# مسابقه گل یا پوچ

«مسابقه گل یا پوچ خوشبختانه یک مسابقه کپی از برنامه‌های خارجی نیست چرا که بازی گل یا پوچ یک بازی اصیل ایرانی است.» این‌ها حرف‌های مهران مدیری است که در قسمت اول مسابقه گل یا پوچ گفت تا به قول خودش یک بازی اصیل ایرانی که در جمع‌های خانوادگی بازی می‌شود، تبدیل به یک شوی تلویزیونی شود. از این رو شاید بتوان این مسابقه را از منظر اجرا در مقابل مسابقه‌های دیگر نمایش خانگی بدیع و تازه دانست. مسابقه‌ای که به دلیل استقبال مخاطبان به فصل دوم رسیده است.

گل یا پوچ یک بازی دسته جمعی است که معمولا دونفره نیز انجام می‌شود. در این بازی یک شی گرد کوچک مانند نخود، کاغذ، سنگ ریزه یا هر چیز کوچک مشابه را داخل یکی از دستان قرار داده به طوری که افراد دیگر آن را نبینند، سپس افراد مقابل باید به اصطلاح گل را پیدا کنند. این تعریفی ساده از این بازی پُرطرفدار و اصیل ایرانی است که برای اولین بار در قاب شبکه نمایش خانگی ظاهر شده است؛ البته نه به سادگی آنچه که در ابتدا گفتیم بلکه آیتم‌هایی برای جذاب‌تر کردن بازی به آن اضافه شده است. مسابقه «گل یا پوچ» با اجرای مهران مدیری این روزها مخاطبان پروپاقرصی پیدا کرده است که شاید قوی‌ترین دلیل آن بدیع و نو بودن اثر، کارگردانی و اجرای آن، تعلیق مسابقه، مهمانان متفاوت و غیر چهره و دکور و فضاسازی که شبیه قهوه‌های قدیمی‌ست، باشد. همین مساله باعث شد به سراغ گفت‌وگو با فرید ناظرفصیحی مدیر هنری مسابقه «گل یا پوچ» رفتیم که در ادامه می‌خوانید.

برنامه گل یا پوچ بر اساس بازی اصیل ایرانی گل یا پوچ ساخته شده است. مهران مدیری در مقام گرداننده بازی بسیار خوب عمل می‌کند و با شوخی‌های به اندازه خود سعی دارد جو برنامه را هم رقابتی و هم سرگرم کننده نگه دارد و با آن کت و سبیل خود به نوعی یک شخصیت کاریزماتیک پیدا کرده است که در بالای میز نشسته و بازی را نظاره می‌کند تا کسی خدایی نکرده فکر تقلب به سرش نزند. چهره‌پردازی و لباس بازیکنان بازی هم با این که از تمامی سنین پیر و جوان حضور دارند سعی شده است متناسب با تم اصلی برنامه که فرهنگ قهوه‌خانه‌ای است انتخاب شود.