معرفی و نقد سریال واشنگتن بلک

بهترین ملودرام های تاثیرگذار تاریخ سینما را بشناسید

خلاصه داستان سریال واشنگتن بلک

سریال واشنگتن بلک Washington Black را اینطور باید تبریک کرد؛ جورج واشنگتن بلک یا همان واش، پسری یازده ساله است که همراه برادر اربابش، تیچ وایلد، از باربادوس فرار می‌کند و در کانادا با مدوین هریس - که نقش راهنما و مربی برایش دارد - آشنا می‌شود. سریال سفر واش را در دو خط زمانی کودکی و بزرگسالی به طور همزمان روایت می‌کند و به این ترتیب بر عمق احساسی و دراماتیک داستان خود می‌افزاید.

بازیگران سریال Washington Black

ارنست کینگزلی جونیور، شخصیت اصلی سریال، واشنگتون بلک را به تصویر می‌کشد. او پیش از این در سریال‌هایی مانند سندمن (یک اپیزود) و جنگ دنیاها (دو قسمت) ظاهر شده  و واشنگتن بلک اولین تجربه نقش اصلی او در یک مجموعه تلویزیونی است. در کنار کینگزلی جونیور، استرلینگ کی. براون، نقش مدوین را بازی می‌کند. براون بیش‌تر به خاطر بازی نامزد اسکار در فیلم داستان آمریکایی و هنرنمایی‌های برنده جایزه امی در مجموعه‌هایی مانند این ما هستیم و داستان جنایی آمریکایی شناخته می‌شود. چارلز دنس، روپرت گراوس، شارون دانکن-بروستر، تام الیس، جولیان رایند-تات و بیلی بوید از دیگر بازیگران مطرحی هستند که در سریال واشنگتن بلک به هنرنمایی پرداخته‌اند.

نقد و بررسی منتقدان درباره فصل اول سریال واشنگتن بلک

لوپر | امتیاز: ۸۰ از ۱۰۰

آدری فاکس | واشنگتن بلک با ترکیبی دقیق از حس ماجراجویی و درام روابط انسانی، اثری تامل‌برانگیز و جذاب است که به خوبی توانسته جذابیت رمان اصلی منبع اقتباس خود را حفظ کند.

کلایدر | امتیاز: ۷۰ از ۱۰۰

کارلی لین | وقتی واش و تیچ به ماجراجویی‌شان می‌پردازند، داستان سریال کم کم به ریتم مناسب خود می‌رسد، اما رسیدن به این نقطه کمی زمان می‌برد. در نتیجه ممکن است مخاطبانی که دنبال ماجراهای هیجان‌انگیز و مناظر بصری چشم‌گیر هستند، کمی بی‌حوصله شوند.

ایندی‌وایر | امتیاز: ۶۷ از ۱۰۰

بن تراورز | اگرچه واشنگتن بلک از نظر نوآوری و ظرافت حرف چندانی برای گفتن ندارد، اما این کاستی را عمدتا با اجرای ماهرانه، بازی‌های قدرتمند و پیام‌های دلگرم‌کننده جبران می‌کند.

بوستون گلوب | امتیاز: ۶۰ از ۱۰۰

لاورا زورنوسا | این سریال پیام مهمی در دل خود دارد، اما به نظر می‌رسد در انتقال ساده و طبیعی آن ناکام است. شاید چهار قسمت پایانی بتوانند این کار را انجام دهند، یا شاید هم خودمان مجبور شویم دنیای دیگری را در ذهن بسازیم.

نیویورک تایمز | امتیاز: ۵۰ از ۱۰۰

مایک هیل | جذابیت‌های بصری و ملودراماتیک واشنگتن بلک اغلب زیر سایه پیام‌های تکراری و بیش از حد امیدوارکننده گم می‌شوند. پایان سریال، به ویژه، نمونه‌ای روشن از خیانت به روح و جوهره داستان است. واش پرواز می‌کند، اما خود سریال روی زمین جا می‌ماند.

نقد سریال واشنگتن بلک برگرفته از سایت هالیوود ریپورتر

انجی هان | سریال واشنگتن بلک از همان ابتدا پیام اصلی خود را به روشنی بیان می‌کند. صدای مدوین، با بازی استرلینگ کی. براون، می‌گوید:«این تنها داستان او نیست، داستان ماست». جمله‌ای که فورا مفاهیمی مثل خانواده، شجاعت و الهام بخشی را به ذهن می‌آورد. این مقدمه، به عنوان چارچوب روایت، سبکی قدیمی و لحنی پند‌آموز دارد؛ ایده‌ای بلندپروازانه اما به طرز عجیبی محدود کننده، چون حتی پیش از آنکه فرصت آشنایی با شخصیت اصلی داستان را پیدا کنیم، مسئولیت سنگینی بر دوش او گذاشته شده است. خوشبختانه واش (ارنست کینگزلی جونیور)، هرگز خود را در بند این محدودیت‌ها قرار نمی‌دهد. اگرچه این اقتباس هولو از رمان نامزد جایزه بوکر اسی ادوگیان هرگز به طور کامل از این جدیت خودمحورانه رها نمی‌شود، اما در نهایت به شکل غافلگیرکننده‌ای و مانند سفرهای پرجنب و جوش و غیرقابل پیش‌بینی واش، ماجراجویی جذاب و سرزنده‌ای رقم می‌زند. سریال از میانه‌های سفر واش، در سال ۱۸۳۷ و زمانی‌که او ۱۹ سال دارد، شروع می‌شود. زندگی مخفیانه او با نام جک کرافورد در هالیفاکس نوا اسکوشیا ساده اما به نسبت رضایت‌بخش است. او با کار در اسکله، درآمد کافی برای اجاره یک اتاق کوچک از مدوین - که مهربان و جدی است - به دست می‌آورد و در اوقات فراغت روی اختراعات هیجان‌انگیز فکر می‌کند. او در همان پنج دقیقه ابتدایی قسمت اول، عاشق زنی بریتانیایی از طبقه بالای جامعه به نام تانا می‌شود. اما شروع داستان او در اصل هشت سال قبل و در یک مزرعه نیشکر در باربادوس است. هنگامی‌که در یازده سالگی (با بازی ادی کارناجا)، با برادر دانشمند ارباب ظالمش، تیچ، آشنا می‌شود. تیچ که شیفته کنجکاوی و هوش سرشار واش شده، از او در ساخت یک بالن اولیه کمک می‌گیرد. در نتیجه این ملاقات سرنوشت‌ساز، تیچ و واش با کمک همین دستگاه از آنجا می‌گریزند و سفری پر ماجرا و مملو از پرواز را بر فراز قاره‌ها آغاز می‌کنند. واشنگتن بلک با رفت و برگشت میان این دو خط زمانی، نخستین گام‌های واش به سمت بلوغ و دوران جوانی را همزمان به تصویر می‌کشد. اما تلاش برای بیرون کشیدن معنایی روشن و عمیق از هر کدام از این دو وجه، بیش از آنکه به سود سریال باشد، به زیان آن تمام می‌شود. هرچند خوشبختانه صدای مدوین بعد از صحنه آغازین قطع می‌شود، اما موسیقی متن اغراق آمیز و سنگین سریال همان نقش را ایفا می‌کند. روایت با سرعتی زیاد پیش می‌رود و در هر مرحله، تنها به اندازه‌ای مکث می‌کند که واش درسی از زندگی بگیرد، اما نه آنقدر که بتوان حس و حال واقعی مکان‌ها و آدم‌های‌شان را لمس کرد. مکان‌هایی که بیش از آنکه جهان‌هایی کامل و مستقل باشند، به نماد و استعاره تقلیل یافته‌اند. در واقع، آن اتمسفر صمیمانه و باورپذیری که در سریال‌های سفرمحور مشابه مانند راه‌آهن زیرزمینی از آمازون (با حال و هوایی کاملا متفاوت) و پوکر فیس از پیکاک دیده‌ایم، اینجا به شدت غایب است. با این حال، این سریال به عنوان یک درس تاریخی تخیلی، اثری سرگرم‌کننده و مملو از پیچش‌های داستانی غافلگیرکننده و لحظات دلنشین است. رابطه عاشقانه واش با تانا - زنی دونژادی با ظاهری سفیدپوست - در ابتدا شبیه قصه‌ای به نظر می‌رسد که براساس پیام‌هایی از پیش موجود درباره نابرابری‌ و شجاعت در مقابله با آن‌ها پیش می‌رود. اما بازی‌های صمیمی و تاثیرگذار کینگزلی و ایوانز باعث می‌شود سرنوشت‌شان را دنبال و برای‌شان آرزوهای خوب بکنیم. واشنگتن بلک زمانی که کم‌تر سرراست است و بیش‌تر به استقبال پیچیدگی‌ها می‌رود، جذاب‌تر می‌شود. به عنوان نمونه می‌توان به تصویر سریال از شخصیت چندلایه تیچ اشاره کرد؛ مرد سفیدپوستی که تعهدش به الغای برده‌داری در حد رفتار مهربانانه با بردگان برادرش است، در حالی‌که خود از بهره‌بردای شخصی از آن‌ها ابایی ندارد. دوستی او با واش، فراتر از برچسب‌های ساده پیش می‌رود: شخصیتی که هر چند از لحاظ احساسی صادقانه رفتار می‌کند، اما تضادهای درونی‌اش مانند بمب ساعتی‌ای است که شاید در نیمه دوم سریال منفجر شود. هرچه واش نوجوان تجربه‌های بیش‌تری می‌اندوزد، ‌درام سریال هم تاثیرگذارتر و جذاب‌تر می‌شود؛ وقتی می‌بینیم که او چگونه هر آنچه بزرگ‌تر‌ها می‌گویند را می‌آموزد، و حتی آنچه را که پنهان می‌کنند نیز درمی‌یابد. او با هر تجربه و هر بذر تازه آگاهی، نگاهش را دوباره تنظیم می‌کند تا به درکی کامل از خودش، جهان و جایگاهش در آن برسد. در بازی ارنست کینگزلی جونیور (و همچنین بازی پر از شگفتی و نگاه کنجکاو ادی کارانجا در قالب واش نوجوان)، می‌توان دید که همه این تجربه‌ها و درس‌ها قرار است در نهایت چه شخصیتی از واش بسازند. با این حال، هرچه داستان جلوتر می‌رود، گفته مدوین (این تنها داستان او نیست، داستان ماست)، بیش‌تر رنگ حقیقت می‌گیرد. بنابراین او بیش‌تر از اینکه فرصتی برای خود بودن داشته باشد، به نمادی برای مفاهیم بزرگ و پرطمطراق تبدیل می‌شود. واش یک شخصیت معمولی نیست؛ او قهرمانی استثنایی است، با نبوغی ذاتی، شجاعتی که سخت به دست آمده، جاه‌طلبی بی حد و مرز و اراده‌ای خستگی‌ناپذیر برای رسیدن به بلندپروازانه‌ترین رویاها. و البته او، درست مثل هر کدام از ما، درون خود دنیایی از زندگی‌های مختلف را حمل می‌کند.

امتیاز سایت های سینمایی به سریال Washington Black

وب سایت	امتیاز
Imdb	۶.۳
کاربران متاکریتیک	۳.۹ از ۱۰
کاربران راتن تومیتوز	۵۶ درصد رضایت
منتقدان راتن تومیتوز	۸۸ درصد رضایت بر اساس ۳۲ نقد
منتقدان متاکریتیک	۶۹ درصد رضایت بر اساس ۱۸ نقد

پوستر سریال واشنگتن بلک