اطلاعات فیلم زندگی کوچک کوچک

چهل و چهارمین جشنواره فجر ۱۴۰۴؛ فهرست فیلم‌ها، نقدها و حاشیه‌ها

خلاصه داستان فیلم زندگی کوچک کوچک

در خلاصه داستان رسمی فیلم زندگی کوچک کوچک آمده است: «با تنهایی‌مان چه کار کنیم. وقتی نمی‌شود آن را با دیگران تقسیم کرد. باید به رویا پناه برد. شاید تنها رها شدن از این تنهایی رویاپردازی است. با رویاهایمان چه کنیم. آن را بادیگران تقسیم کنیم. رویای کودکان تنهای این سرزمین را...»

بازیگران و عوامل فیلم

محمود نظرعلیان، یاشارجناقچی، بهزاد حاجی زاده، حبیب سیف اللهی، هدیه عبدیان، ربابه رمضان پور و محمد سوری بازیگران فیلم زندگی کوچک کوچک هستند. نویسنده و کارگردان: امیر ثقفی، تهیه کننده: علی اکبر ثقفی، مدیر فیلمبرداری: محمد دارایی، تدوین: ستاره ثقفی، صدابردار: حسین معتمدی، دستیار کارگردان: حبیب سیف اللهی، صداگذاری: امیرحسین صادقی، مدیر تدارکات: عباس خدیری و عکاس: سجادرسولی.  

نقد و بررسی فیلم زندگی کوچک کوچک

این نقد و نوشته‌ها، نظر کوتاه ولی دست‌اولِ منتقدان و نویسندگان سینمایی است؛ شاید بعدها همه چیز تغییر کند! در ضمن، انتشار آن‌ها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست

احسان طهماسبی

زندگی کوچک کوچک تازه‌ترین ساخته امیر ثقفی، در ادامه مسیر فیلمسازی او حاوی ایده‌ها و نشانه‌هایی است که بالقوه برای مخاطب جدی سینما قابل توجه و پیگیری است. جهان مخلوق ثقفی در فیلم آخر او نیز از این قاعده پیروی کرده و به نوعی اصرار بر وفاداری به جهان ذهنی و سلیقه فیلمسازی او دارد. سینمای تأملی و نمادگرا که بیش از روایت، بر فضا و مفهوم تکیه دارد. فیلم داستان خود را حول یک کودک بنا کرده و مرکزیت فیلم، بیشتر حامل ایده‌ها و نشانه‌های مورد توجه فیلمساز است. کودک در فضای زیستی خود، مخاطب را در شرایطی بحران‌زده قرار داده و فیلم، تماشاگر خود را در لامکان و لازمانی می‌گذارد و داستان نمادین خود را بازگو می‌کند. اما از آنجایی که مسیر پیش‌روی داستان پراکنده بوده و هدف فیلمساز در آن کمرنگ و کم‌رمق است انگیزه‌های لازم برای پیگیری فیلم برای مخاطب ایجاد نمی‌شود و در نهایت از فیلم، چندین قاب قابل تامل باقی می‌ماند. هرچند دقت در قاب‌بندی و کنترل بر فضای بصری از شناخت درست کارگردان از دوربین نشات گرفته، اما همچنان جای خالی فیلمنامه در فیلم احساس می‌شود. زندگی کوچک کوچک تلاش الکن دیگری برای زنده نگه داشتن اندیشه های ثقفی است؛ فیلمی که به ذهنیت خالق وابسته مانده است. سه نکته از فیلم:

• ظاهرا این فیلم با بودجه یک و نیم میلیاردی ساخته شده؛ بودجه‌ای که در این روزها برای ساخت فیلم کوتاه مناسب است.
• حضور کودکان نابازیگر در فیلم
• همچون بیابان

