کروز اسکار یک عمر دستاورد دریافت کرد
تام کروز، یکی از ماندگارترین چهرههای سینمای اکشن و درام، سرانجام نخستین اسکار خود را دریافت کرد؛ جایزهای افتخاری که آکادمی علوم و هنرهای سینما آن را به پاس ۴۵ سال حضور تأثیرگذار او در سینما، تعهدش به تولید فیلم در دوران همهگیری و نقشی که در حفظ تجربه سینمایی بر پرده داشت، اهدا کرد. شبی که نه تنها به او، بلکه به نمادهایی چون دالی پارتن، وین توماس و دبی آلن نیز اختصاص داشت.
ستاره هالیوود – که پیشتر چندینبار نامزد اسکار شده اما هرگز برنده نشده بود – در مراسم سالانه Governors Awards آکادمی، همراه با دالی پارتن، وین توماس و دبی آلن مورد تجلیل قرار گرفت.
تام کروز سرانجام شب یکشنبه در لسآنجلس اسکار دریافت کرد – هرچند نه برای یک نقش بازیگری مشخص. ستاره فیلمهای تاپ گان، جری مگوایر و مجموعه ماموریت: غیرممکن در مراسم سالانه Governors Awards که به پاس یک عمر دستاورد هنری اهدا میشود، جایزه افتخاری آکادمی را دریافت کرد.
در بیانیهای پیش از مراسم، «جانت یانگ» رئیس آکادمی ، با اشاره به «تعهد فوقالعاده کروز به جامعه فیلمسازی، به تجربه تماشای فیلم روی پرده و به جامعه بدلکاری»، تأکید کرد که این تعهد «برای همه ما الهامبخش بوده است». او با یادآوری تلاشهای کروز برای فیلمبرداری قسمت هفتم ماموریت غیرممکن در سال ۲۰۲۰ افزود که کروز «به عبور صنعت سینما از دوران دشوار همهگیری کووید-۱۹ کمک کرد.»
کروز – که پیشتر برای بهترین بازیگر نقش اول برای متولد چهارم ژوئیه و جری مگوایر و برای بهترین بازیگر نقش مکمل برای ماگنولیا نامزد شده بود – درباره عشق اولیهاش به سینما گفت: «به یاد دارم که آن پرتو نور از میان سالن میگذشت. نگاه کردم و تصویر روی پرده منفجر شد و ناگهان جهان خیلی بزرگتر از چیزی شد که میشناختم. فرهنگهای تازه، زندگیها، چشماندازها. در من گرسنگی آفرید؛ گرسنگی برای ماجراجویی، گرسنگی برای دانستن، برای درک انسانیت، برای خلق شخصیت، برای روایت داستان.»
کروز را «آلخاندرو گونسالس اینیاریتو» – که در حال همکاری با او در فیلمی بدون عنوان برای سال ۲۰۲۶ است – معرفی کرد. اینیاریتو گفت: «نوشتن یک سخنرانی چهار دقیقهای برای بزرگداشت ۴۵ سال کارنامه تام کروز، همان چیزی است که در این شهر به آن میگویند ماموریت: غیرممکن.» او کار کروز را «بهشدت طراحیشده، اما در ظاهر کاملاً بداهه» توصیف کرد: ساختاری مانند «ساعت دقیق» اما «روان مثل گاز». او افزود: «شدت حضورش روی پرده، خارج از پرده هم هست.» اینیاریتو گفت که روزی دیده کروز فلفلهای تند را «مثل پاپکورن میخورد»، در حالی که «من، یک مکزیکی مغرور، با یک لقمه اشک میریختم.»
او افزود: «این شاید اولین اسکار او باشد، اما از آنچه دیدهام و تجربه کردهام، آخرین آن نخواهد بود.» او با اشاره به حضور در کنار کروز گفت: «آدم شروع میکند به این فکر که شاید ما بقیه متعلق به یک گونه کاملاً متفاوت و بهسرعت رو به زوال باشیم.»
