بهترین های فیلم و سریال

گاهی یکی از انتقاداتی که به فیلم‌های کلاسیک سینمای وحشت می‌شود این است که «این فیلم‌ها آن‌قدرها هم ترسناک نیستند!» این انتقاد هم درست است و هم نه. طبعا با توجه به پیشرفت‌های بصری و جلوه‌های ویژه در سینما، ژانر وحشت پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای داشته است و کارگردانان قادرند هر موجود قابل تخیلی را روی پرده سینما زنده کنند. بنابراین مخاطب سینما به‌مرور سخت‌گیرتر شده و امروزه با دیدن ترسناک‌های کلاسیک دهه‌های 60 و 70 هالیوود نمی‌ترسد و چه بسا به ابتدایی بودن جلوه‌های ویژه و گریم آن‌ها بخندد. اما از طرفی نمی‌توان نوآوری‌های قابل توجهی که در این فیلم‌ها وجود داشت را یک‌سره نادیده گرفت. بسیاری از همین فیلم‌هایی که امروز کمدی به نظر می‌رسند، قواعد ژانر را تغییر دادند و شالوده سینمای وحشت امروزی را شکل دادند. بسیاری از قواعد تثبیت‌شده امروزی ژانر وحشت، حاصل نوآوری‌ها و بدعت‌های بزرگانی مانند «جرج رومرو»، «ترنس فیشر»، «جان کارپتنر» و «داریو آرجنتو» است و کارگردانان امروزی اصطلاحا بر شانه‌های این بزرگان ایستاده‌اند. این مقدمه طولانی از این جهت نوشته شد که بدانید وجود سکانس‌هایی از فیلم‌های کلاسیک در این فهرست، ادای دینی است به بزرگانی که یکی از محبوب‌ترین ژانرهای سینمایی را ارتقاء دادند. در ادامه معرفی 7 سکانس ترسناک برتر تاریخ سینمای وحشت را بخوانید.

سال 1398، وقتی مجله‌ «فیلم» از 140 منتقد و نویسنده‌ سینمایی خواست بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران را انتخاب کنند، ۳ فیلم از داریوش مهرجویی در بین ده فیلم برتر این نظرسنجی بود و مهرجویی در صدر بهترین و محبوب‌ترین کارگردان‌های تاریخ سینمای ایران قرار گرفت. فیلمنامه‌نویس و فیلمسازی که از 53 سال پیش فیلم می‌ساخت، کارنامه سینمایی غنی و درخشانی دارد و یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین کارگردان‌های تاریخ سینمای ایران است. اینجا سعی کرده‌ایم یک پرونده کامل داشته باشیم از بهترین فیلم‌هایش، دیگر فیلم‌هایی که اگرچه جزو بهترین‌ها نیستند ولی جزو کارنامه مهرجویی‌اند و در آخر، میزان فروش دهه به دهه فیلم‌های او را بررسی کرده‌ایم.

هنر زمانی در بهترین حالت خود قرار می‌گیرد که انعکاس دهنده جهان اطراف ما باشد، بینشی از تجربیات زیست دیگران را ارائه دهد، چیزکی در مورد تاریخ به ما بیاموزد یا آینه‌ای برای زندگی خودمان باشد. و اگر خوش شانس باشیم، همه موارد اشاره شده را می‌توان در هنر یافت. تماشای فیلم‌های بیشتر درباره تاریخ سیاهپوستان و فیلم‌هایی که داستان‌های سیاه‌پوست را روایت می‌کند، نه تنها آموزنده است، بلکه به همسویی رسانه‌ها با دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم شبیه است. بر اساس جدیدترین گزارش سال ۲۰۲۰ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی درباره تنوع مضامین در هالیوود، حال حاضر ۴۰ درصد از جمعیت آمریکا را رنگین پوستان تشکیل می‌دهند، اما سینما کاملاً منعکس‌کننده زندگی آن‌ها نیست.

ژانر علمی تخیلی (یا در ترکیبی درست‌تر و خوش‌آواتر علمی‌خیالی) می‌تواند از پوشش فضا، فناوری‌های محقق‌نشده یا آینده برای روایت داستان‌هایی درباره خودمان بهره ببرد که ما از شنیدن آن‌ها ترس داریم. آثار علمی‌تخیلی با بسته‌بندی موضوع‌ها در پوششی از عدم واقعیت این‌جهانی، قابلیت کاوشی عمیق در دشوارترین، ناخوشایندترین و حتی مخوف‌ترین بخش‌های طبیعت‌مان، ملت‌هایی که داریم و خود ما را به دست می‌آورند. از این رو می‌توانید به فهرست پیش رو به عنوان راهی برای درک بهتر تاثیرهای این ژانر بر فرهنگ‌مان نیز نگاه کنید.

