جری توکفسکی، مدیر پیشین کلمبیا پیکچرز و تهیهکننده آثار تحسینشدهای چون گلنگری گلن راس در سن ۹۱ سالگی بر اثر مرگ طبیعی در نیویورک درگذشت. او در کارنامه خود همکاری با چهرههایی چون آل پاچینو، جک لمون و دیوید ممت را داشت و سالها در مقام مدیر اجرایی و تهیهکننده مستقل نقش مهمی در شکلگیری سینمای دهههای ۶۰ و ۷۰ هالیوود ایفا کرد.
جری توکفسکی (Jerry Tokofsky)، نماینده سابق در آژانس ویلیام موریس و مدیر اجرایی پیشین کمپانی کلمبیا پیکچرز، که در سالهای جوانی نظر مثبتی نسبت به بازیگر تازهکار «هریسون فورد» نداشت اما بعدها به تهیهکننده فیلمهای تحسینشدهای چون گلنگری گلن راس تبدیل شد، درگذشت. او ۹۱ سال داشت.
فهرست بهترین فیلم های آل پاچینو
به گفته خانوادهاش، توکفسکی در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۲۵ بر اثر مرگ طبیعی در خانهاش در شهر نیویورک چشم از جهان فروبست.
از آژانس ویلیام موریس تا تهیهکنندگی آثار ماندگار
توکفسکی علاوه بر آثار یادشده، تهیهکنندگی فیلم علمیتخیلی Dreamscape (محصول ۱۹۸۳) با بازی دنیس کواید، تریلر جنایی Fear City (۱۹۸۴) به کارگردانی ابل فرارا با حضور تام برنگر و بیلی دی ویلیامز، و فیلم The Grass Harp (۱۹۹۵) به کارگردانی چارلز متئو و نویسندگی استرلینگ سیلیفنت - با بازی جک لمون و پایپر لوری در اقتباسی از رمان ترومن کاپوتی - را نیز بر عهده داشت.
برای استودیوی یونایتد آرتیستز، توکفسکی فیلم کمدی سیاه Where’s Poppa? (۱۹۷۰) را به کارگردانی کارل راینر و با بازی جرج سیگال، روت گوردون، ران لیبمن و تریش ون دویر تولید کرد.
او همچنین در همکاری با نیو لاین سینما تهیهکنندگی درام تحسینشده Glengarry Glen Ross (۱۹۹۲) را بر اساس نمایشنامه برنده جایزه پولیتزر نوشته دیوید ممت بر عهده داشت. به پیشنهاد کارگردان اروین کرشنر، توکفسکی حقوق اقتباس سینمایی این اثر را خرید و گروه بازیگران برجستهای شامل جک لمون، آل پاچینو، الک بالدوین، آلن آرکین، اد هریس و کوین اسپیسی را برای فیلم گرد هم آورد.
تقابل با هریسون فورد
در دهه ۱۹۶۰، توکفسکی در سمت مدیر واحد امور خلاقه استودیوی کلمبیا فعالیت میکرد — بخشی که مسئول بررسی فیلمنامهها و نظارت بر بازیگران و کارگردانان بود — و در همین دوران پیتر گوبر (که بعدها مدیرعامل سونی پیکچرز شد) را بهعنوان دستیار خود استخدام کرد.
توکفسکی پس از تماشای راشهای فیلم Dead Heat on a Merry-Go-Round (۱۹۶۶) که در آن «هریسون فورد» نقش کوتاهی بهعنوان پادو ایفا کرده بود، او را به دفترش فراخواند.
فورد بعدها در مصاحبهای در برنامه Conan (۲۰۱۳) این ماجرا را تعریف کرد:« توکفسکی به او گفته بود:« تو هیچوقت در این کار موفق نمیشی، بیخیالش شو. اولین باری که تونی کرتیس در فیلمی ظاهر شد، نقش یک پادو را داشت، اما همه با دیدنش گفتند این یه ستاره سینماست.»
فورد در پاسخ گفته بود:« فکر میکردم شما باید باور کنید که او واقعاً یک پادو است!»
توکفسکی او را از دفتر بیرون کرد و مدت کوتاهی بعد قرارداد هفتساله فورد (با دستمزد هفتگی ۱۵۰ دلار) لغو شد. فورد بعدها یادآور شد که توکفسکی از او خواسته بود موهایش را کوتاه کند و نامش را تغییر دهد.
سالها بعد، در دهه ۱۹۸۰، زمانی که فورد به شهرت جهانی رسیده بود، در رستوران استودیوی فاکس کارتی دریافت کرد که روی آن نوشته شده بود: «شرط را باختم.» و در پشت آن نام «جری توکفسکی» حک شده بود.
فورد گفته بود:« باید اعتراف کنم آن لحظه هنوز هم برایم لذتبخش است، چون در سالن به اطراف نگاه کردم و هیچکس را ندیدم که بدانم او کدام است!»
