# چهره

فیلمساز نابغه‌ای که شاهکاری در کارنامه‌اش ندارد. این شاید بهترین توصیفی باشد که بتوان درباره استیون سودربرگ به کار برد. سودربرگ از اواخر دهه ۸۰ فعالیت سینمایی خود را شروع کرد و تا به امروز بیش از ۳۰ فیلم بلند داستانی در ژانرهای مختلف کارگردانی کرده است که بدون هیچ اغراقی ۹۰ درصدشان فیلم‌هایی قابل اعتنا، جذاب و سرگرم‌کننده‌اند. در کارنامه سودربرگ تقریبا هیچ فیلم خسته‌کننده‌ای نمی‌توانید پیدا کنید. فیلمسازی تجربه‌گرا و جاه‌طلب که هرگز به دام تکرار خود نیفتاده است و با هر فیلم سراغ تجربه‌ای تازه می‌رود. او تنها کارگردانی است که در یک سال با دو فیلم نامزد اسکار کارگردانی شده است. در کارنامه جذاب و متنوع سودربرگ از فیلم‌های بزرگ استودیویی تا تجربه‌های مستقل و کم هزینه دیده می‌شود. او همه جور فیلمی که فکر کنید ساخته است: از آثار زندگینامه‌ای گرفته تا فیلم‌های تاریخی، کمدی‌های جنایی، تریلرهای هیچکاکی و حتی کمدی رمانتیک! در این مطلب از فیلیموشات سراغ سودربرگ رفته‌ایم و ۲۰ فیلم جذاب از کارنامه او را گلچین کرده‌ایم. البته فیلم‌هایی که هر کدام می‌تواند یک تجربه سرگرم‌کننده برای شما رقم بزنند.

آن زمان که رضا عطاران در کنار بازیگران برنامه تلویزیونی ساعت خوش در ابتدای دهه ۷۰ و در قامت نقش‌های کوتاه آیتمی ظاهر شد، هیچ کس فکرش را نمی‌کرد که او روزی سوپراستار سینمای ایران و گرانقیمت‌ترین بازیگر سینما شود. عطاران از تلویزیون شروع کرد و با سینما ادامه داد اما بعد از مدتی به طور کامل از تلویزیون دل کند و به طور دائمی و حرفه‌ای در سینما به کارهای جدی و طنز پرداخت. ویژگی مهم کارنامه کاری عطاران در سینما، حضور مداوم و توامان در کارهای طنز و جدی است به طوری‌که مخاطبان سینما از همین توانمندی او در ارائه نقش‌های متفاوت لذت برده و جزو محبوب‌ترین بازیگران سینمای بعد از انقلاب محسوب می‌شود. صداقت و سادگی ویژگی اصلی بازیگری و کارگردانی عطاران است او با مخاطب خود رو راست و صادق است و این رفتار خالصانه باعث همراهی تماشاگران با او در مجموعه آثارش شده است به نحوی که کمتر کار جدی و طنزی را می‌توان سراغ گرفت که عطاران در آن حضور داشته باشد و کم‌مخاطب شده باشد.

بابک حمیدیان بازیگر متفاوتی در سینمای ایران است و این تفاوت نه از ژست‌‌ها و مصاحبه‌ها بلکه از عملکرد حرفه‌ای او قابل دریافت است. تفاوت اول در بررسی کارنامه سینمایی او این است که اهمیت زیادی به اصلی یا فرعی بودن نقش‌ها نداده و کیفیت نقش‌آفرینی بیش از اندازه زمانی آن برای او اهمیت داشته است. نتیجه آن شده که شمار نقش‌های فرعی او بیش از فیلم هایی است که در آن‌ها نقش اصلی ایفا کرده است. تفاوت مهم دیگر او با سایر همتایان سینمایی‌اش این است که توانسته در ژانرها و سبک‌های مختلف سینمایی عرض اندام و نقش‌آفرینی کند به نحوی که تماشاگران و سینمادوستان نمی‌توانند او را در قالب یک کاراکتر یا نقش ترسیم کنند. بیایید بهترین کارهای او را مرور کنیم...

سحر دولتشاهی بازیگری را از تئاتر شروع کرد و حضور سینمایی او نخستین‌بار در فیلم چهارشنبه‌سوری اصغر فرهادی در حد ۳ سکانس کوتاه بود. بررسی حرفه‌ای کارنامه او نشان می‌دهد دولتشاهی از مکمل بودن در فیلم‌های فرهادی، کیمیایی، بیضایی، افخمی، تبریزی، کیارستمی و فرمان‌آرا هیچ ابایی نداشت تا کم‌کم و بعد از دو دهه ستاره پرمخاطب سینما و تضمینی برای فروش فیلم‌ها شود. حالا حضور او در هر اثری مصداقی از کیفیت و قدرت بازیگری محسوب می‌شود. اینجا ابتدا فهرست بهترین فیلم‌ها و سریال‌های او را می‌بینید و سپس گزارش کاملی می‌خوانید از تعداد تماشاگران فیلم‌هایش در این سال‌ها.

بازیگری همه فن حریف که حاضر است برای نزدیک شدن به نقش خود هر کاری انجام داد؛ از مجبور کردن عوامل فیلم به جابجا کردن او با ویلچر در صحنه (زیرا شخصیت در فیلم نمی‌توانست راه برود) تا امتناع از پوشیدن لباس‌هایی که به نظرش با زمان داستان فیلم جور در نمی‌آمدند. او به معنای واقعی کلمه با نقش‌های خود زندگی می‌کند. همانطور که همبازی‌هایش می‌گویند؛ اینکه دنیل دی-لوئیس واقعی را تنها پس از پایان فیلمبرداری ملاقات می‌کردند. کارنامه بازیگری دنیل دی لوئیس مملو از این قصه‌های جذاب و گاه باورنکردنی است. بازیگری گزیده‌کار که با بیش از ۴ دهه فعالیت حرفه‌ای، تنها کمی بیش از ۲۰ فیلم بلند در کارنامه دارد. او در مجموع برای فیلم‌هایش ۶ بار نامزد جایزه اسکار شده که ۳ بار آن را با دست پر به خانه بازگشته است. در این مطلب، سراغ برخی از بهترین فیلم‌ها و ماندگارترین نقش‌آفرینی‌های این غول بازیگری رفته‌ایم.

واکین فینیکس به‌راحتی یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگرانی است که امروز کار می‌کند. او به یک اندازه برای منتقدان سینما و عموم تماشاگران شناخته شده است و در برخی از مهم‌ترین و نمادین‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بازی کرده و با بعضی از بزرگ‌ترین فیلمسازان کار کرده است؛ از ریدلی اسکات تا اسپایک جونز و پل تامس اندرسن. از این رو بدیهی است که کارنامه بازیگری چشمگیرش از پروژه‌های کوچک مولف‌محور تا بلاک‌باسترهای مهم را در بر می‌گیرد؛ و همین‌طور از ایفای نقش شخصیت‌های نمادینی چون جوکر، جانی کش و ناپلئون بناپارت. نگاهی به بهترین بازی‌های کارنامه واکین فینیکس انداخته‌ایم.

شاید هیچ بازیگر دیگری بجز رابرت دنیرو در تاریخ سینما وجود نداشته که کارنامه بازیگری‌اش مالامال از شاهکارهای بی‌رقیب باشد. دنیرو یکی از بزرگترین بازیگرانی است که تا به حال پرده نقره‌ای به خودش دیده. او کنار بازیگران بزرگی مانند مارلون براندو، دنیل دی- لوئیس و مریل استریپ مقابل دوربین ظاهر شده، فیلم‌شناسی آثار رابرت دنیرو گسترده و پر از شاهکار و گاهی فیلم‌های ضعیف است. همکاری نزدیک با برخی از بزرگ‌ترین فیلمسازان این صنعت به ابتدای دوران بازیگری او در سال‌های ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، زمانی که رابرت دنیرو با برایان دی پالما همکاری را شروع کرد، کمی قبل از شروع رابطه‌اش با مارتین اسکورسیزی در سال‌های ۱۹۷۰. پیش از دورانی که آن‌ها با ساخت راننده تاکسی، خیابان‌های پایین شهر، نیویورک نیویورک حتی به اوج هنر خود رسیده باشند. اینجا مروری داشته‌ایم بر بهترین نقش‌آفرینی رابرت دنیرو که خاطره‌انگیز است.

اغلب تشنه‌های شهرت در هالیوود حاضرند بازوی چپ‌شان را بدهند تا بخشی از کاریزمای دنزل واشینگتن بر پرده نقره‌ای را داشته باشند. دنزل واشنگتن (متولد 28 دسامبر 1954) که کارنامه پرباری دارد و نقش‌های متنوعی را بازی کرده است به یک اندازه در ایفای نقش‌های جدی خود استادانه عمل می‌کند. او این سال‌ها بیش‌تر در قالب فیلم‌های «اکولایزر» / «برابرساز» (The Equalizer) دمار از روزگار آدم‌های بد درآورده است و اساس این ژانر سینمایی را با نیروی والای ستارگی و قدرت بدنی‌اش ارتقا بخشیده است. این‌ها ده بازی برتر دنزل واشینگتن در کارنامه چهاردهه‌ای او به شمار می‌روند.

آلن دلون با مرگش در روز یک‌شنبه (18 اوت 2024 - 28 مرداد 1403) یک میراث سینمایی غنی و ارزشمند را به‌جا گذاشت. این بازیگر فرانسوی که نخستین بار در اواسط دهه 1950 بر پرده نقره‌ای ظاهر شد با برخی از مهم‌ترین فیلمسازان نیمه دوم قرن بیستم همکاری کرد، از لوکینو ویسکونتی و میکل‌آنجلو آنتونیونی گرفته تا ژان-پیئر ملویل رنه کلمان؛ و این در حالی است که جذابیت و جادوی حضورش در صحنه، الهام‌بخش نسل‌های مختلفی از سینمادوستان شد. به افتخارش آنچه در ادامه می‌خوانید نگاهی کوتاه اما پرنکته به خاطره‌انگیزترین و درخشان‌ترین بازی‌های آلن دلون است.

علی حاتمی از زمانه خودش چندین فرسخ جلوتر بود. این را می‌توان به گواه حرف‌های منتقدانی گفت که در زمان حیاتش او را به خاطر نوع نثر و شیوه روایتش از تاریخ شماتت می‌کردند و بعد از اینکه از این دنیای فانی بدرود حیات گفت او را با جملاتی اغراق آمیز ستایش کردند. اما فارغ از همه تعریف‌ها و تخریب‌ها علی حاتمی را نمی‌توان از آسمان فرهنگ و هنر ایران حذف کرد و قطعا یکی از بزرگان سینمای ایران است. کسی که در دوران فتح گیشه سینماها با فیلمفارسی‌های کاباره‌ای تلاش کرد فرهنگ عمیق ایرانی را ارتقا دهد و آن را به تصویری دلنشین روی پرده سینما کند. القابی که به او می‌دهند اگرچه شایسته نام او است اما فارغ از اینکه او را سعدی سینما و شاعر سینما بدانیم او را باید همان علی حاتمی بدانیم. خالق لحظه‌های خوش فرهنگ ایرانی.