شکیبا باش تا کامروا شوی

می‌گویند صبر تنها عملی است که نتیجه‌اش در همین دنیا چشیده خواهد شد. از قضا یکی از واژه‌های هم‌معنای صابر و صبور، «شکیبا» است و جالب اینکه «هوتن شکیبا» هم به‌مانند معنای نام فامیل خود، با شکیبایی و صبوری در 40 سالگی در حیطه بازیگری می‌درخشد. اگر مدعی شویم که این روزها، روزهای اوست، ادعای گزافه‌ای نکرده‌ایم. او از یک سو «امیر» سریال تاسیان است و از سوی دیگر «پویا»ی فیلم صبحانه با زرافه‌ها و «پرویز» فیلم هفتاد‌سی که اکران هر سه اثر در فیلیمو ادامه دارد و از سوی سوم، «حبیب» سریال لیسانسه‌ها که تلویزیون در حال بازپخش چندباره آن است. ضمن اینکه در میانه پخش گاه و بیگاه مجموعه مهمانی از شبکه نسیم هم می‌توان صدای او را روی شخصیت‌های بچه، شاباش، دیبی و خونه‌بغلی شنید و در سریال سووشون هم که «برادر زری» شده است. کارتون‌بین‌ها هم از شنیدن صدای او روی شخصیت‌های مختلف کارتون بن‌تن لذت می‌برند.

هوتن شکیبا؛ بهترین فیلم ها و سریال ها

شکیبا علاوه بر تحصیلات آکادمیک در حوزه نمایش شامل کارشناسی کارگردانی تئاتر و کارشناسی‌ارشد بازیگری، سال‌ها در تئاتر خاک صحنه خورد و آنگاه وارد سینما و تلویزیون شد. ترکیب دانش و تجربه به کمکش آمد تا درست انتخاب کند و با کمال تبریزی و ایرج طهماسب پا در راه شهرت بگذارد. شکیبا در ده سال اخیر که در سینما، تلویزیون و پلتفرم‌ها مشغول شده، چنان پله‌پله و منطقی بالا رفته که وقتی شش سال پیش برای نقش «عبدالحمید» فیلم شبی که ماه کامل شد، سیمرغ نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را شکار کرد کسی در شایستگی او که جوانی 34 ساله بود، شک نکرد. همان سیمرغ جشنواره سی و هفتم فیلم فجر می‌توانست مسیر کاری او را عوض کند چون معمولاً طبق رسمی نانوشته، شکارچیان سیمرغ مدتی در باد صید آن می‌خوابند و دست رد به سینه نقش‌ها می‌زنند ولی شکیبا نه تنها این کار را نکرد بلکه با بازی در سریال فوق‌لیسانسه‌ها به مسیرش در سه‌گانه طنز تلویزیونی سروش صحت ادامه داد و بار دیگر از عبدالحمید به حبیب بدل شد. دام نقش جدی و حتی تلخ عبدالحمید که برای شکیبا سیمرغ به ارمغان آورد می‌توانست او را به کام تلخی بی‌پایان نقش‌های فراوان سیاه و تاریک بکشاند اما چنین نشد. اتفاقاً تضاد در قبول نقش‌های مختلف از طنز تا جدی است که دایره بازی او را وسیع کرده است. شکیبا به همان نسبت که هوشمندانه نقش‌ها را انتخاب می‌کند، حواسش هست که کجا، کی و با کی کار کند. می‌داند پلتفرم‌ها، تلویزیون، سینما، تئاتر، دوبله و صداپیشگی عروسک هر کدام ظرفیت‌های خاصی برای آزادسازی استعداد و توانایی‌هایش دارند. او نه در باد جایزه سیمرغ خوابیده و نه اسیر معروفیت و محبوبیت نقش‌هایش شده تا آنها را تکرار کند. شکیبای 40 ساله در اوج پختگی علاوه بر صبوری، باهوش هم هست و همین هنر نمایش ایران را به آینده درخشان او امیدوار می‌کند.