از محلهای فقیر در بروکلین تا هالیوود
جروم هربرت توکفسکی در ۱۴ آوریل ۱۹۳۴ در بروکلین، نیویورک به دنیا آمد. خانوادهاش گفتهاند سینما در تئاتر محلی بیلتمور برای او «دروازهای بود به دنیایی دور از واقعیت تلخ و خشن محله فقیرنشین ایست نیویورک».
او پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان توماس جفرسون، با بورس فوتبال وارد دانشگاه آلاباما شد و پس از یک سال به دانشگاه نیویورک (NYU) منتقل گردید. در آنجا مدرک کارشناسی روزنامهنگاری گرفت و سپس در دانشکده حقوق NYU ادامه تحصیل داد. همچنین در ذخیره ارتش ایالات متحده خدمت کرد.
توکفسکی در دوران دانشجویی بهصورت پارهوقت در اتاق پستی آژانس ویلیام موریس (WMA) مشغول به کار شد. در ادامه، با حمایت نورمن بروکاو، رئیس وقت آژانس، مسیر پیشرفت او هموار شد.
او در نهایت به شعبه بورلی هیلز منتقل شد و بهعنوان نماینده هنرمندان مشهوری چون جرج سیگال، استیو مککوئین، پیتر فالک، ناتالی وود، رابرت بلیک، تام کورتنی و درک بوگارد فعالیت کرد. او همچنین در انگلستان نیز مشتریان سرشناسی مانند تونی ریچاردسون، ریچارد هریس، آلبرت فینی و برایان فوربز را به فهرست خود افزود.
در یادگارهای آن دوران، جعبه نقرهای از برند تیفانی به چشم میخورد که روی آن نوشته شده است:« به جری توکفسکی، که فیلمهای King Rat و Who’s Afraid of Virginia Woolf? را برای جرج سیگال گرفت، طوری که انگار برای خودش میگرفت. و این یعنی یک نماینده واقعی!»
از کلمبیا تا اروپا و بازگشت به هالیوود
پس از دوازده سال در ویلیام موریس، توکفسکی بهعنوان معاون مایک فرانکوویچ، رئیس تولید کلمبیا پیکچرز منصوب شد. او در آن زمان جوانترین مدیر اجرایی استودیو در هالیوود بود و در تولید آثاری چون A Man for All Seasons (۱۹۶۶)، Georgy Girl (۱۹۶۶)، The Professionals (۱۹۶۶)، To Sir, With Love (۱۹۶۷)، Funny Girl (۱۹۶۸) و Oliver! (۱۹۶۸) نقش داشت.
او در سال ۱۹۷۰ از کلمبیا جدا شد و مدتی در شرکتهای پارامونت و MGM بهعنوان معاون تولیدات اروپایی فعالیت کرد، سپس با ورود به حوزه تولید مستقل، فیلم Where’s Poppa? را ساخت.
توکفسکی در دهه ۱۹۷۰ برای مدتی از سینما فاصله گرفت و هفت سال در پاریس و بارسلونا اقامت داشت. در این دوران با همکاری خانواده وکسلر از شیکاگو، زنجیره هتلهای هالیدی این را در اسپانیا پایهگذاری کرد.
با بازگشت به آمریکا، به تلویزیون روی آورد و دو مجموعه پایلوت از جمله Second Time Around با بازی مریِت هارتلی و نسخهای تلویزیونی از Where’s Poppa? را برای شبکه ABC تولید کرد. او همچنین تهیهکننده فیلم کمدی Paternity (۱۹۸۱) با بازی برت رینولدز و بورلی دیآنژلو بود.
شکلگیری «گلنگری گلن راس»
در سال ۱۹۸۵، توکفسکی به پیشنهاد اروین کرشنر نمایشنامه Glengarry Glen Ross اثر دیوید ممت را در سفر به نیویورک خواند. پس از تماشای اجرای برادوی، حقوق سینمایی اثر را به مبلغ ۵۰۰ هزار دلار و همچنین فیلمنامه اقتباسی را با همان مبلغ از ممت خریداری کرد.
پس از سالها تأخیر، در اوت ۱۹۹۱ فیلم با کارگردانی جیمز فولی وارد مرحله تولید شد.
زندگی شخصی و میراث
توکفسکی علاوه بر آثار سینمایی، در تولید فیلم کلاسیک Easy Rider (۱۹۶۹) و مینیسریال تاریخی Roots (۱۹۷۷) برای شبکه ABC نیز نقشی داشت و در دانشگاه USC در رشتههای مدیریت استودیو و تهیهکنندگی درس میداد.
او از خود همسری به نام کارن(که در سال ۱۹۸۰ با او ازدواج کرد و در فیلم Glengarry Glen Ross همتهیهکننده بود)، دو پسر به نامهای دیوید و پیتر، یک دختر به نام تاتیانا و سه نوه به نامهای ربکا، ریچل و ژوآی بر جای گذاشت.
خانواده او در پایان بیانیهشان نوشتند:« اگر هریسون فورد این خبر را میخواند، جری توکفسکی هنوز هم با فروتنی اعتراف میکند که \"شرط را باخته است.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه