فیلم قایق سواری در تهران؛ معرفی و نقد

همه فیلم‌ها و حاشیه‌های چهل و چهارمین جشنواره فجر ۱۴۰۴

خلاصه داستان فیلم قایق سواری در تهران

در خلاصه داستان فیلم قایق سواری در تهران آمده است: «مازیار محقق، مرد میانسالی‌است که پس از ۲۵سال از آمریکا به ایران برگشته تا با دختر جوانی که با او فاصله سنی زیادی دارد، ازدواج کند.» این فیلم پس از گذشت ۲۵ سال از اکران فیلم دختری با کفش‌های کتانی، همکاری مجدد پیمان قاسم‌خانی در مقام نویسنده با رسول صدرعاملی در مقام کارگردان است.

بازیگران و عوامل فیلم

فیلم قایق سواری در تهران به کارگردانی رسول صدرعاملی و تهیه‌کنندگی روح‌الله سهرابی در موسسه تصویر شهر و سازمان حمل و‌نقل ترافیک تهران تولید شده است. پیمان قاسم‌خانی، علاوه بر نویسندگی فیلمنامه این اثر، بازی در نقش اصلی را بر عهده داشته و همچنین سحر دولتشاهی، امین حیایی، زهرا داودنژاد، محمد بحرانی، بنیتا افشاری، آرمیتا قبادی و کسری پرتوی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. فهرست سایر عواملی اصلی فیلم عبارتند از؛ مدیر فیلمبرداری: آرمان فیاض، تدوین: بهرام دهقانی، موسیقی: ستار اورکی، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، طراح گریم: مهرداد میرکیانی، طراح صحنه: حجت اشتری، مدیر صدابرداری: طاهر پیشوایی، طراح لباس: آزاده قوام، طراح جلوه‌های ویژه بصری: محمد برادران، مدیر برنامه‌ریزی: ایمان توکلی، سرپرست گروه کارگردانی: درنا مدنی، منشی صحنه: فرشته حجازی، مدیر تولید: پیمان حمید و عکاس: حسن شجاعی. [caption id=\"attachment_217793\" align=\"alignnone\" width=\"1280\"] امین حیایی در فیلم قایق سواری در تهران[/caption]

نقد و بررسی فیلم قایق‌‌سواری در تهران

این نقد و نوشته‌ها، نظر کوتاه ولی دست‌اولِ منتقدان و نویسندگان سینمایی است؛ شاید بعدها همه چیز تغییر کند! در ضمن، انتشار آن‌ها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست

احسان ناظم بکایی

یکی از روپاترین فیلم‌های جشنواره امسال. فیلمی که مثل فیلم پارسال رسول صدرعاملی، «زیبا صدایم کن» هوشمندانه و هنرمندانه حول‌وحوش تهران و جذابیت‌هایش می‌چرخد. وقتی فیلم‌های سفارشی که به‌صورت تابلو و روش‌های میخکی و سیخکی، منویات اسپانسرهای خود را در سکانس‌ها، حقنه می‌کنند، می‌بینیم متوجه می‌شویم سازندگان این فیلم چه خوب توانسته‌اند این منویات را در لایه‌های زیرین آن قرار دهند.

صدرعاملی ۷۱ ساله با اینکه اصالتاً اصفهانی است؛ ولی در آخرین فیلمش، تهرانی را که دوست‌داشتنی، زیبا، پر خاطره، پویا و مهربان است به تصویر می‌کشد. حال خوب فیلم را قلم روان و سرخوش پیمان قاسم‌خانی تکمیل می‌کند تا بار دیگر چه در حوزه کارگردانی و نویسندگی، مشخص شود «دود از کنده بلند می‌شود.»

بازی خود قاسم‌خانی هم نقش بسزایی در به ثمر نشستن این حال خوب فیلم دارد. چیدمان بازیگران و نقش‌ها مانند بازی امین حیایی در نقش آقای کاسبی آذری‌زبان ساختمان‌ساز، محمد بحرانی در نقش خسروی شیرازی حواس‌پرت و... را هم به‌خوبی انجام شده است. بازی کسری پرتوی پسر مرحوم کامبوزیا پرتوی و آرمیتا قبادی که نماد جوانان نسل زد و جهان‌بینی‌شان هستند و مواجهه‌شان با نسل دهه‌های پنجاه و شصت هم بامزه از آب درآمده. صدرعاملی در فیلم خود نشان داد که یک فیلمساز اجتماعی که نبض روز جامعه را در دست دارد، چگونه موفق است. او از گل‌های داوودی گرفته تا دختری با کفش‌های کتانی و همین قایق سواری در تهران در مسیر سینمای اجتماعی ایران، گام‌های درستی برداشته است.

۳ نکته از فیلم:

• این تهران، حالا دوست‌داشتنی است
• گرفتن بازی درست از بازیگر کودک را یاد بگیرید
• استفاده درست از فیلترینگ برای نمایش خاطرات

احسان طهماسبی

 تازه‌ترین ساخته رسول صدرعاملی، حاصل هم‌اندیشی و تلاش این کارگردان مطرح سینما و پیمان قاسم خانی در مقام نویسنده و بازیگر است. فیلمی که با تاکید برای حال و هوای تهران محبوب و موردنظر نویسنده، روایت خود را در خیابان برای مخاطب تعریف می‌کند و حال خوب و انرژی خود را از پرسه‌زنی شخصیت‌های دوست‌داشتنی‌اش می‌گیرد. فیلمی که در تلاش است در دل موقعیت‌های روزانه و از خلال زندگی روزمره، پیوند امروز و دیروز را برقرار کند و خاطرات شیرین را عاملی برای ایجاد همدلی و همراهی برای مخاطب کند. قایق سواری در تهران، با اتکا به فیلمنامه امروزی و ساده خود و با تکیه بر موقعیت‌های کمیک و حقیقی، مخاطب را به پرسه‌زنی در تهران برده و روایت خود را از دل داستانکهای گرم و باورپذیر برای تماشاگر بازگو می‌کند. عشق قدیمی موتور محرک درام است و تهران در شمایل کاراکتری محبوب اما لجوج، بستر روایت این دلدادگی. این بارگشت‌زنی‌های صدرعاملی در شهر، شباهتی به آیدای او ندارند و سینمای اجتماعی در فیلم آخرش به سینمای تجاری نزدیک‌تر شده است و صدرعاملی در این اثر در تلاش بوده بیش از آنکه از درد بگوید، حال مخاطب مغموم خود را تسکین دهد. از این رو است که شاید قایق‌سواری در تهران نتواند در کنار آثار ماندگار او جای برای خود باز کند، اما بدون شک در ارتباط نزدیک و صمیمانه‌ای که با مخاطب برقرار کرده، می‌تواند حس خوشایند و زیبایی‌های زندگی را به او متذکر ‌شود. ۳ نکته از فیلم:

• دلمون برای تهران خودمون تنگ شد!
• صدرعاملی با فیلمهایش جوان می‌شود!
• یک بازیگر جدید دوست‌داشتنی دیگر در فیلم صدرعاملی

محمد تقی‌زاده

فیلم قایق سواری در تهران اثر رسول صدرعاملی، گامی به عقب در کارنامه این کارگردان با سابقه محسوب می‌شود. این اثر فانتزی شهری، به جای ارائه روایتی جذاب، از همان آغاز در دام سطحی نگری و شعارزدگی گرفتار می‌آید و هرگز از این فضای تصنعی رها نمی‌شود. یکسوم پایانی فیلم آشکارا نشان از سقوط آزاد کارگردانی و از دست رفتن کنترل اثر دارد. مشکل اصلی فیلم، اسپانسری شهرداری تهران و تبلیغ مستقیم و سنگین آن است. این مداخله تا حدی است که مرز بین سینما و تبلیغات شهری محو شده و فیلم به یک بیلبورد متحرک برای نمایش اجباری زیبایی‌های شهر تقلیل یافته است. حتی در نقطه اوج داستان، شاهد دیالوگ‌های شعاری درباره دلتنگی برای تهران هستیم که باورپذیری اثر را به کلی تخریب می‌کند. در بخش اجرا نیز فیلم با ضعف‌های جدی روبروست. فضای فانتزی به جای خلق جذابیت، به امری لوس و فاقد منطق درونی تبدیل شده است. بازی قاسم خانی حضوری خودبزرگ‌بینانه و کنترل‌نشده دارد و سحر دولتشاهی نقش‌آفرینی کاملاً تکراری ارائه می‌دهد که اوج آن در سکانسی غیرطبیعی و فریادهای بی‌تناسب بر سر امین حیایی نمود می‌یابد. در این میان، فقط بازی متفاوت و باورپذیر امین حیایی نقطه روشن محدود فیلم است. در مجموع، «قایق‌سواری در تهران» نمونه‌ای از همکاری نادرست نهادهای شهری و سینماست که در آن استقلال هنری قربانی حمایت مالی شده است. صدرعاملی نه تنها نتوانسته معیارهای آثار قبلی خود را حفظ کند، بلکه اثری خلق کرده که فاقد روح سینمایی است و بیشتر به یک آگهی تبلیغاتی بلندمدت شبیه است. ۳ نکته از فیلم:

