تیم کِری از روزهای دشوار پس از سکته گفت
تیم کِری، بازیگر سرشناس سینمای بریتانیا و ستاره فیلم «نمایش وحشت راکی»، در گفتوگویی تازه از سکته مغزیاش در سال ۲۰۱۲، دوران توانبخشی و ترسش از تکرار سرنوشت پدرش سخن گفت. او همچنین درباره نقش فرانک اِن فِرتر، رابطه پیچیدهاش با مادرش و دیدگاهش نسبت به مرگ صحبت کرد.
تیم کِری جزئیات سکته مغزیاش، یادگیری دوباره صحبت کردن و دلیل «ترس زیادش» را فاش کرد. بازیگر فیلم نمایش وحشت راکی که بهتازگی کتاب خاطراتش با عنوان ولگرد (Vagabond) منتشر شده، همچنین از رابطهی پرتنش خود با مادرش سخن گفت.
تیم کِری در گفتوگویی تازه درباره سکته مغزیای که در سال ۲۰۱۲ دچار آن شد، توضیح داد و گفت که اصلاً نمیدانست مشکلی برایش پیش آمده تا زمانی که ماساژورش پیشنهاد داد به بیمارستان برود.
این بازیگر که با نقشهای ماندگارش در فیلمهایی چون نمایش وحشت راکی (The Rocky Horror Picture Show)، سرنخ (Clue)، اَنی (Annie) و تنها در خانه ۲ (Home Alone 2) شناخته میشود، در گفتوگویی با بن منکویچ، مجری شبکه Turner Classic Movies که در برنامه CBS Sunday Morning پخش شد، جزئیات آن روز سرنوشتساز را بازگو کرد.
او گفت: «خیلی عجیب بود. در حال ماساژ گرفتن بودم که فردی که ماساژم میداد گفت: \"نگرانتم، فکر میکنم باید دکتر صدا کنیم.\" من حالم خوب بود. هیچ علائمی نداشتم که از آن باخبر باشم. هیچ دردی احساس نمیکردم.»
کِری پس از انتقال به بیمارستان متوجه شد سکته کرده است و بلافاصله به پدرش فکر کرد که وقتی او ۱۰ ساله بود، بر اثر سکته جان باخته بود. «ترسیده بودم»، او با یادآوری آن لحظه گفت. «از اینکه مسیر پدرم را دنبال میکردم، وحشت داشتم.»
پس از آن، کِری تحت عمل جراحی مغز و دورهی توانبخشی قرار گرفت. او توضیح داد: «مجبور شدم دوباره یاد بگیرم چطور صحبت کنم. خیلی عجیب بود. از اینکه نمیتوانستم حرف بزنم متنفر بودم.» به گفتهی او، سمت چپ صورتش نیز فلج شد: «صورتم یکجورهایی کج شده بود.»
او دربارهی معروفترین نقش خود یعنی دکتر فرانک اِن فِرتر، «تِرنسوِستیت شیرین از ترنسسکچوال، ترانسیلوانیا» - همانطور که در نمایش وحشت راکی بهیادماندنی خوانده بود - گفت این نقش تأثیر مهمی بر نسلی از جوانان داشت که از متفاوت بودن میترسیدند.
کِری گفت: «فرانک قدرت زیادی داشت. او به خیلی از نوجوانها اجازه داد متفاوت باشند، و من خیلی خوشحالم که چنین تأثیری داشت.»
این بازیگر که اکنون ۷۹ سال دارد، با انتشار کتاب جدیدش ولگرد (Vagabond) به مرور زندگیاش پرداخته اما تأکید کرده که کتابش «اعترافنامه» یا «افشاگری» نیست: «یکی از اصول مهم زندگی من این بوده که تشویق نکنم کسی برایم هویت بسازد. همیشه سعی کردهام از آن مراقبت کنم، حفظش کنم و ادامهاش بدهم.»
کِری در ادامه از رابطهی پرتنش با مادرش گفت و باور دارد او مبتلا به اختلال دوقطبی بوده است. او گفت مادرش دچار نوسانات شدید خلقی میشد و گاهی با او رفتار بیرحمانهای داشت. با وجود تمام موفقیتهایش، مادرش چندان به آن اهمیتی نمیداد: «از موفقیتم میترسید. بعدها به من گفت: \"میترسیدم سرت باد کنه.\" ترجیح میداد من زیرِ رادار حرکت کنم... اما من هرگز این کار رو نکردم. برام مهم نبود زیرِ رادار باشم.»
او همچنین گفت روحیهاش را از دست نمیدهد و غرق در دلسوزی برای خود نمیشود: «از خودترحمی خوشم نمیاد - احتمالاً اینم یکی از میراثهاییه که از مادرم به ارث بردم. بابتش سپاسگزارم. همیشه میگم: چرا باید برای خودت دلسوزی کنی؟ مگه انقدر مهمی که باید برات دل بسوزونیم؟» او با خنده این جمله را گفت.
تیم کِری در پایان گفت از مرگ نمیترسد:« از مرگ نمیترسم. فقط سعی میکنم ازش دوری کنم، مثل همه. ولی حس میکنم در نهایت ازش استقبال میکنم. فکر میکنم رفتن شاید خیلی آرامشبخش باشه… و میخوام با شایستگی به اون نقطه برسم.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه