جان ویلیامز: هیچوقت موسیقی فیلم را دوست نداشتم
جان ویلیامز، آهنگساز ۹۳ ساله و پرافتخارترین نامزد زنده اسکار، با وجود خلق بهیادماندنیترین موسیقیهای تاریخ سینما، میگوید هیچگاه علاقه چندانی به موسیقی فیلم نداشته و آن را در مقایسه با شاهکارهای موسیقی کلاسیک «هنری کوچکتر و زودگذر» میداند.
خالق بهیادماندنیترین موسیقیهای تاریخ سینما میگوید این آثار در مقایسه با شاهکارهای بزرگ موسیقی، چندان جایگاهی ندارند.
جان ویلیامز، یکی از بزرگترین آهنگسازان تاریخ سینما، با ساخت موسیقیهایی ماندگار برای فیلمهایی چون آروارهها (Jaws)، پارک ژوراسیک و جنگ ستارگان نامش را جاودانه کرده است.
اما با وجود کسب پنج جایزه اسکار، این آهنگساز ۹۳ ساله باور دارد که موسیقی فیلم بهعنوان یک قالب هنری، در مقایسه با آثار بزرگ تاریخ موسیقی بسیار کوچک و کماهمیت است.
او در یک گفتوگوی نادر برای زندگینامه جدیدش اعتراف کرده است:«هیچوقت موسیقی فیلم را خیلی دوست نداشتم. موسیقی فیلم – هرچقدر هم خوب باشد – معمولاً چیزی بیش از یک قطعه هشت دقیقهای نیست … من فکر نمیکنم موسیقی فیلم آن چیزی باشد که ما تصور میکنیم. آنچه بهعنوان موسیقی بزرگ فیلم به یاد میآوریم، بیشتر نوعی حس نوستالژی است.»
وی افزود: «این تصور که موسیقی فیلم بتواند جایگاهی همتراز بهترین آثار موسیقی کلاسیک در سالنهای کنسرت داشته باشد، به نظر من اشتباه است. بسیاری از موسیقیهای فیلم زودگذر هستند و به شکل تکهتکه نوشته میشوند. تا زمانی که کسی آنها را بازسازی نکند، حتی نمیتوان آنها را بهعنوان یک قطعه کنسرتی در نظر گرفت.»
جان ویلیامز در طول دوران کاریاش برای بیش از ۱۰۰ فیلم موسیقی ساخته است؛ از جمله مجموعه ایندیانا جونز، ای.تی.، فهرست شیندلر و سه فیلم نخست هری پاتر.
او پرافتخارترین نامزد زنده تاریخ اسکار است، با رکورد ۵۴ نامزدی، و موسیقیهایش نقشی حیاتی در انتقال احساس و فضا به آثار سینمایی داشتهاند. تنها با دو نت، تهدید کوسه سفید عظیم را در آروارهها تصویر کرد و با نغمهای اندوهناک در فهرست شیندلر، قلبها را در سوگ هولوکاست لرزاند.
این گفتوگو توسط تیم گریوینگ برای زندگینامهای با عنوان جان ویلیامز: زندگی یک آهنگساز انجام شده است که سپتامبر توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر خواهد شد.
گریوینگ در واکنش به این دیدگاه ویلیامز گفت: «حرفهایش واقعاً شوکآور است و به هیچوجه از سر تواضع کاذب نیست. او واقعاً هم درباره خودش و هم درباره موسیقی فیلم دیدگاهی انتقادی دارد. با این حال، نمیتوان انکار کرد که ویلیامز جدیتر از هر آهنگساز دیگری در تاریخ به کار فیلم پرداخته است.»
وی افزود: «او موسیقی فیلم را یک کارکرد میداند، نه یک هنر بزرگ. اما حقیقت این است که خودش این هنر را به اوج رسانده و آن را به سطحی والا رسانده است.»
با وجود تحسینها، ویلیامز خودانتقادگر است: «اگر میتوانستم دوباره زندگی کنم، موسیقی فیلم و موسیقی کنسرت را یکپارچهتر مینوشتم؛ به شکلی که بیشتر بیانگر خود واقعیام باشد. اما چنین نشد. موسیقی فیلم برای من صرفاً یک کار یا یک فرصت بود.»
او در این کتاب از همکاری ویژهاش با استیون اسپیلبرگ نیز سخن گفته است؛ همکاریای که حاصل آن موسیقیهای ماندگار فیلمهایی چون برخورد نزدیک از نوع سوم و نجات سرباز رایان است.
وی درباره اسپیلبرگ میگوید: «او بسیار بیش از بیشتر کارگردانها با موسیقی آشناست. در کودکی مادرش برای او باخ و شوپن و کلمنتی مینواخت و او را به کنسرت میبرد. خودش هم کمی کلارینت مینواخت. او واقعاً موسیقیدان است.»
فراتر از سینما، ویلیامز آثار زیادی برای کنسرت نوشته است، از جمله کنسرتوها و فَنفِرها. او بیش از یک دهه رهبری ارکستر بوستون پاپز را بر عهده داشت و الهامبخش نسلهای بسیاری از کودکان برای ورود به موسیقی کلاسیک شد و احترام جامعه موسیقی را در سراسر جهان برانگیخت.
ویلیامز اخیراً اجرای تازهای از مشهورترین آثارش را تأیید کرده است. این کنسرت با عنوان جان ویلیامز بازآفرینیشده شامل تنظیمهای جدید برای فلوت، ویولنسل و پیانو خواهد بود و ۲۷ اکتبر در تالار کادوگان لندن برگزار میشود. همزمان یک آلبوم نیز منتشر خواهد شد.
او گفت: «پیانیست سیمونه پدرونی، فلوتیست سارا آندون و ویلنسلیست سسیلیا تسن موسیقی مرا غنا و اعتلا بخشیدهاند و این برای من خوشبختی بزرگی است.»
دیدگاهها
ارسال دیدگاه