آتیلا پسیانی تا قبل از ظهور بیماری‌اش، بازیگر پرکاری بود؛ بیش از ۷۵ فیلم و تله‌فیلم بازی کرد، در بیش از ۴۰ تئاتر و تله‌تئاتر حضور پیدا کرد، بیش از ۶۰ سریال تلویزیونی و نمایش خانگی را تجربه کرد. گزیده‌کار نبود و وسواس‌های آنچنانی برای انتخاب نقش و میزان حضور و اثرگذاری نقش نداشت ولی سعی می‌کرد در هر حضورش (کمدی باشد یا تراژدی، یک دقیقه باشد یا نقش اول) از عهده کارش به خوبی بربیاد. به دلیل همین ازدیاد نقش و بازی، گزیدن چند فیلم و سریال از مجموعه هنرمندی‌هایش کار سختی است. اینجا با دلی غمگین فهرست بهترین فیلم‌ها و سریال‌های آتیلا پسیانی را می‌خوانید که آخرین حضور دیده شده‌اش در مقام بازیگر در سریال بی‌گناه بود.

کیت وینسلت با کارنامه چشمگیر که بیش از ۲۵ سال را در بر می‌گیرد، به یکی از محترم‌ترین و با استعدادترین بازیگران نسل خود تبدیل شده است. او کار خود را با پیتر جکسون در فیلم جنایی «آفریدگان بهشتی» (۱۹۹۴) آغاز کرد و 7 بار نامزد اسکار برای همکاری با آنگ لی (عقل و احساس)، جیمز کامرون (تایتانیک)، ریچارد ایر (ایریس)، میشل گوندری (درخشش ابدی ذهن پاک)، تاد فیلد (بچه‌های کوچک)، استیون دالدری (کتابخوان) و دنی بویل (استیو جابز) شده است. بهترین نقش‌آفرینی‌های کیت وینسلت را مرور می‌کنیم.

در دهه‌های طولانی حیات سینما، فیلم‌های خارق‌العاده‌ای توسط کارگردانانی کاملا توانا ساخته شده‌اند، اما درخشش سازنده‌شان به همان فیلم محدود مانده و خالق آن دیگر نتوانسته آن کار شگفت‌انگیز را در آثار دیگرش تکرار کند. گویی جادوی آن‌ها فقط یک‌بار اثر داشته و با همان یک‌بار شاهکار زندگی‌شان را ساخته‌اند ستاره بخت‌شان افول کرده است. این‌جاست که مخاطب شک می‌کند آیا ساخت همان تک‌شاهکار هم اتفاقی و با جور شدن همه عوامل مهم رقم خورده یا این‌که بخت بد کارگردان باعث شده تا آثار بعدی‌اش یکی پس از دیگری ضعیف باشند. دلیلش هرچه که باشد، در تاریخ سینما کارگردانان زیادی داشته‌ایم که بعد از ساخت یک اثر درخشان، دیگر هیچ‌گاه به اوج بازنگشته‌اند و با همان یک فیلم در حافظه سینمایی سینمادوستان ماندگار شده‌اند.

رعنا آزادی‌ور بازیگر نقش سمیرا در سریال زخم کاری کارنامه پرباری در سینما و نمایش خانگی دارد. او بازی در سینما را با فیلم مارمولک آغاز کرد و از همان فیلم توانست در مسیر حرفه‌ای سینما به شهرت برسد. آزادی‌ور در طول بیش از دو دهه فعالیت در سینما این شانس را داشته است که با کارگردان‌های نامی همکاری کند و در این میان فیلم‌های مطرحی را در کارنامه بازیگری‌اش به ثبت برساند. در این گزارش به بهانه حضور درخشان در سریال زخم کاری و در نقش سمیرا مروری داریم بر کارنامه کاری این بازیگر در سینما و نمایش خانگی.

سینمای دفاع مقدس تنها ژانر اختصاصی سینمای ایران است که توانسته است با توجه به مضمون و کارکرد آن موضوعات مختلفی را شامل شود. جنگ تحمیلی 8 ساله ملت ایران سرشار از قصه‌ها و روایت‌ها است و فیلمسازان بسیاری سعی کردند یا در میدان جنگ و یا عواقب اجتماعی جنگ را دنبال کنند و در این رهگذر آثار ارزشمند بسیاری خلق شد که در این مطلب نگاهی به برخی از آن‌ها انداختیم. اینجا نه فهرست کامل، که گزیده‌ای از بهترین‌ها و مهم‌ترین‌های این ژانر تمام‌ایرانی را جمع‌آوری کرده‌ایم.

تارانتینو یکی از اساتید به تصویر کشیدن مرگ روی پرده است. در فیلم‌های او همه‌جور مرگی دیده‌ایم. از مرگ‌های مسخره و خنده‌دار گرفته، تا مرگ‌های خشن و البته مرگ‌های باشکوه. او استاد قصه‌گویی و سرگرمی‌سازی است، نگاه منحصربه‌فردی به زندگی دارد و همین ویژگی‌ها باعث شده تا «مرگ» نیز عنصر مهمی در سینمای او باشد. در این مطلب سری به سینمای تارانتینو زده‌ایم و 5 صحنه برتر «مرگ» در سینمای او را انتخاب کرده‌ایم.