گفتوگوی فیلم
248 مطلب
از به چالش کشیدن خودم لذت میبرم
حمید همتی اولین فیلمش را با نام سیاهباز کارگردانی کرده، او که سالها به عنوان دستیار کارگردان و برنامهریز در سینمای ایران فعالیت داشته در اولین ساخته بلند سینماییاش سراغ موضوعی داغ رفته که این روزها در جامعه حرف و حدیثهای زیادی دربارهاش میشنویم. رمزارزها و بیتکوین! همتی البته موضوع اصلی فیلمش را به بیت کوین محدود نمیکند و سیاهباز را یک درام اجتماعی میداند اما با توجه به التهاباتی که مسئله رمزارزها این روزها در جامعه به وجود آورده طبیعی است که این سویه از فیلم بیشتر به چشم بیاید. با کارگردان فیلم سیاه باز که این روزها در فیلیمو اکران آنلاین شده درباره تجربه ساخت این اثر، سوژهای که انتخاب کرده و همکاری با چهرههایی که خودشان کارگرداناند و حالا هر سه مقابل دوربین یک فیلم اولی رفتند، گفتوگو کردیم.
فیلم منصور شعارزده نیست
فیلم منصور نخستین ساخته بلند سینمایی سیاوش سرمدی از ۱۹ آبان روی پرده سینماها رفته است تا بخت و اقبالش را در این روزگار کرونا زده سینماها در جذب مخاطبان بیازماید. این فیلم که بخشی از زندگی تیمسار منصور ستاری فرمانده نیروی هوایی ایران در دوران جنگ تحمیلی را روایت می کند، در جشنواره فیلم فجر توجه اهالی سینما و مخاطبان را به خود جلب کرد. در این فیلم، نقش تیمسار ستاری را محسن قصابیان بازی میکند که از بازیگران و کارگردانهای قدیمی تئاتر است. به بهانه اکران این فیلم در سینماها با این بازیگر گفتوگویی کردهایم که میخوانید.
هدفم از تل ماسه همین بود؛ خلق فرهنگهایی متمایز
رمان علمیتخیلی و فانتزی شاخص فرانک هربرت با عنوان تلماسه (Dune) از همان زمان اولین انتشارش در سال 1965 غیرقابل اقتباس نامیده شد و تلاشهای صورتگرفته تا پیش از هنرنمایی دنی ویلنوو، یعنی پروژه مشهور آلخاندرو خودوروفسکی که تهیهکنندهای برایش پیدا نشد (و ماجراهایش در مستند دونِ خودوروفسکی محصول 2013 ثبت شده) و تلاش نافرجام دیوید لینچ و فیلم بدی که در سال 1984 ساخته شد، گواه مناسب نبودن این کتاب برای اقتباس سینمایی بودند؛ اما قبل از اینکه دنی ویلنوو از راه برسد؛ استادی از سینمای کانادا که پیش از این، آثار دیدنی، استادانه و متفکرانهای چون ورود (Arrival) و بلید رانر 2049 (Blade Runner 2049) را در این ژانر خلق کرده بود. در واقع او از کودکی مصمم بود که نسخه خودش را از نبرد سیاره آراکیسِ خشک و صحرایی، با آن کرمهای غولآسایی که در شنها زندگی میکنند(!) و ناجی مسیح گونهاش روایت کند.
تو با آخرین نقشی که بازی کردی بهیاد خواهی ماند
کیت وینسلت بازیگر اصلی سریال میر از ایست تاون (Mare of Easttown) که برای نقش میر در این سریال برنده جایزه امی بهترین بازیگر نقش اول زن شد، در بخشی از مصاحبهاش با نیویورکتایمز میگوید: «من از واکنش بینندگان و احساسی که به این زن خسته و آشفته داشتند شگفتزده شدم. زنی پر از ناکامی و شکست. من خودم عاشق تمام زخمها و آسیبهایش بودم. اشتباهات و کاستیهایش را دوست داشتم. این زن هیچ دکمه توقفی ندارد. فقط میداند که باید به راهش ادامه دهد.» حرفهایی که در این مصاحبه مطرح شد، آنقدر جذاب بود که مجاب شویم و بخشی از آن را ترجمه کنیم.
در پیری هم میشود شیرین بود
فتحعلی اویسی جزو آن دسته از بازیگران است که میتوان کارنامه کاریاش را به قبل و بعد از یک اتفاق تقسیم کرد. شاید کمتر بازیگری مانند او باشد که ریسک تغییر پوزیشن بازیگری را بپذیرد و از منتهای نقشهای منفی در سینما و تلویزیون به یکی از شیرینترین و طنازترین بازیگران ایران بدل شود. بازخوانی یکی از گفتوگوهای قدیمی او مربوط به دهه 80 و بعد از ظهور مجدد و متفاوتش در سریال بدون شرح ساخته مهدی مظلومی در نقش آقای کاووسی که در ماهنامه فیلم انجام شده است شاید بتواند خاطرات مردی را برایمان زنده کند که اگرچه حدود چهل روز است که از میان ما رفته، اما نقشهایش در دوران پیری خنده را بر لبهایمان میآورد و اکران آنلاین فیلم کله پوک، آخرین هنرنمایی او را در معرض دیدگانمان قرار میدهد
من هم هیجانزده هستم
مانند همه فیلمهای دنبالهدار سینمایی که امیدوار به ادامه کار هستند، فیلم آخر در سهگانه خیابان ترس برای ارائه هیجانات و ترسهای بیشتری آماده میشود. (خیابان ترس قسمت سوم:1666) در اوج به پایان میرسد، درحالیکه دینا با بازی کیانا مادیرا، سام با بازی اولیویا اسکات ولچ، جاش با بازی بنجامین فلورس جونیور، مارتین با بازی دارل بریت گیبسون و کنستانس با بازی جیلیان جیکوبز، به اهریمن باستانی چیره میشوند. سارا فیر در نقش جادوگر را از بین میبرند و به نظر میرسد برای نجات زادگاهشان شیدی ساید، که برای مدتی طولانی به تقدیری شوم گرفتار شده، دست به تهاجمات گستردهای میزنند. صحنه پایانی بعد از تیتراژ اما این صلح و آرامش موقتی را تهدید میکند.
همه راشها را برای بهروز وثوقی فرستادم
فیلم قیصر بیشک یک اتفاق بزرگ در تاریخ سینمای ایران بود که تا چندین دهه پس از تولید این فیلم، همچنان بخشی از خاطرات مشترک مردم ایران است و هنوز هم دیالوگهای متفاوت و بیمانندش، در حافظه جمعی و تاریخی بسیاری از مردم ایرانزمین نقش بسته و این تداوم حضور در ناخودآگاه جامعه، از این فیلم یک اثر متمایز با همه آثار همدوره خود ساخته است. با وجود آنکه بیش از پنجاه سال از زمان ساخت و اکران اولیه قیصر میگذرد، اما همچنان نام این فیلم میتواند مخاطبان جدیدی را به سینمای امروز بکشاند.
گورکن برای من شبیه بندبازی بود
کاظم ملایی فیلمساز جوانی است که اولین فیلم سینمایی خود را با عنوان کوپال بعد از تجربه ساخت ۸ فیلم کوتاه، روی پرده سینماهای هنر و تجربه برد که این فیلم تک کاراکتر و تک لوکیشن با استقبال خوبی از سوی مخاطبان و جشنوارههای جهانی روبهرو شد و او را به ساخت فیلم سینمایی گورکن برای گروه مخاطبان بیشتری در سینما ترغیب کرد که این فیلم نیز در مدت کوتاهی که از اکران آنلاین آن میگذرد با استقبال خوبی از سوی مخاطبان و منتقدان روبهرو شده است.
بوتاکس ربطی به بابک خرمدین ندارد
کاوه مظاهری از جمله فیلمسازان موفق و خوشآتیهای است که این شانس را داشته تا فیلمهای کوتاهش دیده شود، از جشنواره سی و پنجم جشنواره فجر هم سیمرغ شکار کند و حالا اولین فیلم بلند او در پیش چشم همه سینمادوستان در فیلیمو است تا قضاوتش کنند. «بوتاکس» با وجود شرایط نامساعد، اکران موفقی داشته و به گفته خودش توانسته علاوه بر مخاطبان خاص، گروهی از مخاطبان عام سینما را نیز با خود همراه کند و حالا به شبکه نمایش خانگی رسیده است. با کاوه مظاهری کارگردان این اثر گفتوگویی کردهایم که میخوانید.
راهی برای گذران زندگی از طریق دروغ گفتن
بازیگر ماتریکس و پسران بد از بزرگ شدن در نیوجرسی، عشقش به جینجر راجرز و مارگارت رادرفورد و فرار از جنگ ویتنام میگوید.