گزارش فیلم

ام.نایت شامالان فیلمساز هندی-امریکایی 51 ساله‌ای است که برای ساخت فیلم‌هایی با پیرنگ‌های فراطبیعی و غافلگیرکننده‌اش با پایان‌بندی‌هایی با پیچش(توییست)‌های داستانی جذاب و درست‌وحسابی شناخته می‌شود. او که در شهر کوچک ماهه در هند متولد شد و در پن ولی پنسیلوانیا بزرگ شد، فیلم‌هایی ساخته که تا امروز در گیشه بیش از ۳ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار فروش کرده‌اند!

در میان بازیگران نو ظهور سینمای ایران در دهه‌های مختلف شاید هیچ بازیگری به اندازه محمدرضا گلزار نتوانسته است مخاطبان سینما را جذب خود کند و بسیاری از فیلم‌هایی که بازی کرده است جزو آثار پرفروش سینمای ایران است.

«پدرخوانده» هنوز آنقدر تروتمیز، به‌روز و قبراق است که سخت می‌توان باور کرد 50 سال تمام از ساخت آن گذشته. حتما می‌دانید که این گنج، با رنج و مشقت فراوانی حاصل شد و پشت‌صحنه فیلم پر بود از تنش، قهر، تهدید به استعفا و اخراج. استودیو به بلندپروازی‌های «فرانسیس فورد کاپولا»ی جوان اعتماد و اعتقاد چندانی نداشت، مدام در کار او دخالت می‌کرد و صحنه‌های فیلمبردای‌شده فیلم را لایق سطل زباله می‌دانست. کاپولا اما برای فیلمش جنگید، بارها تا مرز دیوانگی پیش رفت، اما پای کار ایستاد و احتمالا تا قبل از تدوین نهایی خودش هم نمی‌دانست چه شاهکاری تحویل تاریخ سینما داده است! حالا 50 سال از اکران این ضیافت باشکوه می‌گذرد. ضیافتی که بعدها سه‌قسمتی شد و به اعتقاد بسیاری، بهترین سه‌گانه تاریخ سینماست. به مناسبت 50 سالگی اکران پدرخوانده، رفته‌ایم سراغ 10 حقیقت درباره فیلم که نمی‌توانید خواندنش را رد کنید!

جان فورد اسطوره‌ای، یکی از بزرگ‌ترین کارگردانان تاریخ سینماست. او که به واسطه برادر بزرگ‌ترش موفق به ورود به دنیای هالیوود شده بود، در طول دوران حرفه‌ای خود 140 فیلم ساخت که خیلی از آن‌ها امروز از بین رفته‌اند، به خصوص آثار صامت او. این قصه‌گوی ماهر که فیلم‌هایش به کارگردانی بی‌نقص و فیلمنامه‌های ماهرانه معروف است، بدون «استوری بورد» کار می‌کرد و فقط یک بار فیلمنامه را می‌نوشت و اصطلاحا اهل بازنویسی فیلمنامه نبود! استاد قصه‌گویی سینما روش منحصری در ساخت فیلم داشت! او برای این‌که تدوینگرها نتوانند سلیقه‌شان را بر ساختار فیلم اعمال کنند، تنها صحنه‌های مورد نیازش را فیلمبرداری می‌کرد و اهل رج زدن هم نبود تا تدوینگر نتواند در داستان‌سرایی او خللی ایجاد کند.

تاریخ سینما عموماً با ستاره‌هایش مهربان است. کافی است یک حضور به‌یادماندنی در کارنامه داشته باشید تا سینمادوستان هرگز شما را فراموش نکنند. زمان می‌گذرد و سلیقه‌ها تغییر می‌کند اما ارزش یک خاطره‌سازی سینمایی هیچ‌گاه از بین نمی‌رود. بهروز وثوقی نه یک خاطره، بلکه خاطرات فراوانی برای تمام علاقه‌مندان ایرانی سینما ساخته است. شاید او تنها ستاره مرد سینمای قبل از انقلاب بود که به یک اندازه توانست نظر مثبت عامه تماشاگران و مخاطبان تخصصی را جلب کند.

کمپانی پارامونت در هفته اخیر اعلام کرد که مت شاکمن، کارگردان سریال Wanda vision در اواخر امسال سری جدید مجموعه «پیشتازان فضا» را خواهد ساخت. کریس پاین، زکری کوئینتو، زویی سالدانا، کارل اوربان، جان چو و سایمون پگ، نقش‌های خود را در این مجموعه بازآفرینی خواهند کرد. برای طرفداران کوئنتین تارانتینو، این خبر یادآور این موضوع است که پیشتازان فضای برنده اسکار، حداقل فعلا مرده و از دست رفته است.

بحث در مورد سینمای «کوئن‌ها» که آغاز می‌شود، اختلاف طرفداران‌شان در مورد بهترین فیلم‌ آن‌ها بالا می‌گیرد. شاهکار اصلی کوئن‌ها کدام است؟ «جایی برای پیرمردها نیست»؟ «لبوفسکی بزرگ»؟ «یک مرد جدی» یا همین «فارگو»؟ به‌نظر شخص نگارنده «فارگو» بهترین و «کوئنی‌»ترین اثر این دو برادر باهوش است. فیلمی سراسر سیاهی و سردی که به لطف طنز پوچ و هوشمندانه موجود در فیلمنامه‌اش تبدیل شده به اثری شیرین، عمیق و تکان‌دهنده. باور بکنید یا نه، 26 سال از اکران این شاهکار کالت‌شده کوئن‌ها گذشته است. بد نیست به مناسب سالگرد اکران فیلم فارگو، حقایق جذابی درباره حواشی و پشت صحنه آن بخوانیم.

پانته‌آ بهرام در سال 1348 به دنیا آمد. او برای اولین بار بازیگری در سینما را در یک پلان به عنوان سیاهی لشگر در فیلم «هامون» آغاز کرد. سپس ۷ سال بعد در سال 1375 در نقش کوتاهی در فیلم «زشت و زیبا» ساخته احمدرضا معتمدی ظاهر شد اما از فیلم «عینک دودی» محمدحسین لطیفی (1378) بود که نقش‌آفرینی در فیلم سینمایی را تجربه کرد. بهرام یک سال پس از «عینک دودی» در سریال «مسافر» ساخته سیروس مقدم نقش یک معتاد (منیژه گریه رو) را ایفا کرد و با این سریال بود که بیشتر دیده شد و به شهرت رسید. سیزدهم اسفندماه سالروز تولد پانته‌آ بهرام است. به همین مناسبت مروری آماری داشتیم بر تعداد مخاطبان آثار سینمایی اکران شده او در سینماهای ایران.

89 سال قبل، در دوم ماه مارس سال 1933 بود که «هشتمین عجایب هفت‌گانه جهان» در سینمایی در منهتن نیویورک به مردم دنیا معرفی شد. اگرچه قیمت بلیت در آن زمان بین 35 تا 75 سنت متغیر بود، اما کینگ کنگ تنها در ۴ روز و فقط در شهر نیویورک 89931 فروش کرد، آن‌هم در دوره «رکود بزرگ» که کسی دل‌ودماغ رفتن به سینما را نداشت. از آن زمان به بعد این سلبریتی غول‌پیکر بارها در سینما ظاهر شد و حتی علیه گودزیلا هم جنگید. اما این نسخه ابتدایی و اریجینال کینگ کنگ بود که تاثیری عظیم بر صنعت سینما گذاشت و پای جلوه‌های ویژه نسبتا مدرن را به هنر هفتم باز کرد. حال که این غول عاشق‌پیشه وارد نودمین سال زندگی خود شده، در قالب ۷ حقیقت نگاهی به تولید تاریخی، جلوه‌های پیشگامانه و میراث گسترده فیلم می‌اندازیم.

دهم اسفندماه سالروز تولد فریدون جیرانی، محقق، منتقد، فیلمنامه‌نویس، کارگردان و مجری سینمای ایران است. او که عاشق و شیفته سینماست، او طی ۳۰ سال، ابتدا با روزنامه‌نگاری، سپس فیلمنامه‌نویسی و بعدها با کارگردانی و در انتها با مجری‌گری در زمینه سینما فعالیت کرد. نکته جالب توجه آثار جیرانی حضور شخصیتی با فامیلی «مشرقی» است. در همه آثارش یک «مشرقی» وجود دارد که اتفاقا نقش محوری فیلم را هم بر عهده دارد. گویا «مشرقی» فامیلی ناظم دوران دبستان جیرانی است که آقای کارگردان ارادت خاصی به او دارد. ناظمی با شخصیت خشن اما با رگه‌های از مهربانی. در ادامه مروری آماری خواهیم داشت بر تعداد مخاطبان آثار اکران شده فریدون جیرانی در سینمای ایران.