بهترین های فیلم و سریال

هوتن شکیبا بدون اغراق یکی از مهم‌ترین استعدادهای این سال‌های سینمای ایران است که این ادعا به گواه هنرآفرینی‌های متعدد و متنوع او قابل اثبات است. از بازیگری در تئاتر تا درخشش در تلویزیون، از صداپیشگی تا بازیگری در فیلم کوتاه و بلند، همگی از جمله حضورهای هنری او محسوب می‌شوند که کمتر بازیگری را در سینمای ایران با این سن و سال و این حجم از تنوع روی صحنه و سن می‌توان در نظر گرفت. شکیبا علاوه بر توانمندی در بازیگری و وجوه هنری آثار خود، در جذابیت و قدرت جذب مخاطب نیز حرف برای گفتن دارد چنانکه دومین فیلم پرفروش غیرکمدی تاریخ سینمای ایران یعنی ملاقات خصوصی ماحصل حضور جذاب و پرقدرت او در نقش فرهاد و جوان عاشق پیشه است که زوج او با پریناز ایزدیار برای مخاطب جالب توجه بوده است. اینجا هم بهترین آثار کارنامه‌اش را می‌بینید و هم مراحل رشدش تا این ستارگی را.

با این‌که آوردن یک وعده غذایی کامل به سینما و شروع به خوردن در حین تماشای فیلم به‌شدت مورد انتقاد قرار می‌گیرد، اما غذا و فیلم همیشه با هم همراه هستند. چیزهای کمی بدتر از از دست دادن ناگهانی اشتها در دنیا وجود دارند، به‌خصوص زمانی که صحنه‌ای ناخوشایند مرتبط با غذا درست زمانی که شکم در حال قار و قور کردن است، روی پرده ظاهر می‌شود. اگر می‌خواهید از هدر رفتن بیهوده مواد غذایی جلوگیری کنید، بهتر است از تماشای ده عنوانی که در ادامه معرفی می‌شوند در حالی که غذایی در دست دارید، خودداری کنید. چرا که بدون شک، هرچقدر هم که گرسنه باشید، اشتهای شما با دیدن این صحنه‌ها به سرعت از بین خواهد رفت!

بهرام افشاری خیلی دیر وارد چرخه سینمای حرفه‌ای ایران شد اما خیلی زود توانست پله‌‌های موفقیت را طی کند و در حال حاضر هم در سینمای اجتماعی، هم سینمای کمدی و هم تلویزیون و نمایش خانگی از انتخاب‌های اصلی و گران سازندگان محسوب می‌شود. موفقیت فیلم فسیل شاید دلیل مهمی برای این میزان محبوبیت و شهرت افشاری بود، اتفاقی که باعث شد مسیر بازیگری او به سمت کمدی شیب بیشتری پیدا کند. با این وجود در تلویزیون نیز سریال پایتخت فصل هفتم با حضور او قرار است پخش شود و نقش‌آفرینی‌های جدی افشاری در فیلم‌های اجتماعی و حتی مهیج در قامت یک قهرمان کاریزماتیک از جذابیت‌های شیوه بازی و استایل بازیگری او محسوب ‌می‌شود. در یک کلام، موفقیت افشاری در این سال ها غیر قابل انکار است و نکته قابل اهمیت این است که این بازیگر اجازه نداده که در یک نقش یا ژانر کلیشه شود و انتخاب‌های هوشمندانه و فعالیت مستمر از او، یک بازیگر شش دانگ در سینمای هنری و بفروش در سینمای تجاری ساخته است.

«آلیشیا کریستین فاستر» معروف به جودی فاستر، در ۱۹ نوامبر ۱۹۶۲ در لس‌آنجلس، کالیفرنیا، به دنیا آمد. او فعالیت هنری خود را از سنین کودکی آغاز کرد و به‌سرعت به یکی از بازیگران برجسته هالیوود تبدیل شد. فاستر در سن ۱۴ سالگی با بازی در فیلم «راننده تاکسی» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی، توجه همگان را به خود جلب کرد و نامزد دریافت جایزه اسکار شد. این موفقیت در سنین نوجوانی، نشان‌دهنده استعداد بی‌نظیر او در بازیگری بود. اهمیت فاستر در سینما نه‌تنها به‌خاطر توانایی‌های بازیگری او، بلکه به‌دلیل تاثیرگذاری‌اش در به‌تصویرکشیدن شخصیت‌های زن قوی و مستقل است. او با انتخاب نقش‌هایی که به‌طور معمول چالش‌های روانشناختی و اجتماعی را به‌تصویر می‌کشند، به تعمیق و گسترش نقش زنان در سینما کمک شایانی کرده است.

عزت الله انتظامی ۹۴ سال سن داشت که از میان ‌ما رفت. بازیگری با کارنامه‌ای درخشان و پربار، که بسیاری از نقش آفرینی‌هایش اثر ویژه و یگانه‌ای درسینمای ایران به شمار می‌رود. نقش‌آفرینی‌های او در طول زندگی پربارش بارها مورد تحسین و ستایش قرار گرفته و جوایز ملی و بین‌المللی فراوانی به نام او ثبت شده است. بی‌تردید جای او در سینمای ایران تا ابد خالی است. در اینجا مروری بر کارنامه عزت‌الله انتظامی آقای بازیگر سینمای ایران داریم که در ادامه می‌خوانید.

فرانسیس فورد کاپولا بدون هیچ تردیدی یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان آمریکایی است. سه‌گانه پدرخوانده یک نقطه اوج دست نیافتنی در سینمای گانگستری و از بهترین آثار تاریخ سینما، اینک آخرالزمان به عنوان بزرگ‌ترین تمثیل جنگ ویتنام و دراکولای برام استوکر که در صدر بسیاری از لیست‌های کلاسیک‌های وحشت قرار دارد، تنها بخشی از افتخارات این فیلمساز افسانه‌ای هستند. تجربه آزمایی‌های کاپولا در ژانرهای مختلف نه تنها نبض مخاطبان را در دست می‌گرفتند بلکه همزمان امضای شخصی او را به همراه داشتند. کارنامه شگفت‌انگیز کاپولا طیف گسترده‌ای از فیلم‌ها، از شاهکارهای حماسی تا تجربه‌های استودیویی و فیلم‌های جمع‌وجور و مستقل را شامل می‌شود. فیلم کاپولا بعد از گذشت ۱۳ سال، درام علمی تخیلی و حماسی مگالوپلیس است که در این فهرست قرار نگرفته. با ما نگاهی بیاندازید به کارنامه این فیلمساز ۸۵ساله.

نگاهی به بهترین فیلم‌هایی انداخته‌ایم که مرکز داستان‌شان ژورنالیسم است. فیلم‌هایی معمایی که حل معما از طریق قدرت رسانه و یا خبرنگار شکل گرفته است و می‌تواند درام یک اثر را پیش ببرد. فهرست پیش‌رو شامل فیلم‌های مطرحی مانند «بهترین مردان رئیس جمهور» تا فیلمی مانند «آن زن گفت» می‌شود.

جمشید مشایخی اگر همچنان در قید حیات بود، ششم آذر ۱۴۰۳ شمع تولد 90 سالگی‌اش را فوت می‌کرد. بازیگری کاربلد که 13 فروردین 1398 در 84 سالگی دارفانی را وداع گفت. مشایخی در کنار عزت الله انتظامی، داوود رشیدی، محمدعلی کشاورز و علی نصیریان، ۵ بازیگر طلایی سینمای ایران است. مشایخی حدود نیم قرن بازیگری کرد و در حدود 140 فیلم و سریال جلوی دوربین رفت تا پرکارترین بازیگر پیشکسوت ایران باشد. از خان دایی قیصر و رضا تفنگچی هزاردستان گرفته تا استوار گل‌های داوودی و کمال‌الملک. همه اینها نقش‌های ماندگاری است که با همت او در تاریخ این سینمای ایران، حک شده‌اند. مشایخی از اولین بازی‌هایش نقش‌های مسن و جا افتاده را بازی کرد. اصلاَ کسی هست که نقش یک جوان بزن بهادر یا قلدر را از او به خاطر داشته باشد؟ از همان فیلم قیصر که نقش دایی را بازی کرد و همه قبولش کردند دیگر نقش‌های جاافتاده و میانسال به سراغش می‌آمد. مشایخی با وجود سال‌ها بازی به جز برای نقش کمال‌الملک که برگزیده جشنواره فجر شد، برنده سیمرغی نشد. او با اینکه حکم استخدامی‌اش، کارگردانی بود، فقط کارگردانی یک نمایش را برعهده گرفت. او مدتی هم مدیر اداره تئاتر بود اما یک عمر بازیگری کرد. 90 سالگی این بازیگر کارکشته فرصتی است برای مرور برخی نقش‌های ماندگار او.

علی نصیریان همچون دیگر هم‌نسلانش در بازیگری، بی‌تکرار و مثال‌زدنی است. نصیریان از جمله هنرمندانی است که علاوه بر تکنیک بازیگری، به نمایشنامه‌نویسی و کارگردانی مسلط است و همین موضوع او را متمایز و شاخص کرده است. نقش‌آفرینی‌های او هیچ‌گاه تکراری نمی‌شود و همچنان بازی پرقدرت و اعجاب‌انگیز او مقابل دوربین، هرتماشاگری را شیفته و مرعوب هنرش می‌کند. او همچنان یکه‌تاز است و عاشق بازیگری. در این مطلب نگاهی به بهترین بازی‌های بزرگ‌آقای سینمای ایران انداختیم که در ادامه می‌خوانید.

با اینکه بیشتر فیلم‌ها به اصل دیوار چهارم پایبندند، اما همیشه افرادی هستند که قوانین را می‌شکنند و از دیوار چهارم به‌عنوان ابزاری برای خلق لحظات طنز یا ضربه‌های دراماتیک استفاده می‌کنند. این تکنیک متافیکشن (فراواقع‌گرایانه) از دیرباز در صنعت سینما وجود داشته است و اولین نمونه آن به سال ۱۹۱۸ و فیلم صامت «مردانی که به من عشق ورزیدند» به کارگردانی «آرتور برتله» بازمی‌گردد. در سال‌های اخیر، داستان‌های متافیکشن به جریان اصلی سینما وارد شده‌اند و فیلم‌های ابرقهرمانی نظیر فرنچایز «ددپول» و سریال تلویزیونی «شی‌هالک: وکیل» از آن بهره می‌برند. با این حال، برخی از این لحظات به شکلی مستقیم انجام می‌شوند که ممکن است تماشاگر را از حس غافلگیرانه این تکنیک دور کنند. در حالی که تاریخ سینما لحظات قدرتمندتری را از این تکنیک به یاد دارد؛ لحظاتی که یا مخاطب را به تفکر عمیق وا می‌دارند، یا او را به خنده‌های هیستریک واداشته و یا در سکوتی ناراحت‌کننده فرو می‌برند. در ادامه، فهرستی از بهترین شکستن‌های دیوار چهارم در تاریخ سینما را آورده‌ایم که شامل فیلم‌هایی از اسپایک جونز، فرانسوا تروفو، آدام مک‌کی، آلفرد هیچکاک و مل بروکس می‌شود.