کویین در این فیلم عملیات بدلکاری را خودش انجام داد، از جمله صحنه‌های چوگان بازی و رانندگی با سرعت زیاد. نمایش عمومی فیلم با موفقیت فراوانی همراه بود. منتقدان شیمی رابطه میان مک‌کویین و فی‌داناوی در فیلم را تحسین کردند. این فیلم در ۱۹۹۹ با بازی پیرس برازنان بازسازی شد.

فیلم نوادا اسمیت | ۱۹۶۶ | Nevada Smith

مک‌کویین در این فیلم، نقش ماکس سند را بازی می‌کند که معروف به نوادا اسمیت است و مادرش رنگین‌پوست است که قانون‌شکنان وقتی از جستجوی طلاهای پدر ماکس نومید می‌شوند، پدرش و خانواده‌اش را می‌کشند و نوادا اسمیت به دنبال انتقام از قاتلین است. نشریه‌ ورایتی فیلم را فاقد بازی‌های مورد پسند دانست. برخی اشاره کردند که تماشاگر بر اساس نام فیلم انتظار دارد با جوانی روبرو شود که هنوز خام است و باید با بحران بزرگی در زندگی‌اش دست و پنجه نرم کند اما استیو مک‌کویین 36 ساله، شخصیتی را به نمایش در می‌آورد که فراتر از انتظارات تماشاگر است. او با آن چشم‌های آبی و موهای طلایی کم‌تر می‌تواند به عنوان فردی که نیمی از وجودش سرخپوست است، برای تماشاگر باورپذیر باشد.

فیلم بچه سین‌سیناتی | ۱۹۶۵ | The Cincinnati Kid

استیو مک کویین در این فیلم نقش اریک استونر را بازی می‌کند که معروف به «بچه» است و می‌خواهد در پوکر بی‌رقیب باشد. همین موضوع باعث می‌شود که او با یکی از بازیگران کهنه‌کار و قدیمی پوکر به رقابت بپردازد. ابتدا سام‌پکین‌پا کارگردان این فیلم بود اما بعد از شروع فیلمبرداری نورمن جویسون جایگزین او شد. فیلم در پایان مورد نظر کارگردانش، بر روی چهره استیو مک‌کویین ثابت می‌ماند که سکه‌ای برای یک پسربچه‌ کفاش سیاه‌پوست پرت می‌کند اما تهیه‌کننده با این پایان مخالفت کرد. یکی از منتقدان با اشاره به مک‌کویین و نام فیلم، چهره او را مناسب این نقش دانست. برخی به شباهت‌های غیرقابل انکار این فیلم و «بیلیاردباز» اشاره کرده‌اند.

فیلم فرار بزرگ | ۱۹۶۳ |  The Great Escape

بار دیگر جان استرجس از بازیگر محبوبش استیو مک کویین در فیلم تازه‌اش استفاده کرد. این فیلم جنگی که داستان تعدادی از اسرای جنگ جهانی را روایت می‌کند، در نمایش عمومی‌اش عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال را نصیب خود کرد و استیو مک‌کویین جایزه‌ بهترین بازیگر را از جشنواره‌ فیلم مسکو برای بازی در این فیلم دریافت کرد. این فیلم در واقع به نوعی ادای دین به عشق قدیمی مک‌کویین یعنی موتورسواری نیز هست و یک سکانس تعقیب و گریز با موتور دارد که مورد توجه قرار گرفت. به دلیل ممانعت شرکت بیمه‌ بازیگران، خود او نتوانست بخش‌های خطرناک این سکانس را بازی کند. اما مک‌کویین به دلیل تسلطی که در موتور سواری داشت، در دیگر صحنه‌های این سکانس بازی کرد. لئونارد مالتین، یکی از منتقدان شناخته شده، بازی مک‌کویین در فیلم را بسیار برجسته دانست و گفت براحتی می‌توان دید که چرا استیو مک‌کویین جایگاه یک سوپر استار را در سینما دارد.

فیلم هفت دلاور | ۱۹۶۰ |  The Magnificent Seven

سینمای امریکا همواره پس از موفقیت تجاری و سینمایی برخی آثار از کشورهای مختلف، آمادگی بازسازی آن‌ها را دارد. یکی از این آثار «هفت سامورایی» کوروساوا بود که موفقیت عظیمی در جهان پیدا کرد و جان استرجس با حفظ داستان اصلی، آن را در قالب یک وسترن بازسازی کرد. این فیلم هم به لحاظ تجاری و هم از نظر منتقدان سینمایی بسیار موفق بود و به عنوان یکی از وسترن‌های بزرگ تاریخ سینما شناخته می‌شود. نکته‌ جالب این است که این فیلم اقتباسی بعدها خودش نیز مورد اقتباس قرار گرفت و یک سریال تلویزیونی و فیلمی سینمایی بر اساس آن ساخته شد. استیو مک‌کویین در نقش وین تانر مردی است که خانه و کاشانه‌ای ندارد و از این شهر به آن شهر می‌رود و هدفی در زندگی‌اش ندارد. جان استرجس، بسیار مشتاق بود که مک‌کویین در فیلمش بازی کند اما با کمپانی دیگری قرارداد داشت و باید در یک سریال تلویزیونی بازی کند اما به توصیه‌ کارگزارش، تصادفی ساختگی را طراحی کردند و گفتند که مک‌کویین به دلیل جراحات وارده نمی‌تواند در آن سریال بازی کند.

فیلم توده‌ | ۱۹۵۸ | The Blob

استیو مک کویین در این فیلم علمی تخیلی برای نخستین بار نقش اصلی را بازی می‌کند. فیلم داستان یک بیگانه‌ گوشتخوار است که در داخل یک شهاب‌سنگ به زمین برخورد می‌کند که هر بار تهاجمی‌تر و بزرگ‌تر می‌شود. در دهه‌ 50 میلادی کم‌کم سینمای امریکا به ژانر علمی تخیلی توجه نشان داد و دان سیگل در همین دوران «هجوم ربایندگان جسد» را ساخت. شاید این دو فیلم را در واقع بتوان نخستین آثار در زمینه‌ سینمای فاجعه در امریکا دانست. استیو مک‌کویین برای بازی در این فیلم 3 هزار دلار دریافت کرد. او که تصور نمی‌کرد این اثر با موفقیت روبرو شود، پیشنهاد مشارکت 10 درصدی در سود فیلم را رد کرد اما فیلم در نمایش عمومی با موفقیت روبرو شد. فیلم به دلیل کارگردانی‌اش و نه به خاطر بازی استیو مک‌کویین، از سوی منتقدان نقدهای منفی دریافت کرد و آن‌ها بازی این بازیگر جوان در فیلم را تحسین کردند.

اگر می‌خواهید کلکسیونی از فیلم های استیو مک کویین در فیلیمو ببینید، روی این عکس کلیک/لمس کنید