روایتی شیرین از زندگی در سایه مرگ

یکی از جذاب‌ترین اتفاقات در فرآیند برگزاری یک رویداد سینمایی، کشف یک اتفاق ویژه در لابه‌لای فیلم‌های پرسروصدا و در سایه توجه به نام‌ها و چهره‌هاست. علاقه‌مندان به سینمای کوتاه هم به خوبی می‌دانند که ویترین جشنواره فیلم‌کوتاه تهران چقدر برای رقم زدن چنین اتفاقاتی مستعد است. یکی از آثاری که بدون سروصدا در چهل‌ودومین جشنواره فیلم‌کوتاه تهران روی پرده رفت و به معنای واقعی یک اتفاق ویژه را برای مخاطبان این رویداد رقم زد، فیلم‌کوتاه «و زندگی برای همه» ساخته محسن اصدق‌پور بود.

مرور جشنواره فیلم کوتاه تهران

فیلمی ساده با ایده‌ای بسیار جذاب که در نیمه دوم جشنواره در جدول نمایش قرار گرفت و خیلی زود توانست به جمع فیلم‌های برتر آرای مردمی راه پیدا کند. در نگاه هیأت داوران این دوره هم فیلم توانست نامزدی در بخش‌های بهترین فیلمنامه، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را به‌دست بیاورد و یکی از شانس‌‌ها برای شکار جوایز اصلی این رویداد باشد.

فیلم و زندگی برای همه بر پایه ترسیم یک موقعیت فانتزی در یک ناکجاآباد به تصویر درآمده و اصدق‌پور به‌خوبی توانسته است در قالب یک طراحی درست، نگاهی عمیق به نسبت زندگی و مرگ و مهمتر از آن وسوسه درونی برخی از انسان‌ها برای خودکشی داشته باشد

فیلم و زندگی برای همه بر پایه ترسیم یک موقعیت فانتزی در یک ناکجاآباد به تصویر درآمده و اصدق‌پور به‌خوبی توانسته است در قالب یک طراحی درست، نگاهی عمیق به نسبت زندگی و مرگ و مهمتر از آن وسوسه درونی برخی از انسان‌ها برای خودکشی داشته باشد. داستان فیلم در ناکجاآبادی روایت می‌شود که اهالی‌اش از زندگی به ستوه آمده و متقاضی خودکشی هستند اما برای مردن، نیاز به مجوز از اداره خودکشی دارند! همین ایده فانتزی، موقعیت‌هایی به‌شدت شیرین و تماشایی در فیلم به‌وجود آورده و آنچه این پازل را به بهترین شکل تکمیل کرده، درخشش بازیگران اصلی فیلم است. همه کاراکترهای فیلم در اوج جدیت با موقعیتی که در آن قرار دارند، مواجه می‌شوند و نه بازیگران و نه کارگردان هیچ تلاشی برای خلق موقعیت‌های کمیک ندارند اما تضاد درونی روایت، در لحظاتی مخاطب را به خنده می‌اندازد و در عین حال به فکر فرو می‌برد. «و زندگی برای همه» یک فیلم‌کوتاه صادقانه درباره لزوم کشف ذره‌های امید در لابه‌لای لحظات تیره زندگی روزمره است و با هنرمندی تمام توانسته است این مضمون به‌ظاهر کلیشه‌ای و شعارزده را به زبان سینما به تصویر درآورد. فیلمی که بارها و بارها می‌توان به تماشای آن نشست و با موقعیت‌های بعضا احمقانه کاراکترهایش همراه شد تا به درکی متفاوت از نسبت میان مرگ و زندگی برسیم. اصدق‌پور با کارگردانی این فیلم‌کوتاه گامی بلند در مسیر حرفه‌ای خود برداشته و به استناد همین تجربه می‌توان از امروز در انتظار فیلم‌های کوتاه بعدی و یا حتی اولین فیلم بلند سینمایی او بود.