آکادمی همچنین از «دالی پارتن» تقدیر کرد و اسکار افتخاری را به کسی داد که او را «یکی از معدود افرادی که در این دنیا همه دوستش دارند» توصیف کرد. پارتن – که به دلیل برخی نگرانیهای پزشکی، اجرای برنامه رزیدency لاسوگاس خود را به تعویق انداخته – نتوانست به مراسم بیاید، اما دوستش «لیلی تاملین» در مراسم حضور یافت تا درباره فعالیتهای انساندوستانه او که موجب شده جایزه یک عمر دستاورد هنری را دریافت کند، سخن بگوید.
تاملین گفت: «روح و قلب دالی، بسیار خوب و بسیار صادق است. ناخنها و موهایش مصنوعیاند – اما او اصیلترین انسانی است که تا به حال شناختهام.»
پارتن – که پیشتر دو بار برای بهترین ترانه نامزد اسکار شده بود – در سال ۱۹۸۸ «بنیاد دولیوود» را برای حمایت از آموزشوپرورش در زادگاهش در تنسی تأسیس کرد. هفت سال بعد، برنامه اهدای کتاب را آغاز کرد که بعدها بینالمللی شد. او همچنین در تلاشهای امدادرسانی فعال بوده، از جمله کمک یک میلیون دلاری به بازسازی پس از طوفان «هلن» و کمک به تحقیقات واکسن کووید.
او در پیام ویدئویی گفت: «پدر و مادرم به من نشان دادند هرچه بیشتر ببخشی، برکت بیشتری به سمتت میآید. و من بیش از آنچه تصور میکردم برکت دیدهام.» او افزود که این جایزه «باعث میشود بخواهم راههای تازهای برای کمک به مردم پیدا کنم.»
سپس نوبت به «وین توماس» رسید؛ طراح تولید باتجربهای که بهقول خودش «کسی است که کلمات نویسنده را به تصاویر عینی تبدیل میکند». کارنامه او شامل کار درست را انجام بده، ذهن زیبا و چهرههای پنهان است. «اوکتاویا اسپنسر» در سخنرانی تجلیل از او گفت: «وارد دنیای وین توماس شدن یعنی قرار گرفتن در دستان هنرمندی خیالی، دقیق، استادانه و پیشرو.»
توماس در سخنانش از کودکیاش در غرب فیلادلفیا یاد کرد: «گروههای خیابانی و فقر همهجا بود، و برای فرار از آن دنیا، خودم را در کتابها غرق کردم … حالا همان پسربچهای که به خاطر کتاب خواندن مسخره میشد، با بزرگترین کارگردانها کار کرده است.»
در ادامه، «سینتیا اریوو» از «دبی آلن» – بازیگر، رقصنده، کارگردان، تهیهکننده و طراح رقص – تقدیر کرد؛ کسی که کارنامهاش شامل شهرت، آمیستاد، سریال A Different World و طراحی رقص برای بسیاری از مراسم اسکار است.
الن در سخنانش از والدینی گفت که به او آموختند «ما شهروندان جهان هستیم» و هیچ مرزی برای ما وجود ندارد. او افزود: «فیلمها چیزهای زیادی به ما نشان دادند. ما با دیوارهای آجری و سقفهای شیشهای و تابلوهای \"فقط سفیدپوستان\" روبهرو بودیم. اما ما یاد گرفتیم به خودمان ایمان داشته باشیم.»
سرانجام سخنان پایانی شب به تام کروز رسید. او گفت: «سینما انسانیت مشترک ما را آشکار میکند؛ اینکه چقدر در بسیاری چیزها شبیه هم هستیم. مهم نیست از کجا آمدهایم؛ در سالن سینما با هم میخندیم، احساس میکنیم و شفا مییابیم. این قدرت سینماست. پس فیلم ساختن کاری نیست که انجام میدهم؛ فیلم ساختن خودِ من است.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه