مایکل مان جایزه لومیر را دریافت کرد
در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم لومیر در لیون، مایکل مان، کارگردان سرشناس آمریکایی و خالق آثاری چون «علی»، «مخمصه» و «افشاگر»، جایزه اصلی این رویداد را از دستان ایزابل هوپر دریافت کرد. او در سخنرانی احساسی خود از عشق به سینما، الهام جوانیاش و یاد پدرش در جنگ جهانی دوم گفت.
مایکل مان، کارگردان برجسته آمریکایی و خالق فیلمهای شاخصی چون «علی»، «مخمصه» (Heat) و «افشاگر» (The Insider)، شامگاه جمعه در مراسم پایانی جشنواره فیلم لومیر ۲۰۲۵ در لیون، جایزه اصلی این رویداد را از دستان ایزابل هوپر دریافت کرد.
این رویداد که با مدیریت تیری فرمو (مدیر جشنواره کن) برگزار شد، در سالن آمفیتئاتر بزرگ شهر لیون به اوج خود رسید و با پیام ویدئویی غیرمنتظرهای از کوئنتین تارانتینو آغاز شد. فرمو در آغاز مراسم گفت: «به نظر میرسد پیامی از کسی داریم» و سپس ایمیلی از تارانتینو ـ یکی از نخستین برندگان جایزه لومیر در سال ۲۰۱۳ ـ نمایش داده شد که در آن مان را «به باشگاه» خود خوشآمد گفته بود.
مایکل مان هنگام دریافت جایزه، با هیجان و احساسات آشکار روی صحنه رفت و گفت:«حالا میفهمم چرا بسیاری از کارگردانان، مثل کلینت ایستوود و تیم برتون، وقتی روی این صحنه میآیند بیکلام میمانند. این واقعاً فوقالعاده است. بسیار سپاسگزارم.»
او در ادامه به لحظهای سرنوشتساز در زندگیاش اشاره کرد:« ایده فیلمسازی زمانی در ذهنم جرقه زد که ۱۹ یا ۲۰ ساله بودم. در یک شب زمستانی سرد و درخشان در ویسکانسین، پس از تماشای یک فیلم صامت، در مسیر بازگشت از ساختمان دانشگاه، احساس کردم آسمان شکافته شد و دستی غولپیکر پایین آمد و گفت: تو باید فیلم بسازی.»
مان افزود:« این یکی از آن لحظات نادر در زندگی است که حقیقتی عمیق سراپایت را فرامیگیرد و هیچ چانهزنی یا تردیدی در کار نیست؛ فقط میدانی این همان کاری است که باید انجام دهی. من خوششانس بودهام که تمام عمرم را صرف کاری کردهام که از درون به آن احساس تعهد و شوق میکنم.»
او در پایان سخنرانی خود گفت:«این افتخار بزرگ را با نهایت قدردانی، نه فقط برای خودم بلکه برای روح مشترک همه ما در ساختن سینمایی پرکشش و تأثیرگذار میپذیرم؛ و همچنین به نمایندگی از روح خلاقی که در هر فردی در اینجا وجود دارد - روحی که با سینما دگرگون و برانگیخته میشود. امشب برای من خاطرهای ماندگار خواهد بود. از صمیم قلب سپاسگزارم.»
مایکل مان در حالی که اشکهایش را پاک میکرد، یاد پدرش را زنده کرد:« او در جنگ جهانی دوم در نبرد بولژ حضور داشت. پدرم فرانسه و همه چیز فرانسوی را دوست داشت. اگر امشب میتوانست اینجا باشد، شگفتانگیز میشد.»
پیش از اهدای جایزه، ایزابل هوپر ـ برنده سال گذشته ـ در سخنانی از مایکل مان تمجید کرد و گفت:« او فیلمسازی است که به بازیگرانش گوش میدهد، با نگاهی سرشار از کنجکاوی به آنها مینگرد و نقشهایی به آنها میدهد که هم به چالششان میکشد و هم آنها را آشکار میسازد.»
هوپر ادامه داد:« دریافت جایزه لومیر در لیون تنها یک پاداش نیست؛ بازگشت به سرچشمه است — به همان نوری که شما، آقای مان، یکی از وارثان بزرگ آن شدهاید. از شما سپاسگزارم که همچنان ما را شگفتزده میکنید، مضطرب میسازید و با ما در وسواسهای مشترکمان شریک میشوید. سینما را به مکانی برای کاوش بیپایان بدل کردهاید. از شما برای بدنه کاری شاعرانه، جسورانه و حسیتان سپاسگزارم. باشد که این نور همیشه همراهتان باشد. زنده باد سینما.»
در جریان این بزرگداشت، منتخبی از صحنههای فیلمهای مایکل مان به نمایش درآمد، مستندی کوتاه درباره پشت صحنه فیلم «مخمصه» پخش شد و مروری تصویری بر آثار کلاسیک و معاصر در ۱۳۰ سال تاریخ سینما نیز ارائه گردید. در بخشی از مراسم یاد رابرت ردفورد و دایان کیتون ـ که امسال درگذشتند ـ نیز گرامی داشته شد.
در پایان، خواننده فرانسوی، کاملیا جوردانا، قطعه «We Shall Overcome» را بهصورت آکاپلا و ترانهای از شارل آزناوور اجرا کرد.
مایکل مان اکنون به جمع فیلمسازان آمریکایی بزرگی میپیوندد که تاکنون در جشنواره لومیر مورد تجلیل قرار گرفتهاند، از جمله مارتین اسکورسیزی، کوئنتین تارانتینو، تیم برتون و کلینت ایستوود. تیری فرمو در معرفی او گفت:« مایکل مان شاید هیچگاه اسکار نبرده باشد، اما اینجا است — در میان ما و در زندگیمان. فیلمهای او بخشی از حافظه سینمایی ما هستند. او از آن کارگردانان پیشبینیناپذیری است که هر اثرش، نمایشی درخشان از جسارت و مهارت است.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه