در رویای مجسمه
Afshin Akhgar
|
«زن و بچه» فیلم بدی است؟
هرگز. در سینمایی که چراغ سالنهایش با ورژن تازه فیلمفارسیهای خفتبار روشن و سینمای اجتماعی در حال جان دادن بود، «زن و بچه» فیلم بسیار خوبی است. نگاه واقعبین به زخمهای جامعه هرچقدر هم چاشنی ذهنی بدبینی داشتهباشد باز مقبول است.
پیرپسر؛ نقد و معرفی فیلم اکتای براهنی
«پیرپسر» چطور فیلمی است؟
خوب. وقتی سینمای ایران در آخرین جرعههای سینمای اجتماعیاش وامدار پروندههای نخنمای جنایی در قوه قضائیه شده و معاونت اجتماعی این قوه پیشقراول همراهی برای ساخت فیلم اجتماعی میشود (که البته در ذات خود خوب است اما نباید همه بضاعت سینمای اجتماعی ما باشد) «پیرپسر» یک اتفاق است. بیش از سه ساعت دورشدن از فیلمهای پیژامهای و متمرکز بر رقص مردان و شوخیهای جنسی، نعمت والایی است که با «پیرپسر» به جان مینشیند.*
حالا باید رسید به اصل قصه. چه قصهای؟ معرفی نماینده ایران برای رقابت در بخش بهترین فیلم خارجی (غیر انگلیسی زبان) اسکار نود و هشتم که مارچ 2026 برگزار خواهد شد. خب برخلاف یکی دو سال قبل که برای یافتن فیلم خوب بعنوان نماینده ایران در اسکار معمولا بحران وجود داشت و در بهترین حالت مثل سال گذشته اصلا رقابتی در نمیگرفت، امسال دو غول اجتماعی که همین روزها هم روی پرده در حال مچاندازی برای جابجایی سقف فروشاند، بخت اصلی انتخاب بعنوان نماینده ایران برای اسکار بهترین فیلم خارجی هستند.*
برای اینکه تجربه یک دهه پیش سینمای ایران در اسکار تکرار شود شانس خیلی یارمان نیست اما ناامیدی هم از ذات سینما دور است. خب پس باید گزینهها را بیتعارف بررسی کنیم. «پیر پسر» چندین جایزه از جشنوارههای خارجی دارد که جایزه بهترین فیلم جشنواره بینالمللی فیلم روتردام و جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم گالوی برای پورشیرازی در سال گذشته مهمترینشان است. در مقابل «زن و بچه» هرچند جایزه ویژهای دشت نکرده اما در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشته و این موضوع امتیاز مهمی برای فیلم روستایی محسوب خواهدشد. زبان «پیرپسر» جهانیتر است. مفهوم پدرسالاری و رذیلتهای اخلاقی در این فیلم بدون احوالات بومی و صرفا ایرانی قابل فهم است. موضوعی که در «زن و بچه» در دستهبندی مشکلات بیشتر ایرانیزه شدهاست. فیلم براهنی یک تباهی همه فهم را روایت میکند و فیلم روستایی بعد از نیمه فیلم و حذف مدرسه و شاگردش از داستان، بیشتر و بیشتر در کلاف پیچیده مصائب مختص ایران گم میشود. از سوی دیگر نباید فراموشکرد که احتمالا حمایتهای فارابی بعنوان متولی انتخاب فیلم ایرانی برای اسکار، به سمت روستایی خواهد بود. پسر بد سینمای ایران در کن برخلاف تصورات، شیطنت سیاسی خاصی نداشت و نمایش فیلمش بدون حذف و اضافه و بحث و جدل، نشان از همراهی و تایید ضمنی سیستم با «زن و بچه» دارد.*
خیلی بعید است که امسال ایرانیها بتوانند حتی به مرحله ثانویه انتخاب فیلم برتر خارجی زبان اسکار راه یابند اما باز جای شکرش باقی است که با «زن و بچه» و «پیر پسر» دور و بر سینمای اجتماعی این مملکت شلوغ است...
دیدگاهها
ارسال دیدگاه