# جشنواره فیلم فجر

فیلم سینمایی نمور یکی از آثار حاضر در چهلمین جشنواره فیلم فجر است که داود بیدل را در مقام کارگردان دارد. این دومین تجربه فیلمسازی بیدل است که از حضور چهره هایی بعضا تلویزیونی درون فیلمش استفاده کرده. فیلم قبلی بیدل روزگاری عشق و خیانت بود که اکران خوبی را پشت سر نگذاشت و نتوانست توفیقی برای کارگردانش به دست بیاورد.

فیلم ۲۸۸۸ روایتی از روزهای اول جنگ ایران و عراق است که به کارگردانی کیوان علی‌محمدی برای حضور در چهلمین جشنواره فیلم فجر آماده شده است.

حمید شاه حاتمی فرزند علی شاه حاتمی کارگردان قدیمی سینما و تلویزیون در اولین تجربه فیلمسازی اش به سراغ قصه ای اجتماعی رفته است که توانسته در جشنواره فیلم فجر حاضر شود. فیلم ماهان اولین تجربه حمید است که پدرش علی تهیه کنندگی آن را بر عهده گرفته و جزو آثار حاضر در بخش مسابقه سینمای ایران است.

فیلم سینمایی لایه های دروغ به کارگردانی رامین سهراب محصول مشترک ایران و فنلاند است که در ژانر اکشن و جنایی تولید شده است.

با حذف فیلم‌های لیلا حاتمی، ترانه علیدوستی و الناز شاکردوست از فهرست فیلم‌های جشنواره چهلم، حالا بیش از پیش منتظر درخشش نیکی کریمی، پریناز ایزدیار، طناز طباطبایی، رعنا آزادی‌ور و سارا بهرامی هستیم. این بازیگرها که سال‌های گذشته در فیلم‌ها و سریال‌های مختلف خوش درخشیده‌اند، در جشنواره امسال با چه آثاری به میدان آمده‌اند و چقدر احتمال موفقیت دارند؟

بعد از اینکه نوید محمدزاده، پیمان معادی و حامد بهداد مجال حضور در جشنواره فیلم فجر چهلم را از دست دادند، عرصه برای رقابت بازیگرانی مثل جواد عزتی، مهران مدیری، امیر آقایی، پژمان جمشیدی و صابر ابر بیشتر مهیاست. جز جواد عزتی و مهران مدیری و امین حیایی، سایر بازیگران با دو فیلم به جشنواره راه پیدا کرده‌اند.

با حذف فیلم‌های سعید روستایی، هومن سیدی، مانی حقیقی، وحید جلیلوند و نوید محمودی از فهرست نهایی جشنواره چهلم، حالا تمام چشم امیدمان به درخشش این چند کارگردان شناخته شده است. کارگردان‌هایی که معمولا آثارشان جزو برترین‌های جشنواره در دوره‌های مختلف بوده و حالا هم می‌شود رویشان حساب کرد.

واکنش اولیه تعدادی از منتقدان به «خون شد» را در فیلیمو شات مرور می‌کنیم.

هر بار حضور کیمیایی در جشنواره، آن‌قدر حاشیه‌ساز می‌شود که خودِ فیلم فراموش می‌شود.

فیلم میجر ساخته احسان عبدی‌پور در عین حال که محصولی حرفه‌ای از جریان اصلی سینمای ایران به حساب می‌آید، به نوعی بازگشت به مدل فیلمسازی بومی و شخصی او نیز هست