فرمولی که جان می‌دهد برای پول درآوردن

مرد عینکی پنجمین فیلم کریم امینی در مقام کارگردان است اما نکته جالب اینجا است که تنها فیلم «فسیل» از این کارگردان، فیلم مطرح و به عنوان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران مشهور شد و دیگر آثار این فیلمساز از «دشمن زن» تا «گربه سیاه» و «شهر هرت» نتوانستند فیلم‌های قابل توجه و با کیفیتی باشند و حتی شهر هرت که با فاصله کم از فسیل اکران شد، نتوانست موفقیت فسیل را در فتح گیشه سینماها تکرار کند تا با فیلمسازی طرف باشیم که موفقیت‌های آن خیلی روی روال و کیفیت  فیلم‌هایش نباشد و تضمین و استانداردی برای کیفیت و فروش فیلم‌هایش نتوان متصور شد.

فهرست خواندنی-دیدنی بهترین فیلم های کمدی ایرانی

مرد عینکی از نگاه گونه سینمایی، در ژانر کمدی اکشن طبقه‌بندی می‌شود اما در همین طبقه‌بندی نیز اما و اگرهایی وجود دارد چرا که در سینمای جهان این‌گونه نیست که فیلم‌های کمدی اکشن برخی لحظات خود را به سینمای اکشن و برخی مواقع را به کمدی اختصاص دهند و مرز و حد مشخصی در این تداخل گونه‌ها وجود ندارد این در حالی است که در مرد عینکی شاهد یک نیمه کمدی و درام هستیم و به یکباره فیلم، فضای اکشن پیدا می‌کند و موقعیت‌ها و کاراکترهایی که تا چندی قبل کمدی و طنز بودند به یکباره اکشن کار می‌شوند و فضا و ریتم کار از کمدی به اکشن بدل می‌شود!

مرد عینکی حساب ویژه‌ای روی حضور و بازی بهرام افشاری باز کرده است. گویا افشاری در سال‌های اخیر جای رضا عطاران را در سینمای کمدی ایران گرفته و افول عطاران در فیلم‌های کمدی اخیرش سبب شده که دیگر نتوان روی حضور او به‌عنوان یک کمدین بفروش حساب صددرصدی باز کرد

مرد عینکی حساب ویژه‌ای روی حضور و بازی بهرام افشاری به‌عنوان بازیگر اصلی فیلم و ایفاگر نقش حلیم، کامبوزیا و داریوش باز کرده است. گویا افشاری در سال‌های اخیر جای رضا عطاران را در سینمای کمدی ایران گرفته و افول رضا عطاران در فیلم‌های کمدی اخیرش چون «ویلای ساحلی» سبب شده که دیگر نتوان روی حضور او به‌عنوان یک کمدین بفروش و تضمین‌کننده گیشه فیلم‌ها حساب صددرصدی باز کرد و این بهرام افشاری است که جای او را در فیلم‌های کمدی از قبیل فسیل و هفتاد سی گرفته است. (بازیگر دو فیلم اول از لیست پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران با نام هفتاد سی و فسیل با 360 و 320 میلیارد تومان، بهرام افشاری است.)

معرفی کامل فیلم کمدی مرد عینکی

الگوی مرد عینکی در بخش کمدی آن همان الگوی فیلم‌های کمدی این سال‌های سینمای ایران است و ردپای حمزه صالحی به‌عنوان نویسنده فیلم‌های کمدی پرفروش این سال‌ها از هفتاد سی و فسیل تا تگزاس 3 به خوبی قابل ردیابی است.( نویسنده سه فیلم از پنج فیلم اول پرفروش سینمای ایران حمزه صالحی است). شوخی‌های اینستاگرامی، تکه کلام‌های کلیشه‌ای و گاهی جنسی مدل دیالوگ نویسی مرد عینکی است و خلاقیت چندانی در این نوع مراوده کلامی بازیگران وجود ندارد. از سوی دیگر، مدل کلی پیشبرد داستان یعنی اشتباهی گرفتن دو فرد شبیه به هم در فیلم‌های زیادی از قبیل مرد هزار چهره مهران مدیری نیز وجود داشته. تنها در یک سوم پایانی فیلم است که نوعی تغییر و به قولی روی دست خوردن تماشاگر رخ می‌دهد. مسیر مرد عینکی به‌ظاهر روند پر فرازوفرودی است و عامریان و امینی در مقام تهیه‌کننده و کارگردان سعی کردند برای فروش بیشتر و همچنین تنوع و جذابیت فیلم، از لوکیشن‌های مختلفی از چین و آمریکا تا اقیانوس هند و دزدان دریایی سومالی بهره ببرند اما باوجود این‌همه تغییر لحن و فضا و لوکیشن، مرد عینکی همچنان توان و قدرت خلق رویکرد جدیدی ندارند چرا که بیش از آنکه به عمق و حس مخاطب اهمیت دهد به سطح و ظواهر پرداخته است و قرار است در این فیلم، حفره‌ها و ضعف‌های فیلمنامه با ریتم تند و کارگردانی صحنه‌های پر زدوخورد و اکشن، بازی بهرام افشاری در نقش کمدی و اکشن و همچنین دیالوگ‌ها و تکه پراکنی‌های کلیشه‌ای جبران شود اما همچنان که گفته شد در لحظات مختلفی از فیلم، نه‌تنها سرگرم‌کنندگی و باورپذیری رخ نمی‌دهد بلکه حس و فکر تماشاگر نیز برای همراهی داستان برانگیخته نمی‌شود. بله! مرد عینکی نمونه کامل ورود سرمایه‌داری به سینمای ایران است.