• لوس بازی به جای فانتزی
• سایه سنگین اسپانسر
• بازی خوب امین حیایی

سید مهرزاد موسوی

قاعده این است که در هر جشنواره‌ای باید با موچین اثر محبوب خودت را از میان فیلم‌ها بیرون بکشی و بگویی «آهان این فیلم من است» همین ابتدا بنویسم که فیلم قایق سواری در تهران ساخته رسول صدر عاملی و نوشته پیمان قاسم خانی فیلم من است! برای همین، شاید متن تمجیدی از آن را بشود توجیه کرد. بالاخره بالای همین بخش نقدها به رنگ زرد نوشته‌ایم که اینجا «نخستین» واکنش به فیلم را قلمی می‌کنیم و این نوشته حال نویسنده پس از تماشای فیلم است. قایق‌‌سواری در تهران  یک کمدی رمانتیک شیک و شیرین در سطح سینمای ایران است که قواعد ژانر را هم به درستی رعایت می‌کند؛ به همان اندازه که فانتزی و رویایی است، حرف هم برای گفتن دارد. به همان اندازه که سرخوش و دوست‌داشتنی است، داستان روان و راحتی دارد. به همان اندازه که عنوانش به درونمایه‌اش می‌آید، حال خوب به مخاطبش می‌دهد و اصل مهم کمدی رمانتیک همین است که دوست داشته باشی بار دیگر هم تماشایش کنی و فیلم صدرعاملی-قاسمخانی همین ویژگی را دارد. اینکه صدرعاملی در این سال‌ها «بنجامین باتن» درونش فعال شده و از سیاهچاله فیلم‌های ناامیدکننده‌اش (یعنی چند فیلمِ پس از سه‌گانه شب)، هم فیلم‌های خوبی تهیه کرده (شنای پروانه و جنگل پرتقال) و هم فیلم به فیلم بهتر و سرحال‌تر می‌شود، از آن نکات خوب این روزهای سینماست. کاش مسیری را که انتخاب کرده، با همین روند و قدرت ادامه دهد... ۳ نکته از فیلم:

• از بازی شیرین بنیتا افشاری که از سریال افعی تهران تا قایق‌سواری در تهران رشد چند پله‌ای داشته، نمی‌شود گذشت
• تمهیدات نمایش گذشته کاراکترها خیلی عجیب است ولی در ساختار فانتزی فیلم می‌نشیند، شاید در اکران بهتر شود
• کاش پیمان قاسمخانی بر تنبلی ذاتی‌اش غلبه کند، بیشتر بنویسد و حتی اگر بخشی از خودش را نوشته، بیشتر بازی کند

سعیده نیک‌اختر

صدرعاملی نشان داد دود از کنده بلند می‌شود. قایق سواری در تهران، واژه مناسبی برای این فیلم است که تم اصلی آن را مشخص می‌کند. ما را مطلع می‌کند که با یک فیلم فانتزی روبرو هستیم. دومین المان معرفی فیلم تیتراژ خوب آغازین آنست. تیتراژی که با اسم فیلم روی حرکت افقی شهر در کنار برج میلاد، نمای معرف تهران، ظاهر می‌شود. صدرعاملی علاقه زیادی به خیابان‌های شهر دارد و اغلب فیلم‌هایش را در فضای باز شهری ساخته است. از این جهت یک انتخاب خوب از طرف موسسه تصویر شهر بوده. شاید این جمله تکراری باشد اما واقعا رگ خواب مخاطب دستش است. در هر فیلمش دانش‌اش به روز می‌شود و از تمام تکنولوژی‌های روز و المانهای پر مصرف مردم استفاده می‌کند. استفاده از فیلترهای جدید در تدوین، استفاده از هوش مصنوعی، استفاده از نقشه‌های مکان‌یاب اینترنتی، ماشین‌های جدید، گوشی موبایل، تحصیلکرده‌هایی که سرجایشان نیستند، دورهمی‌های دوستانه  و حتی ترافیک شدت یافته شب‌های آخر سال... همه این‌ها به واقع‌نمایی و تسلط فیلمساز کمک کرده تا با آنها حرفش را بزند. بازی گرفتن از مبتدی‌ها هم در دستور کارش است و در هر فیلمش تماشاگر را غافلگیر می‌کند. حتی برای اولین‌بار یک امین حیایی جدید می‌سازد و به ما معرفی می‌کند. بازی گرفتن از دختر کوچک 8 ساله و دیالوگ‌های بامزه‌اش کار هرکسی نیست و معلوم است وقت زیادی برایش صرف شده. صدرعاملی همیشه به جوان‌ها بها داده و مساله‌‌اش هستند. در این فیلم هم تقابل دو نسل به خوبی نشان داده شده، دهه شصتی‌هایی که برای یک هدف مهاجرت کردند و حالا دهه هشتادی‌هایی که هدفشان از مهاجرت چیز دیگری است. در کنارش با افکار و ادبیات کودکان دهه نودی هم آشنا می‌شویم. در نهایت باید به صدرعاملی و تیم‌اش تبریک گفت که فروش خوبی در گیشه خواهند داشت. ۳ نکته از فیلم:

• پول در کترینگ است
• امسال هر نویسنده‌ای که نوشته خودش را بازی کرده گل کاشته
• در ادارات دولتی باید دستت بشکند تا کارت راه بیفتد

حرف های عوامل فیلم در نشست خبری جشنواره فیلم فجر

روح‌الله سهرابی | تهیه‌کننده

• رسول صدرعاملی با مادرش در مشهد است و عذرخواهی کرد. تصمیم من هم این بود که اگر کارگردان نیست زحمت به عوامل دیگر ندهم چون مهم مولف است، پیمان قاسم‌خانی هم اسپانیا است. شأن صدرعاملی اجل بر این است که من به او اصرار کنم تا به نشست بیاید. او گفت در ایام اکران حتما حضور خواهد داشت.
• برای ما مهم بود که تهران شیک باشد بر عکس خیلی از آثاری که در این سال‌ها تولید شده و تصاویر غیرواقعی ارایه شده است.
• من «زیبا صدایم را کن» را خیلی دوست داشتم فضای جذابی از تهران داشت. آقای صدرعاملی در جریان فیلمنامه قرار گرفته و ابراز تمایل برای ساخت کرده بود. وقتی با تصویر شهر صحبت کردیم قرار شد صدرعاملی کارگردانی کند.
• صدرعاملی یکی دو ماه درگیر متن بود و با قاسم‌خانی مراوداتی داشت. امضای صدرعاملی روی فیلم و کار یک اثر سرحال است. شاید یکی از سالم‌ترین و زلال‌ترین رفتارهای یک زن را در آن موقعیت می‌بینیم.
•  سختی تولید فیلم در تهران واقعا کمتر از تولید فیلم دفاع مقدسی نیست. امیدوارم فیلم مورد اقبال عموم قرار بگیرد. دوستانی که ابتدا چشم‌اندازی نسبت به خروجی فیلم نداشتند بعدا دیدند پروژه خوبی شده است امیدوارم حاصل تلاش یک گروه صد نفره در ۶ ماه مورد پسند همه قرار بگیرد.

 

پوستر و عکس های فیلم قایق سواری در تهران

طراحی لوگو و پوستر فیلم را همچون کار قبلی صدرعاملی، استاد ابراهیم حقیقی بر عهده داشته است.