عملیات نجات

تاسیان قسمت به قسمت جلو می‌رود و قصه پر پیچ و خمش را پیش می‌برد. در این میان، بازیگری است که او هم سکانس به سکانس، قدرت بازیگری و جایگاه تازه‌اش در هنر نمایش را به رخ می‌کشد. بابک حمیدیان با قبول نقش جمشید نجات خود را درگیر چالشی کرده که قرائن نشان می‌دهد با کمک تیم سازنده تاسیان به خوبی از پس آن برآمده است. جمشید نجات، کارخانه‌دار متمولی در دهه 1350 شمسی است.

همه آنچه درباره سریال تاسیان می‌دانیم

مرد خودساخته تهرانی‌الاصلی که حدود شصت و اندی سال دارد و سال‌ها در نبود همسرش و فوت او، یگانه والد و حامی دخترش به شمار می‌آید. نقشی که از نظر سن و سال و موقعیت و ... چالش‌های زیاد و تفاوت‌های فراوانی با خود بابک حمیدیان داشته اما او با پریدن در دل این کاراکتر، نشان داد بازیگری کارکشته است. گریم و لباس به خوبی روی او نشسته و توانسته با شخصیتش هماهنگ شود و ظاهر مردی میانسال رو به کهنسالی را تداعی کند. در تاسیان که جوانان و اکثر شخصیت‌هایش امروزی حرف می‌زنند، این اوست که گویش تهرانی نیم قرن پیش را به خوبی بیان می‌کند و معلوم است دیالوگ‌ها برای او و به صورت اختصاصی نوشته شده‌اند. دیالوگ‌هایی که اتفاقا آنقدر خوب نوشته شده‌اند که به خوبی در دهان یک مدیر کارخانه و بابای دهه پنجاهی می‌چرخد و به دل می‌نشیند. تطبیق دیالوگ‌های تهرانی بر شخصیت‌پردازی درست به گونه‌ای است که وقتی از وطن‌پرستی حرف می‌زند بر دل می‌نشیند. حمیدیان علاوه بر نقش یک کارخانه‌دار متمول تهرانی، نقش پدری دهه پنجاهی را هم به خوبی از آب و گل درآورده است. پدری درگیر سنت‌ها و تابوهایی مانند پنهان‌کاری ازدواج مجدد و اصرار بر محرم شدن و ... سخت‌گیری‌ها، لرزیدن صدا و بدن و درشت‌کردن چشم‌ها در مواجه با مسائل دخترش گواهی ملموس از دست‌یابی حمیدیان به نقش یک مرد شصت و اندی ساله و تک والد یک دختر است. او باور دارد که مسئولیت دختری تنها را بر دوش دارد و به خصوص این باور در قسمت‌های اخیر که شاهد فروپاشی او هستیم به خوبی دیده می‌شود و مخاطب با او همذات پنداری می‌کند. بعضی مواقع، برخی از بازیگران، موقعیتی که در زندگی واقعی خودشان داشته‌اند را تکرار می‌کنند اما حمیدیان هم در زمینه سن و سال و هم در موقعیت داشتن تک دختر و تک والد بودن موقعیتی بکر را خلق کرده که تجربه آن را در زندگی روزمره نداشته و ندارد.

بهترین فیلم ها و سریال های بابک حمیدیان

موفقیت حمیدیان از این رو شیرین است که او با بازی در فیلم‌هایی مانند بادیگارد، چ، به وقت شام، غریب و ... می‌رفت تا در نقش‌های افراد عصبی شعارزده گیر کند و بماند اما جمشید نجات او را از دام نقش‌های خودسر لجوج رهانید. حالا ما حمیدیانی را می‌بینیم که بیشتر و بهتر به دل می‌نشیند. علاوه بر دنیای بازیگری، شخصیت بیرونی و واقعی او هم به دل‌مان نشسته است. او همان‌طور که در تاسیان، پدر بود برای فیلم پیرپسر هم که تهیه‌کننده‌اش بود، پدری و بزرگی کرد. او کوشید تا با رایزنی، تعامل و مذاکره با مسئولان فرهنگی، فیلمش را بعد از چند سال نه تنها از توقیف بیرون بکشد بلکه روانه اکران کند. حمیدیان در 45 سالگی شخصیت جدیدی را به همه‌مان نشان داد تا جایگاهش در زمینه‌های مختلف فرهنگی، چند پله بالاتر برود.