فیلمهایم را فقط برای او میساختم
وودی آلن در یادداشتی بلند در نشریه The Free Press، از رابطه و همکاری چنددهسالهاش با دایان کیتون نوشت و او را «یگانه و تکرارنشدنی» خواند. آلن گفت هرگز نقدی از آثارش نخوانده و تنها نظر کیتون برایش مهم بوده است. او افزود: «دنیا بدون او جایی غمانگیزتر است، اما خندهاش هنوز در گوشم میپیچد.»
وودی آلن در مقالهای که در نشریه The Free Press منتشر شد، از دوران آشنایی و همکاریاش با کیتون نوشت؛ از اولین ملاقاتشان در سال ۱۹۶۹ در جریان تمرینهای نمایش «Play It Again, Sam»، تا پنج سال رابطه عاشقانهشان، هشت فیلمی که با هم ساختند (از جمله آثاری که پس از پایان رابطه عاشقانه نیز همکاری داشتند)، و سپس دوستیشان در سالهای بعد.
«با گذشتِ زمان، من فیلمهای خود را برای مخاطبی یکنفره ساختم: دایان کیتون»، آلن نوشت. «من هرگز یک نقد هم از کارم نخواندم و فقط برای نظرات کیتون اهمیت قائلم.»
او همچنین اظهار داشت که کیتون «برخلاف هر کسی است که این سیاره تا کنون تجربه کرده است و بعید است دوباره دیده شود» و افزود «چهره و خنده او هر فضایی را که وارد میشد نورانی میکرد.»
دایان کیتون پس از اینکه در خانهاش دچار عارضه ناگهانی شد، در کالیفرنیا درگذشت. نشریه People مرگ او را گزارش کرد. TMZ نوشت که یک آمبولانس حوالی ساعت ۸ صبح شنبه به خانه او اعزام شده و او را به بیمارستان منتقل کرده است.
به گفته منابع، کیتون طی چند ماه اخیر کمتر در انظار عمومی ظاهر شده بود و اگرچه بیماری مشخصی اعلام نشده بود، وضعیت جسمانیاش بهسرعت رو به وخامت گذاشت و بسیاری از دوستان نزدیکش از بیماری او بیخبر بودند.
با این حال مرگ او ظاهراً برای نزدیکانش نیز شوکهکننده بود.
«چند روز پیش دنیا جایی بود که دایان کیتون در آن حضور داشت»، آلن نوشت. «حالا دیگر دنیایی است که او را ندارد. بنابراین دنیا افسردهتر شده است. با این حال فیلمهای او هستند. و خنده بزرگ او هنوز در گوشِ من طنینانداز است.»
کیتون پس از بازنشر ادعای سوءاستفاده جنسی سال ۱۹۹۲ علیه آلن - ادعایی که توسط دیلن فارو، دخترخوانده آلن و میا فارو مطرح شد - همچنان از او حمایت میکرد. آن اتهام در زمان خود مورد بررسیهای طولانی قرار گرفت و در نهایت توسط دو نهاد رسمی تبرئه شد و هیچ اتهامی علیه او مطرح نشد.
«وودی آلن دوست من است و من همچنان به او ایمان دارم»، کیتون در زمان اوجگیری دوباره آن ادعاها در جریان جنبش #MeToo گفته بود. «شاید بد نباشد یک بار مصاحبه ۶۰ دقیقهای از سال ۱۹۹۲ را نگاه کنند و خود قضاوت کنند.»
آلن در خاطراتش در سال ۲۰۲۰، کیتون را «ستاره قطبی» خود توصیف کرده بود؛ همان کسی که نظرش بیش از همه برای او اهمیت دارد.
در گفتوگویی با گاردین در سال ۲۰۲۳، کیتون گفته بود: «او فوقالعاده بود. همیشه بودن با وودی واقعاً خاص بود. او فوقالعاده بود. او همهچیز بود و همچنان برای من همین است. وودی همهچیز را به من داد. واقعاً کمکم کرد. وودی باعث شد اوضاع رها شود. آن به من خیلی کمک کرد.»
مقاله آلن حاوی حکایاتی از دوران مشترک آن دو بیرون از عرصه کار نیز هست، از جمله یک شکرگزاریِ بهیادماندنی که در آن دور هم پوکر بازی کردند، و او درباره رابطهشان نوشت: «ما چند سال شخصیِ فوقالعاده با هم داشتیم و سرانجام هر دو راهمان را ادامه دادیم، و چرا از هم جدایی یافتیم تنها خدا و فروید ممکن است بتوانند بفهمند.»
در سال ۲۰۱۷، آلن پس از مدتی کوتاهی که از شرکت در مراسمهای اهدای جوایز دوری میکرد، برای اهدای نشانِ «سرویس هنری زندگی» (AFI Life Achievement Award) به کیتون حاضر شد و گفت: «لحظهای که او را ملاقات کردم، او الهامبخش بزرگی برای من بود. بسیاری از آنچه در زندگیام به دست آوردهام، بهطور قطع، مرهون اوست. اینکه زندگی را از نگاهِ او ببینی. او واقعاً شگفتانگیز است. این زنی است که در هر کاری که انجام میدهد بزرگ است.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه