حتما تعداد زیادی از مخاطبان و طرفداران کمدی هستند که امیرمهدی ژوله را یکی از چهرههای مطرح و موفق عرصه کمدی میدانند، او در تجربههای مختلفی که در این زمینه داشته ثابت کرده کمدی را میشناسد و برای خنداندن مخاطب تلاش میکند، تلاشهایی که تا به حال نتیجه داده و او را به یکی از چهرههای موفق عرصه کمدی تبدیل کرده است.
امیرمهدی ژوله یکی از شرکتکنندههای رئالیتی شو «جوکر» است که طرفدارهای خودش را دارد، او از تجربه حضور در این برنامه و همکاریاش با تیم سازنده «جوکر» گفته، برنامهای که استانداردهای لازم را از نظر ژوله داشته و حضور احسان علیخانی نیز او را برای شرکت در این رئالیتیشو دلگرمتر کرده. باقی صحبتها را از زبان امیرمهدی ژوله میخوانید.
- به عنوان کسی که سالهاست در زمینه کمدی فعالیت میکند چطور شد که در برنامه جوکر حضور پیدا کردید؟ چه استانداردهایی مدنظرتان بود که آنها در این رئالیتیشو پیدا کردید و در نهایت منجر به حضورتان در این برنامه شد؟
امیرمهدی ژوله: رفتم و دیدم جوکر را احسان علیخانی و تیمش انجام میدهند و همه کارهایی که علیخانی تا به حال تولید کرده واجد یکسری استاندارد بوده. در آنها سلیقه، وقت گذاشتن و دقت نظر و کیفیت بوده است. خود احسان به من اطمینان داد که ما برنامه را ضبط میکنیم اگه خوب درنیامد فیلمها را کنار میگذاریم. برایم توضیح داد که قبلا 4 ضبط صفر کرده بودند و آنها را دور ریختند و این سری هم اگر نتیجه دلخواه به دست نیاید باز هم فیلمها را کنار میگذارند. احسان تاکید میکرد که کار بد را هیچ وقت برای پخش نمیفرستیم.
همه چیز درباره مسابقه جوکر
- ابتدای کار به نتیجه مطمئن نبودید؟
چون ما گروه اول شرکتکننده در «جوکر» بودیم اینکه نتیجه چه از آب در میآید ریسک بالایی داشت و نمی دانستیم چه میشود. خود احسان هم این قول را به من داد که اگر نتیجه دلخواه نشود برنامه پخش نمیشود. با شناختی که دورادور از احسان داشتم و صحبتهایی که کرد و قولهایی که داد برای حضور اطمینان پیدا کردم. البته نمونههایی از برنامههای خارجی جوکر را هم به من نشان دادند که تا من دیدم گفتم اینها که شکل پشت صحنههای مهران مدیری است! جنس کمدی و جنس جذابیت آنها از جنس پشت صحنههای کارهایمان است که یک عده در پشتصحنه زور میزنند که نخندند ولی خندهشان میگیرد. همیشه هم این سبک کار برای بیننده جذاب بوده و متوجه شدم کاری مثل «جوکر» هم جذاب میشود.
در جوکر همه چیز فراتر از ذهنیتی که من تصور میکردم شد. احسان علیخانی خیلی مسلطتر، باهوشتر، باسلیقهتر، باحالتر و اینکارهتر از آن چیزی بود که من میشناختم. خیلیها بهخصوص گروه اول به اعتبار احسان آمدند، چون ما تا قبل از این نمونه داخلی این برنامه را ندیده بودیم
- شما در زمینههای مختلف کمدی تجربههای مختلفی داشتید، بازیگری، نویسندگی، اجرای استنداپ، اما در رئالیتی شوی جوکر چه موردی بود که بیشتر از همه توجهتان را جلب کرد و بهتان اطمینان داد که نتیجه کار خوب میشود؟
به جز مواردی که گفتم، وقتی دکورهای برنامه، تیمهای مستقر از جمله تیم نویسندگان و تیم تبلیغات را دیدم متوجه شدم کار یک کار اساسی است. 7-8 ماه هم پیش تولید داشتند. همه اینها باعث شد که من سر این کار بروم، اما همه چیز در جوکر فراتر از ذهنیتی که من تصور میکردم شد، احسان علیخانی خیلی مسلطتر، باهوشتر، باسلیقهتر، باحالتر و اینکارهتر از آن چیزی بود که من میشناختم. نکته مهم دیگر این بود که سیامک انصاری آنجا بود، سیامک خیلی آدم وسواسی است و خیلی نه میگوید و پیشنهادهای زیادی را رد میکند، من سالها با سیامک کار و رفاقت کردم و من میدانستم او کاری که خوب نباشد را قبول نمیکند. سابقهای که از سیامک در ذهنم داشتم و جنس کمدی در نمونههایی که دیدم باعث شد که کار را قبول کنم.
- اما در حال ریسک حضور در چنین تجربهای که نمونهاش را تا به حل نداشتیم بالا بود...
خیلیها بهخصوص گروه اول به اعتبار احسان آمدند، چون ما تا قبل از این نمونه داخلی این برنامه را ندیده بودیم. تجربهای که از سر گذراندیم خیلی کار حرفهای بود، کار تیمی و تشکیلاتی و گروهی خیلی خوبی بود، یک تیم 200 نفره آنجا مشغول کار بودند، در حالی که ممکن است به چشم نیاید و دیده نشود. شاید عدهای فکر کنند چند نفر در خانهای نشستند و برنامه ضبط کردند اما اینطور نبود، امکانات سختافزاری که آنجا بود، بسیار قوی و کامل بود، دوربینهای حرفهای که کار را ضبط میکردند، میزهای تدوین همه و همه بسیار دقیق و حرفهای بود. فکر میکنم با در حدود 40 دوربین کار ضبط میشد و کار بزرگ بعدی باید در تدوین اتفاق میافتاد و به نظرم کار تدوین و کارگردانی خیلی خوب بود. نویسندههایی که آنجا بودند، همه چیز را فصلبندی کرده بودند، اینکه چه شوخیهای تکرار شوندهای وجود دارد، چه مواردی برای جوکر تایم مناسب است، آنهایی که شرکت میکردند اگر میگفتند آوردههایی دارند با بچههای نویسنده مطرح میکردند، صیقل میزدند و آچارکشی میکردند و اگر هم برنامهای نداشتند بچههای نویسنده برنامهها را پیشنهاد میدادند در نهایت به نقطه نظری مشترک میرسیدند. در مجموع خیلی کار حرفهای و به سامانی انجام شد.
- نقطه تمایز «جوکر» با دیگر کارهای کمدی را در چه میبینید؟
نکته فنی که درباره «جوکر» وجود دارد جادوی عکسالعمل و ریاکشن در کمدی است که سالهاست کمدیسازهای خوب این موضوع را درک کردند. مثلا مهران مدیری تا آنجا به جادوی ریاکشن اعتقاد دارد که حتی به عنوان عکسالعمل مستقیم به دوربین نگاه میکرد و بعدا این عکسالعمل از سمت سیامک هم اتفاق افتاد. شوخی اساسا در ریاکشن منعقد میشود. ما در برخی کارهای کمدی میبینیم که شوخی وجود دارد ولی خنده نمیگیرد و منعقد نمیشود، دلیل آن این است که ریاکشن مناسبی ضبط و اجرا نمیشود و روی آن تاکید نمیشود. شوخی موقعی که ادا میشود صرفا یک تیر هوایی است، اما با ریاکشن است که به هدف میخورد.
خوشحالم که در برنامه پربیننده و درجه یکی بودم و امیدوارم فضا باز شود تا این مسابقه برای خانمها هم اجرا شود، ما کمدینهای خانم درجه یکی داریم و امیدوارم همانطور که بازیگران خانم و آقا دور هم جمع میشوند و سریال بازی میکنند، همانطور جمع شوند در رئالیتیشو هم کنار هم باشند
- خودتان چه راه و روشی را در پیش گرفتید که برای مخاطب جذابیت و تازگی بیشتری داشته باشد؟
درباره حال خودم سعی کردم خودم باشم و با نقاط ضعف خودم شوخی کنم، سعی کردم خیلی دنبال اول شدن نباشم چون اگر بودم هم نمیتوانستم اول شوم. دنبال جام اخلاق بودم و اینکه دوست داشته شوم و حال بیننده با آدم خوب باشد. من نمیدانستم اما همین تلاش، تقلا و پر پر زدنم برای نخندیدن برای مردم جذاب بوده، اینکه حالم با آدمهای دیگر خوب بوده به نظرم بین مخاطب اقبال پیدا کرده. خوشحالم که در برنامه پربیننده و درجه یکی بودم و امیدوارم فضا باز شود تا این مسابقه برای خانمها هم اجرا شود، ما کمدینهای خانم درجه یکی داریم و امیدوارم همانطور که بازیگران خانم و آقا دور هم جمع میشوند و سریال بازی میکنند، همانطور جمع شوند در رئالیتیشو هم کنار هم باشند. فکر نمیکنم اتفاق عجیب و غریبی بیفتد اگر کنار هم چنین برنامهای را اجرا کنند.
- پیشبینیتان از واکنش و استقبال بیننده چه بود؟
به نظرم استقبال خیلی درخشانی بود و واقعا حتی فکر میکنم در مسابقات «خندوانه» که من اول شدم اینقدر از مردم مهر دریافت نکرده بودم. مردم کار را خیلی دوست داشتند، خیلی استقبال کردند و حالشان خوب شد. البته من یک جایی هم در برنامه گفتم که ما نهایت کاری که میتوانیم بکنیم این است که لب مردم را بخندانیم و امیدوارم آنهایی که باید و وظیفهشان است کاری کنند که دل مردم شاد شود.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه