لارنس: آنچه در غزه میگذرد نسلکشی است
جنیفر لارنس در نشست خبری فیلم بمیر، عشق من در جشنواره سنسباستین با ابراز «وحشت» از جنگ اسرائیل در غزه، آن را «چیزی کمتر از نسلکشی» ندانست. او همچنین درباره خطر عادیشدن دروغگویی سیاستمداران در آمریکا و محدودیتهای فزاینده بر آزادی بیان هشدار داد.
بازیگر برنده اسکار میگوید از جنگ مرگبار اسرائیل «وحشتزده» است و درباره خطر فرسایش آزادی بیان در آمریکا سخن گفت.
جنیفر لارنس درباره جنگ اسرائیل در غزه و سانسور در آمریکا موضع گرفت.
او در نشست خبری فیلم جدیدش بمیر، عشق من در جشنواره فیلم سنسباستین، به پرسشهای چند خبرنگار درباره مسائل سیاسی حساس پاسخ داد، در حالی که مدیر جلسه تلاش داشت این پرسشها را متوقف کند.
وقتی از او درباره خشونت اسرائیل در غزه پرسیدند – خشونتی که بسیاری از کارشناسان جهانی آن را نسلکشی نامیدهاند – لارنس پاسخ داد:«من وحشتزدهام. این هولناک است. آنچه در حال وقوع است چیزی کمتر از نسلکشی نیست و واقعاً وحشتناک است.»
او افزود: «چیزی که مرا بیشتر غمگین میکند، بیاحترامی در گفتمان سیاسی آمریکا است و اینکه این وضعیت دارد برای کودکان امروز به امر عادی بدل میشود. برایشان طبیعی خواهد شد که سیاستمداران دروغ بگویند.»
حمله اسرائیل به غزه تاکنون بیش از ۶۵ هزار کشته و ۱۶۰ هزار زخمی بر جای گذاشته و بخش بزرگی از این منطقه را ویران کرده است؛ این جنگ پس از حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ که ۱۲۰۰ نفر در اسرائیل کشته شدند آغاز شد. بر اساس دادههای گروه مستقل ردیابی خشونت (Acled)، از زمان شکستهشدن آتشبس در مارس گذشته، ۱۵ نفر از هر ۱۶ فلسطینی کشتهشده توسط ارتش اسرائیل غیرنظامی بودهاند. همچنین گاردین ماه گذشته فاش کرد که دادههای داخلی ارتش اسرائیل نشان میدهد بین اکتبر ۲۰۲۳ تا مه ۲۰۲۴، ۸۳ درصد کشتهشدگان غیرنظامی بودهاند.
لارنس همچنین از حاضران خواست تمرکز خود را بر «مسئولان واقعی» نگه دارند و خشمشان را متوجه بازیگران و هنرمندان نکنند. این سخنان او اشارهای غیرمستقیم بود به بیانیهای که اخیراً بیش از ۴۰۰ هنرمند صنعت سرگرمی امضا کردند و در آن از تحریم نهادهای سینمایی اسرائیل به دلیل «همدستی در نسلکشی و آپارتاید علیه مردم فلسطین» حمایت شده است.
این تعهدنامه، الهامگرفته از بایکوت فرهنگی علیه رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی، میان نهادهای «همدست» همچون جشنوارههای فیلم اورشلیم، حیفا، Docaviv و TLVFest و فیلمسازان مستقل تفاوت قائل شده است. در بخشی از آن آمده: «این امتناع، نهادهای همدست را هدف قرار میدهد، نه هویت فردی.» امضاکنندگان شامل مارک رافالو، اما استون، واکین فینیکس، اولیویا کولمن، آوا دوورنی، خاویر باردم، ربکا هال و یورگوس لانتیموس هستند.
لارنس این بیانیه را امضا نکرده و همچنین نامهای را هم که از سوی ۱۲۰۰ هنرمند از جمله لیو شرایبر، دبرا مسینگ و ماییم بیالیک علیه این تعهدنامه منتشر شد، امضا نکرده است.
وقتی درباره حملات به آزادی بیان در آمریکا از او پرسیدند، گفت:«آزادی بیان و آزادی ابراز وجود ما زیر حمله است. من فکر میکنم دنیای سینما، استفاده از صدا در قالبهای هنری و برگزاری جشنوارههایی مانند اینجا، که میتوانیم از یکدیگر یاد بگیریم و بفهمیم همه به هم متصل هستیم و شایسته همدلی و آزادی هستیم، اهمیت دارد.»
لارنس قرار است روز جمعه جایزه افتخاری «دونوستیا» جشنواره سنسباستین را دریافت کند و پس از آن فیلم بمیر، عشق من به نمایش درخواهد آمد؛ فیلمی که خودش تهیهکننده آن نیز بوده است.
این فیلم به کارگردانی لین رمزی و بر اساس رمان نویسنده آرژانتینی، آریانا هارویکز ساخته شده و داستان مادری در روستایی در آمریکا را روایت میکند (با بازی لارنس) که با روانپریشی دستوپنجه نرم میکند و این بحران روابطش با همسرش (با بازی رابرت پتینسون) را به خطر میاندازد. نیک نولتی، سیسی اسپیسک و لاکیت استنفیلد نیز در این فیلم حضور دارند که قرار است ۷ نوامبر در آمریکا اکران شود.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه