کلاوس دولدینگر، آهنگساز بزرگ آلمانی درگذشت

کلاوس دولدینگر، آهنگساز آلمانی فیلم‌های «زیردریایی» (Das Boot) و «داستان بی‌پایان» (The NeverEnding Story) درگذشت. او ۸۹ سال داشت. دولدینگر در ۱۶ اکتبر درگذشت؛ خانواده‌اش این خبر را به خبرگزاری آلمانی dpa اعلام کردند.

فهرست بهترین فیلم های آخرالزمانی

کلاوس دولدینگر در ۱۲ مه ۱۹۳۶ در برلین متولد شد. او در کودکی پیانو و کلارینت آموخت، اما در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم به موسیقی جَز آمریکایی که توسط سربازان ایالات متحده به آلمان آورده شده بود، دل بست. او که دوران دیکتاتوری نازی‌ها را از سر گذرانده بود، در بخشی از زندگینامه خود با عنوان «ساخت آلمان: زندگی من برای موسیقی» (منتشرشده در سال ۲۰۲۲) نوشت:« من تصمیم گرفتم موسیقی‌ای بسازم که نتوان با آن قدم به قدم و نظامی‌وار حرکت کرد یا پاشنه‌ها را به هم کوبید.» این علاقه به ریتم‌های آزاد و بداهه‌پردازی، هرگز او را ترک نکرد. در سال ۱۹۷۱، دولدینگر گروه Passport را بنیان گذاشت؛ گروهی جَز-فیوزن که به‌سرعت جهانی شد و در طول پنج دهه فعالیت، ده‌ها آلبوم منتشر کرد و در سراسر جهان به اجرا پرداخت. دولدینگر با موسیقی متن فیلم «زیردریایی» (Das Boot) ساخته ولفگانگ پترسن در سال ۱۹۸۱ به موفقیتی چشمگیر در سینما دست یافت. او با استفاده از ترکیبی از سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای در کنار سینتی‌سایزرهای اولیه، فضایی صوتی خلق کرد که حس تپش‌های سونار، صدای موتور و فلز سرد درون زیردریایی را تداعی می‌کرد. تم اصلی فیلم، با خط ملودیکی آرام و صعودی که بازتابی از تنش و خفقان درون زیردریایی بود، به یکی از شناخته‌شده‌ترین موسیقی‌های سینمای آلمان تبدیل شد. در اوایل دهه ۹۰ میلادی، گروه تکنوی آلمانی U96 نسخه‌ای ریمیکس از این تم ساخت که ۱۳ هفته متوالی در صدر جدول تک‌آهنگ‌های آلمان ماند و در بسیاری از کشورهای اروپایی نیز رتبه اول را کسب کرد. دولدینگر سه سال بعد بار دیگر با فیلم فانتزی «داستان بی‌پایان» (The NeverEnding Story) ساخته پترسن (اقتباسی از رمان کلاسیک مایکل انده) به سینما بازگشت. موسیقی متن او در این اثر، حال و هوایی کلاسیک و اروپایی داشت؛ با ملودی‌هایی پرشکوه برای سازهای زهی و بادی برنجی و اندک استفاده‌ای از صداهای الکترونیکی که با فضای افسانه‌ای فیلم هم‌خوانی داشت. برای نسخه بین‌المللی فیلم، تهیه‌کنندگان از جورجیو مورودر، آهنگساز ایتالیایی فیلم  Flashdance، دعوت کردند تا نسخه‌ای پاپ‌تر و مدرن‌تر از موسیقی بسازد. مورودر با افزودن درام‌ماشین، سینتی‌سایزرهای آرپژدار و ترانه‌ای جدید با اجرای خواننده انگلیسی لیمال، رنگ‌وبویی تازه به موسیقی بخشید. این ترانه به یکی از ده آهنگ پرفروش سال در ایالات متحده و بریتانیا تبدیل شد. در آلمان، دولدینگر همچنین به‌خاطر ساخت موسیقی مجموعه‌های تلویزیونی شهرت داشت. مشهورترین اثر تلویزیونی او، تم آغازین سریال جنایی هفتگی Tatort است؛ قطعه‌ای کوتاه در سبک جَز-فیوزن که دهه‌هاست به‌عنوان تِم اصلی محبوب‌ترین مجموعه تلویزیونی آلمان شناخته می‌شود. دولدینگر در کنار فعالیت‌های سینمایی، همواره با گروه پاسپورت به ضبط و اجرای موسیقی پرداخت و تا پایان عمر از استودیوی خود در بایرن، به ساخت موسیقی برای فیلم و تلویزیون ادامه داد. او از خود همسرش اینگه و سه فرزندشان را به‌یادگار گذاشته است.