گفتوگوی فیلم
248 مطلب
درست مثل اسپیلبرگ و دایناسورها!
مارگو رابی که نامزدی جایزه اسکار را در کارنامه دارد، نهفقط بازیگر باربی Barbie اثر جدید گرتا گرویگ و یکی از کنجکاویبرانگیزترین بلاکباسترهای تابستان 2023 است بلکه یکی از تهیهکنندگان این فیلم هم به شمار میرود. در واقع پیش از اینکه گرویگ وارد این پروژه سینمایی شود، رابی در حال عرضه ایده اریژینال ساخت فیلم به دیگر استودیوها بود (تا در کنار استودیو خودش با عنوان «لاکیچَپ» این فیلم را بسازند) که در نهایت این ترکیب پراستعداد از بازیگران و عوامل تولید را برای باربی به ارمغان آورد. آنچه در ادامه میخوانید بخشی از صحبتهای دو بازیگر اصلی این فیلم یعنی مارگو رابی و رایان گاسلینگ است که از منابع مختلف برای شما گردآوری شده است.
جیسون استاتهام: روز گای ریچی هرچه سختتر، کارگردانیاش بهتر!
فیلم اکشن-کمدی گای ریچی با عنوان عملیات فورچون: تدبیر جنگی Operation Fortune: Ruse de guerre پس از چند تاخیر بالاخره به نمایش درآمد؛ تریلری جاسوسی که این کارگردان مطرح را با همکار دیرینه و ستاره محبوب ژانر اکشن یعنی جیسون استاتهام یک بار دیگر همراه کرده است. استاتهام که با نقشهای فرعی در فیلمهای گای ریچی بازیگری در سینما را شروع کرد و با فیلمهایی چون کرنک و مامور انتقال در کانون توجه عمومی قرار گرفت، در «عملیات فورچون» نقش ابرجاسوسی به نام اورسن فورچون را بازی کرده است که با گروهی زبده باید جلوی میلیاردری به نام گرگ سیموندز (با بازی هیو گرنت) را بگیرد که دلال اسلحه است و فناوری تازهای را در اختیار دارد که میتواند تهدیدی برای نظم جهان باشد. استاتهام در این گفتوگو درباره موارد جالبی صحبت کرده است از جمله فرایند «غیرعادی» همکاری با ریچی، استعداد فوقالعاده گرنت در دنیایی خارج از کمدیهای رمانتیک، خطرناکترین بدلکاریهایش در گذشته و چند موضوع خواندنی دیگر.
مارگو رابی: در پایان بایبلون نابود شده بودم!
«بابیلون» به کارگردانی دیمین شزل، داستان چند شخصیت را در صنعت سینمای دهه 1920 دنبال میکند؛ روزگار افراط، عیاشی، عشقوحال، زیادهروی، بیعدالتی و همه چیزهایی از این دست. وقتی برای اولین بار شخصیت نلی را میبینیم، بازیگری فقیر و گمنام است که رویاهای بزرگی در سر دارد؛ و زمانی که فرصت طلایی زندگیاش را به دست میآورد، ظهور زودگذرش در هالیوود بهواسطه طبقه اجتماعی، تربیت و درگیریاش با مواد و قمار پیچیده میشود. ربکا فورد در مقدمه گفتوگوی خود با مارگو رابی در توصیف او چنین آورده است: «هر کسی که با او درباره رابی صحبت میکنم بر اصول و اخلاق او تاکید دارد. کریستینا هادسن میگوید ابرقدرت و خصیصهای که او را به استعداد منحصربهفردی در یک نسل بدل میکند این است که میتواند هر کاری را انجام بدهد. مارتین اسکورسیزی هم میگوید مارگو برای او یادآور دو افسانه است: کرول لامبارد و جون کرافورد؛ مثل لامبارد، سرزنده و بهطرز چشمگیری زیبا و مانند کرافورد حسابی فروتن و افتاده است.» گفتوگویی که در پیش رو دارید، حاصل ترکیب 3 گفتوگوی متفاوت با این بازیگر تحسینشده است.
دنیا سریع تغییر میکند
وقتی شنیدیم که کریستوفر نولان و تهیهکنندهاش -و همسرش- اِما تامس، میخواهند فیلمی زندگینامهای درباره جی. رابرت اوپنهایمر بسازند ما هم حیرتزده شدیم. میدانیم که نولان عاشق واقعی علم است. علاوه بر این دوست دارد فکر و ذهن تماشاگرانش را حسابی مشغول کند؛ و چشمهایشان را. «اوپنهایمر» Oppenheimer فیلمی زندگینامهای است که نگاهی به تاریخ میاندازد. اما نولان معمولا به آینده میپردازد و نه گذشته. همه اینها بهانهای شد که با نولان گفتوگو کنیم؛ درباره سالهایی که در آستانه عصر هستهای قرار داشتیم یا دورانی که اوپنهایمر پروژهای را پیش میبرد که قرار بود به ساخت بمب اتم در نیومکزیکو منجر شود و آشکارا نولان هم فکر میکند بشر دوباره در چنین دورانی بهسر میبرد. پس با اینکه «اوپنهایمر» در گذشته میگذرد اما شاید آیندهنگرترین فیلم نولان و تامس باشد.
راسل کرو: نمیدانستم شغلِ جنگیر ارشد واتیکان وجود دارد!
راسل کرو که برای هنرنمایی در «گلادیاتور» برنده جایزه اسکار شد، در محصول جدید کمپانی «سونی پیکچرز» نقش پدر گابریل آمورث را بازی کرده است که جنگیر ارشد واتیکان بود. او در جریان این گفتوگو افشا کرده است که چطور واقعیت تجربههای زندگی این جنگیر مشهور، چهارستون بدن او را به لرزه انداخت. پدر آمورث در «جنگیر پاپ» The Pope's Exorcist توسط خود پاپ (با هنرنمایی کوتاه فرانکو نِرو) مامور جنگیری پسرکی میشود که در مناطق روستایی اسپانیا تسخیر شده است. آمورث جنگیریهای متعددی را برای کلیسا انجام داده اما بیشترشان به جنون بیماران ربط داده شدهاند تا اینکه مواردی فراطبیعی در نظر گرفته شوند. به هر حال، این بار او باید با شیطانی حقیقی روبهرو شود و در نهایت معمایی با قدمتی یک قرنی را حل کند. در پایان این گپ خواندنی، میتوانید نظر راسل کرو درباره دنباله بسیار کنجکاویبرانگیز «گلادیاتور» را هم بخوانید.
حمزه صالحی: کمدی نوشتن آدم را پیر میکند
حمزه صالحی نویسنده فیلمنامه فیلمهای کمدی پرفروشی از جمله تگزاس 2، دینامیت، انفرادی، بخارست و فسیل است که اغلب در کنار مسعود اطیابی و سیدابراهیم عامریان به عنوان کارگردان و تهیه کننده مثلث آثارکمدی پرفروش سینمای ایران را تشکیل میدهند. اما این آثار که با اقبال مخاطبان روبرو شده اغلب نقدهای تند و تیزی را هم از سوی منتقدان سینمایی دریافت کرده است که این آثار را فاقد کیفیت هنری میدانند و سازندگانش را به کاهش سطح سلیقه مخاطبان سینما متهم میکنند. حمزه صالحی در این گفتوگو به مناسبت اکران بخارست از فیلیمو، با بیان این که نوشتن فیلمنامه کمدی آدم را پیر میکند بر این نکته تأکید دارد که اگر چه ما بهترین نیستیم اما فروشهای میلیاردی نشان میدهد که فیلمهای ما برای مخاطب قابل قبول بوده است. وی همچنین نقدهای برخی از منتقدان سینمایی را ظالمانه میداند و بر این باور است که این نقدها سبب دلسرد شدن سازندگان فیلمهای کمدی میشود که در نهایت این به نفع سینمای ایران نخواهد بود و به رونق سینما لطمه وارد میشود. گفتوگوی ما را با حمزه صالحی نویسنده فیلمنامه فیلم بخارست میخوانید.
نولان: مورفی! از همان ابتدا هم قرار نبود بتمن باشی
کیلین مورفی ۲ دهه پیش به لسآنجلس رفت تا در آزمون بازیگری نقش بروس وین برای فیلم ابرقهرمانی سال 2005 کریستوفر نولان یعنی بتمن آغاز میکند Batman Begins شرکت کند؛ اما آقای فیلمساز تصمیم گرفت سوییچ بتموبیل را به کریستین بیل بسپارد و مورفی را که در آن زمان بهنسبت ناشناخته بود و در 28 روز بعد 28 Days Later بازی کرده بود در نقش دکتر جاناتان کرین یا مترسک به بازی بگیرد؛ و این شروع یکی از پردوامترین و ثمربخشترین روابط بازیگر-فیلمساز در سینمای معاصر شد. مورفی ابتدا نقش کرین را در دو فیلم بعدی نولان در سهگانه شوالیه تاریکی با عناوین شوالیه تاریکی The Dark Knight و شوالیه تاریکی برمیخیزد The Dark Knight Rises تکرار کرد و سپس نقش وارث یک امپراتوری تجاری را در بلاکباستر علمیتخیلی نولان با نام تلقین Inception بازی کرد و 7 سال بعد هم نقش کوچک اما مهمی را در فیلم جنگی نولان بر اساس رویدادهای واقعی با عنوان دانکرک Dunkirk ایفا کرد. حالا نولان برای اثر جدیدش اوپنهایمر Oppenheimer دوباره با کیلین مورفی همکاری کرده و این بار او را برای بازی در نقش اصلی برگزیده است. «اینترتینمنت ویکلی» پیش از نمایش عمومی فیلم این زوج بازیگر-فیلمساز را مقابل هم نشانده است تا درباره تاریخچه سینمایی مشترکشان و جدیدترین همکاری حماسی خود گفتوگو کنند.
کارگردان بخارست: مخالفان نشاط مردم از من عصبانیاند
مسعود اطیابی حالا پای ثابت همه فیلمهای بفروش سینمای کمدی ایران است از تگزاس و تگزاس 2 بگیر تا انفرادی، دینامیت و این آخری بخارست که به تازگی از فیلیمو در حال اکران آنلاین است. این کارگردان کارآزموده در سینمای کمدی و تجاری معتقد است که اگر چه مخالفان نشاط مردم از او و فیلمهایش عصبانیاند ولی او تا زمانی که مردم ایران نیاز به نشاط و شادی دارند، همچنان به تولید فیلمهای کمدی ادامه خواهد داد. به بهانه اکران آنلاین این فیلم در فیلیمو گفتوگوی ما را با مسعود اطیابی بخوانید.
نیکلاس کیج: دوست دارم فیلمهای مستقلم دیده شوند
نیکلاس کیج بالاخره در 59 سالگی اولین فیلم وسترن خود را بازی کرد؛ فیلمی با عنوان راه قدیمی Old Way به کارگردانی برِت دانِهو که در آن نقش هفتتیرکشی به نام کولتن بریگز را بازی میکند که خود را بازنشسته کرده و زندگی پر از خون و خونریزیاش را با عشق و خانواده عوض کرده است؛ اما همه چیز تا زمانی آرام است که او مجبور نشده با عواقب گذشته خود روبهرو شود؛ عواقبی که زندگی نوی او را نابود میکنند و حالا کسی جلودار یک هفتتیرکش انتقامجو نیست. کیج که در طول 45 سال فعالیتش به عنوان بازیگر برنده تندیس طلایی اسکار هم شده، در این گفتوگو با سردبیر سایت «کولایدر» درباره پروژههای بعدیاش، دنباله «تغییر چهره» (Face/Off) که اگر ساخته شود چه میتواند باشد، توصیههایش به کسانی که هنوز فیلمی از او ندیدهاند و چند موضوع جالب دیگر صحبت کرده است.
نمیخواستم تصویر سیاهی از کشورم ارائه کنم
سیروس همتی را بسیاری از مخاطبان سینما به عنوان بازیگر میشناسند و بسیاری حضور او را در فیلم «مارمولک» با آن جمله معروفش حاج آقا مسئلتن به یاد میآورند. اما او در میان جامعه تئاتریها با وجه دیگری شناخته شده است و علاوه بر تجربه سالها بازیگری در تئاتر، سینما و تلویزیون در زمینه نمایشنامهنویسی نیز فعال بوده و تجاربی نیز در زمینه فیلمنامهنویسی داشته است. پیش از این فیلم «طبقه حساس» ساخته کمال تبریزی و «قدم خیر» ساخته مسعود فرخنده بر اساس دو طرح از این نویسنده نوشته و ساخته شده و فیلمنامه کن پامنار بر اساس طرحی از اشکان درویشی نخستین اثر او در مقام فیلمنامهنویس است که به مرحله تولید و اکران رسیده است. همتی در این فیلمنامه به بخش کوچکی از مسائل و معضلات جاری در زندگی کودکان کار پرداخته است و بر این نکته تأکید دارد که از پرداختن به بسیاری از ظلمها، بیعدالتیها و جرمهای موجود در زندگی آنها پرهیز کرده است تا تصویر سیاهی از ایران ارائه نشود.