​محمد تقی‌زاده

امیرحسین ثقفی با پافشاری بر ساخت جهان سینمایی شخصی و مستقل از موج‌ها، سفارش‌ها و فشارهای تجاری رایج، حرکتی قابل احترام در سینمای ایران انجام داده است. این استقلال هنری و وفاداری به دغدغه‌های ذهنی و زیبایی‌شناسی خاص خود، نقطه قوت اصلی رویکرد اوست. با این حال، مسئله هنگامی آغاز می‌شود که این غرق‌شدن در جهان درونی، به بهای نادیده گرفتن کامل مخاطب عام تمام می‌شود. فیلم‌های او، با وجود داشتن قاب‌های چشمنواز، لوکیشن‌های بکر و رنگ‌وبویی از سینمای هنری اروپا، اغلب در دام شکلی از تجربه‌گرایی محض افتاده‌اند که هرگونه ارتباط روایی با مخاطب غیرمتخصص را دشوار می‌سازد. این پارادوکس در فیلم اخیر او با انتخاب قهرمان نوجوان آشکارتر شده است: زندگی کوچک کوچک با محوریت نوجوان که به دلیل فرم ایستا، پرداختی انتزاعی و فاصله عاطفی، احتمالاً برای همان گروه سنی هدف نیز چندان جذاب و قابل ارتباط نیست. ثقفی میان قصه‌گویی، تصویرگرایی صرف و تمایل به ارائه بیانی مدرن و روشنفکرانه در نوسان است. این آشفتگی و عدم وضوح در هویت و هدف اثر، از یک سو دستاوردهای بصری و صداقت هنری او را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و از سوی دیگر، آینده چنین سینمای شخصی‌محور و گسسته از مخاطب را در بستر بحران‌زده صنعت سینمای ایران، مبهم و غیرقابل پیگیری می‌کند. پرسش نهایی این است: آیا چنین آثاری جز در حلقه‌های بسیار محدود جشنواره‌ای و منتقدان، مجالی برای بقا و تأثیرگذاری خواهند یافت؟ سه نکته از فیلم:

• ​جهان شخصی فدای مخاطب عمومی
• چشمنواز اما تهی
• بلاتار بازی

حرف های عوامل فیلم در نشست خبری جشنواره فیلم فجر

امیرحسین ثقفی | کارگردان

• فیلم خودش باید کارکند مانند شاعر که شعرش گویای جهان اوست. فیلم هم باید همین گونه باشد.
• فیلم داستانی است از کتاب «بازی تمام شد» از غلامحسین ساعدی که ما در فیلم آن قصه را بسط دادیم.
• بحران امروز ما فقر نیست، شفقت است، راه برون رفت هم فقط رهایی از خشونت است.
• سینما برای من فراتر از نظر منتقدان است نوعی عبادت است و در مسیرم فکر می‌کنم انسان باید کار خودش را بکند. اعتقاد دارم هر نویسنده‌ای یک اثر دارد و هر کارگردان اگر یک فیلم بسازد گویی از ابتدا نا انتها یک نگاه جدیدی خلق کرده است.
• سینما به نظر من دو وجه دارد، جهان امروز را تعریف می‌کند یا یک جهان دیگری را خلق می‌کند من ترجیحم خلق جهان دیگر است، از بلاتار تا تارکوفسکی به نظرم این نگاه را داشته‌اند.
• انسان ابتدا به فکر تامین نیازهای اولیه است و بعد از تامین آن دنبال نیازهای بیشتر می‌رود. شخصیت های داستان من نیز درگیر نیازهای اولیه خود هستند اما شخصیت توماج رویای دریا داشت و یک اتوپیا در ذهن داشت که به آن رسید.
• جهان فیلم من ناکجاآباد بود و فضایی فراتر از روستاست. ما نباید دنبال این باشیم که لباس یا فضا به شهر یا جغرافیایی خاص برسد. شخصیت ها در این فضا گویش خاصی ندارند.
• اگر با سینما و صور خیال به شخصیت‌های فیلم نگاه کنیم پدر و پسر نماد ابراهیم و اسماعیل بود و هر دو قربانی خشونت شدند و درگیر همان بحران شفقت شدند. سینما یک صور خیال دارد ما آنقدر در جهان رئال غرق شده‌ایم که هر آنچه جز فضای رئال را عجیب می‌دانیم.

 

عکس های فیلم زندگی کوچک کوچک