# چهره

کارنامه بازیگری تام هاردی پر از فیلم‌های جذاب و فوق‌العاده‌ای است که هر کسی را مجذوب استعداد و تسلط او در پیاده‌سازی نقش‌های منحصر به فرد می‌کند.

پرویز شهبازی، مسلما یکی از مهمترین فیلمسازان حال حاضر سینمای ایران است؛ کسی که در میان سینماگران به دلیل وسواس و تسلط در فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی شهرت دارد، منتقدان شیفته‌ شخصیت‌های سرگشته‌ فیلم‌هایش در مواجه با سویه‌ تاریک زندگی مدرن هستند و تماشاگران هم از شیوه‌ قصه‌گویی سرراست در عین روایت‌های پیچیده و شخصیت‌های چندوجهی در آثارش لذت می‌برد. نتیجه‌ این اقبال چندجانبه به فیلم‌های شهبازی چیزی نبوده جز کسب جوایز متعدد و معتبر. با این وجود، شهبازی فیلمساز کم‌کاری است اما بازیگری را نمی‌بینید که از همکاری با او استقبال نکند، چرا که به دلیل تاکید او بر شخصیت‌پردازی و تخصصش در بازی گرفتن، حضور در فیلم‌های او می‌تواند به قله‌ای در کارنامه‌ بازیگری هر کسی تبدیل شود. نکته اینجاست که شهبازی معمولا از بازیگران حرفه‌ای در نقش‌های متفاوت و از بازیگران تازه‌وارد و اصطلاحا نابازیگرها در نقش‌های اصلی فیلم‌هایش استفاده کرده و فیلم‌های او از این جهت همیشه می‌توانند غافلگیرکننده باشند.

علیرضا رئیسیان کارگردانی گزیده کار است که در طول نزدیک به سی سال فعالیت، تنها هفت فیلم ساخته و همواره کوشیده به موضوعات و درون‌مایه‌هایی تازه بپردازد که در سینمای ایران کمتر به آن‌ها پرداخته شده یا در میان قرائت‌های رسمی گم شده‌اند. انتشار «پرونده هاوانا» یکی از فیلم‌های مهجور او که سال‌ها به دلایل مختلف امکان نمایش و دیده شدن را نداشت، بهانه‌ای شد برای مرور کارنامه سینمایی علیرضا رئیسیان در فیلیموشات.

در سینمای ایران که اکثر فیلمسازان تاکید دارند تا علاوه بر کارگردانی با نوشتن فیلمنامه خود را به‌عنوان مولف بشناسانند، مازیار میری نمونه‌ خاص و متفاوتی است؛ همیشه ترجیح داده است تا فقط روی صندلی کارگردانی بنشیند و با نویسندگان متفاوت در مقام فیلمنامه‌نویس همکاری کند. حاصل این رویکرد، کارنامه‌ای شامل فیلم‌هایی در لحن و سبک‌های متفاوت است. «سارا و آیدا»، آخرین ساخته‌ این فیلمساز، در فیلیمو منتشر شده است و به همین دلیل تصمیم گرفتیم تا در فیلیموشات کارنامه سینمایی مازیار میری را از ابتدا تا به امروز، فیلم به فیلم مرور کنیم.

پس از برگزاری نودودومین مراسم اسکار، تمام دنیا در حال صحبت درباره یک فیلم هستند: «انگل» با عنوان اصلی Parasite به کارگردانی بونگ جون هو. فیلم «پاراسایت» بزرگترین جایزه فستیوال کن را دریافت کرد و طی چند ماه، جایزه گلدن گلوب، بفتا و چهار اسکار مهم را تصاحب کرد. پس از دریافت جایزه بهترین فیلم سال و همچنین جایزه بهترین کارگردانی برای بونگ جون هو، حالا بهترین زمان برای بررسی آثار یکی از هیجان‌انگیزترین فیلمسازان سال‌های اخیر سینما است. مهم نیست که به‌تازگی با این کارگردان آشنا شده‌اید یا از قبل هوادارش بوده‌اید، با فیلیموشات همراه باشید تا فیلم های کارنامه کارگردان «پاراسایت» را بررسی کنیم.

با اعلام خبر حضور «یلدا» آخرین ساخته مسعود بخشی در بخش جنریشین هفتادمین جشنواره فیلم برلین، این فیلمساز و کارنامه‌اش دوباره موردتوجه علاقه‌مندان سینما قرار گرفت.

محسن مخملباف فیلمسازی است که به دلیل باورها و بعضا کنش‌های رادیکالش در زندگی، سیاست و به‌تبع آن در سینما، بارها مورد غضب محافل سیاسی و البته مخاطبان جدی سینما قرار گرفته، بسیاری او را طرد کرده‌اند و بسیاری او را از دست رفته و استعدادی تلف شده می‌دانند. اما از نظر سینمایی -و صرفا سینمایی- باید بگویم که کارنامه فیلم های محسن مخملباف قابل مطرح کردن و قابل تماشاست که شما اینجا مرور آن را می‌خوانید.