لاکپشتها هم پرواز میکنند
Afshin Akhgar
|
در جواب اینکه چرا فیلم سینمایی «لاکپشت» به کارگردانی بهمن کامیار در چهل و دومین دوره جشنواره فجر توسط هیاتانتخاب رد شد و اینکه چرا مدتی به محاق رفت و بالاخره در جشنواره سال گذشته نمایش محدودی داشت و حالا اکران شده فقط یک «چه عرض کنیم» به ذهن میرسد و اینکه در این مملکت همه چیز عجیب است و هیچ چیز عجیب نیست.
لاکپشت ها نمیتوانند فرار کنند پس ترس از دست دادنشان را نداریم. دکتر پیروز اما به همین استدلال هم باخته است. آقای روانشناس در یک خبط عاشقانه با مراجعهکننده افسردهاش ازدواج کرده و حالا خبر بازگشت معشوق سابق همسرش، او را به مرز جنون رساندهاست. تقابل پیروز و شایان؛ همان دوئل بازیگری در درخشانترین سکانس فیلم لاکپشت یکی از آن اتفاقهای خوب سینمای این روزهای ایران است. فرهاد اصلانی به یار سابق همسرش نشئگی و مستی میبخشد و خیلی زود مزهخوری صحنه به طعم التماس تغییر مییابد و اینجاست که صابر ابر در کشاکش توهمآلود دو نفره میدرخشد.
***
فرهاد اصلانی و صابر ابر در لاکپشت تقابل جذابی دارند و البته استمرار حضور اصلانی در فیلم، طبعا کفه ترازوی وزن او را افزون میکند اما جالب اینجاست که حتی بازیگری مثل نازنین بیاتی که سالهاست دختر شیطان سینمای بدنه و بفروش است هم در لاکپشت درست قدم بر میدارد. بیاتی در فیلم تلخ است و غیرمترقبه، چونان که پدرش (دکتر پیروز با بازی فرهاد اصلانی) و این معجزه معما و روانشناسی در فیلم است. دقیقا همان چیزی که در سینمای ایران کمبودش عجیب است و طبعا تلاشهای مرتبط با احیا آن ، قابل اعتنا.***
ترکم نکن، من بی تو بیمارم. لاکپشتها فرار نمیکنند و همین دلخوشی به همیشه بودنشان و اینکه ما را ترک نمیکنند بهانه تلخ تکرار و تکرار است تا وقوع تراژدی. باید باور کنیم که لاکپشتها هم فرار میکنند، همان آرامهای بیصدا و بیاعتراض هم روزی کلافه میشوند و ترکمان میکنند. شاید بد نباشد بدانید که لاکپشتها هم پرواز میکنند...
دیدگاهها
ارسال دیدگاه