معرفی و نقد فیلم نی کپ
فیلم نیکپ kneecap نخستینبار در جشنواره ساندنس ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و به دلیل محتوای سیاسی و لحن گزندهاش، به اثری بحث برانگیز تبدیل شد. این فیلم نیمه زندگینامهای داستان جنجالی شکلگیری و به شهرت رسیدن نخستین گروه رپ ایرلندی زبان را بازگو میکند. گروه سه نفرهای که با ترانههای اعتراضی خود نه تنها مقابل فرهنگ مسلط ایستاد، بلکه سیاستهای ایرلند شمالی را به چالش کشید.
سه عضو این گروه، لیام اوگ اوهانی، نیشه او کارالان و جیجی او دوهرتی معروف به دیجی پرووای، نقش خودشان را بازی کردهاند. نیکپ با تلفیق طنزی انتقادی با موسیقی هیپ هاپ، تجربهای جسورانه و ساختارشکنانه است که شما را به وجد میآورد. با معرفی و نقد فیلم نیکپ همراه باشید.
داستان فیلم نی کپ درباره چیست؟
خلاصه داستان فیلم نی کپ kneecap در ایرلند، ۸۰ هزار نفر به زبان مادریشان صحبت میکنند که از این تعداد ۶۰ هزار نفر آنها ساکن ایرلند شمالی هستند. از این بین، سه نفر یک گروه رپ به نام kneecap را تشکیل دادند. یک گروه سه نفره آنارشیستی اهل بلفاست که به شکل غیرمنتظرهای به چهرههای کلیدی یک جنبش حقوق مدنی برای نجات زبان مادریشان تبدیل شدند. فیلم نیکپ داستان جذاب این گروه است.فهرست بهترین فیلمهای بر اساس واقعیت
فهرست بازیگران فیلم نیکپ kneecap
علاوه بر سه عضو واقعی گروه نیکپ که در فیلم نقش خودشان را بازی میکنند، گروهی از بازیگران برجسته در آن به هنرنمایی پرداختهاند. در راس همه آنها بازیگر سرشناس آلمانی-ایرلندی، مایکل فاسبندر، قرار دارد. اگرچه فاسبندر در نقش پدر در سایه نیشه تنها در چند سکانس دیده میشود، اما در همین مدت کوتاه تاثیر خود را میگذارد. مخاطبان این بازیگر نامزد اسکار را بیشتر به خاطر اجراهای ستایش شدهاش در فیلمهای مطرحی مانند ۱۲ سال بردگی و شرم، میشناسند. جوزی واکر، فینولا فلاهرتی، جسیکا رینولدز، آدام بست و سیمون کربی، از دیگر بازیگرانی هستند که در نیکپ به ایفای نقش پرداختهاند.
کارگردان نیکپ کیست؟
ریچ پپیات پیش از آنکه به فیلمسازی رو بیاورد، به عنوان روزنامهنگار شناخته میشد. هنگامیکه پپیات در سال ۲۰۱۱ در نامهای روزنامه دیلی استار را به اسلامهراسی و روزنامهنگاری غیراخلاقی متهم کرد، نام خود را بر سر زبانها انداخت. پس از آن، پپیات از فضای روزنامهنگاری فاصله گرفت و در سال ۲۰۱۴ مستند هجویهآمیز One Rogue Reporter را درباره فساد در روزنامهنگاری بر مبنای تجربیات خود عرضه کرد (کارگردانی مشترک). این مستند با حضور چهرههای مشهوری مانند هیو گرانت و استیو کوگان، نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم مستقل از جوایز ملی فیلم بریتانیا شد. نیکپ، اولین فیلم داستانی این کارگردان تازهکار است. فیلمی الهامبخش و جذاب که در ادامه نگاه انتقادی و کنایهآمیز پپیات قرار میگیرد و نوید ظهور فیلمسازی با استعداد را میدهد.
مروری بر نظر منتقدان درباره فیلم نی کپ
امتیاز: ۱۰۰ از ۱۰۰ | Original-Cin
تام ارنست | نیکپ یکی از دوست داشتنیترین فیلمهای امسال است. صدا رو بلند کنید و از تماشای آن لذت ببرید.امتیاز: ۸۹ از ۱۰۰ | TheWrap
ویلیام بیبیانی | فیلمی جسورانه که انتظارات از ژانر فیلمهای موسیقایی زندگینامهای را کاملا واژگون میکند.آیریش تایمز | امتیاز: ۸۰ از ۱۰۰
دونالد کلارک | داستان را فراموش کنید. نیکپ به نویسندگی و کارگردانی ریچ پپیات، در بهترین حالت خود مانند کلاژی از کنایهها و انتقادات پیرامون ایرلند شمالی معاصر عمل میکند که با تاملی تاثیرگذار در باب اهمیت زبان ایرلندی در هم تنیده شده است.شیکاگو تریبون | امتیاز: ۷۵ از ۱۰۰
مایکل فیلیپس | اگرچه نیکپ گاهی به یک کمدی عامهپسند نزدیک میشود و یا در یک سوم پایانی مسیر داستان قابل حدس به نظر میرسد، اما برگ برنده اصلی آن جلوههای بصریای است که هارمونی مناسبی با آهنگهای اعتراضی و رهاییبخش آن تشکیل میدهد.نیویورک تایمز | امتیاز: ۶۰ از ۱۰۰
بئاتریس لوایزا | درمجموع فیلم به شدت نامتوازن به نظر میرسد، هرچند به لطف روایت شورانگیز و گستاخانهای که از شکستخوردگان ارائه میدهد، همچنان جذابیت خود را حفظ میکند.بوستون گلوب | امتیاز: ۵۰ از ۱۰۰
اودی هندرسون | نیکپ از کمبود مصالح داستانی رنج میبرد و بیشتر از آنکه بر اهمیت کنشهای نافرمانی زبانی گروه نیکپ متمرکز باشد، بیشتر وقت خود را صرف باحال و جذاب نشان دادن آنها میکند.
نقد فیلم نیکپ برگرفته از سایت امپایر
ایان فریر | «هر قصه لعنتی درباره بلفاست اینجوری شروع میشه»، این را رپر و قهرمان نیکپ، نیشه او کارالان میگوید، در حالیکه تصاویری آرشیوی از انفجار خودروها و درگیری معترضان با سربازها را شاهد هستیم. به این ترتیب، نیکپ از همان ابتدا نشان میدهد که هیچ علاقهای به این کلیشههای خستهکننده ندارد. نیکپ روایتی تقریبا واقعی از شروع به کار گروه سه نفره رپ ایرلندی به همین نام بازگو میکند. فیلمی دیوانهوار، پرشور و خندهدار که البته هرگز از بیان مواضع سیاسی خود غافل نمیشود. فیلم نی کپ درباره شکلگیری یک گروه موسیقی است: داستان دو دوست دوران کودکی و ساقی مواد به نامهای نیشه و لیام که تحت تاثیر یک معلم موسیقی، اُو دوهرتی، شروع به رپ کردن میکنند. او به عنوان مترجم زبان ایرلندی در جریان بازجویی پلیس از نیشه حضور دارد و در آنجا با استعداد او در نوشتن ترانههای رپ آشنا میشود. از آنجا که نیکپ یک گروه واقعی است، موسیقی فیلم از اصالت و انرژیای برخوردار است که در فیلمهای مشابه درباره گروههای تخیلی به ندرت میبینیم. جلسات ضبط دیوانهوار هستند و اجراها - از یک میخانه خالی تا یک سالن کنسرت بزرگ - پرشور و هیجانانگیزند. البته داستان فیلم نی کپ به طور کامل پیرامون این سه نفر نیست و لحظات تاثیرگذاری با حضور پدر نیشه، آرلو (با بازی درخشان مایکل فاسبندر در چند صحنه کوتاه)، در فیلم دیده میشود. آرلو یکی از اعضای ارتش جمهوریخواه ایرلند است که برای فرار از زندان، مرگ خود را صحنهسازی کرده و همسرش را در تنهایی و وحشت به حال خود گذاشته. همچنین رابطه پرتنش لیام با جورجیای پروتستان فوقالعاده بامزه است. رابطه اُو دوهرتی با شریک زندگیاش کایتلین نیز عاری از تنش نیست. آنها اختلافاتی هرچند جزئی با یکدیگر دارند. اما خوشبختانه هم شخصیتها به سرانجامی رضایتبخش میرسند.
کارگردان، ریچ پپیات، با تاثیرپذیری آشکار از فیلم رگیابی دنی بویل، پیوسته انتخابهای سینمایی جسورانهای انجام میدهد؛ از جمله استفاده از جلوههای انیمیشنی، تقسیم کردن قاب به دو بخش و شاید از همه خلاقانهتر استفاده از استاپ موشن با خمیر برای نمایش تاثیرات مصرف کتامین. البته این فقط یک جلوهگری سبکی توخالی نیست، بلکه در خدمت ترسیم پرترهای صادقانه از «نسل آتشبس» است؛ نسلی نادیده گرفته شده که اگرچه گذشته خشونتبار خود را ندیده است، اما همچنان با پیامدهای آن زندگی میکند.
در نهایت میتوان گفت نیکپ درباره اهمیت حفظ یک زبان بومی است، درباره اینکه چگونه استفاده از زبان کهن یک کشور نه تنها کنشی اعتراضی، بلکه راهی برای حفظ میراث و هویت فرهنگی آن است. نیکپ این پیام را بدون کوچکترین تکلفی و با بیشترین جسارت ممکن منتقل میکند و این همان دلیلی است که تماشای آن را تا این اندازه لذت بخش میسازد.
امتیاز سایت های سینمایی به فیلم نی کپ
| وب سایت | امتیاز |
| Imdb | ۷.۶ |
| کاربران متاکریتیک | ۷.۵ از ۱۰ |
| کاربران راتن تومیتوز | ۹۵ درصد رضایت |
| منتقدان راتن تومیتوز | ۹۶ درصد رضایت بر اساس ۱۳۷ نقد |
| منتقدان متاکریتیک | ۷۶ درصد رضایت بر اساس ۳۳ نقد |
پوستر فیلم نیکپ
نوشتن درباره فیلمها برایم نوعی مکاشفه در جهان آنهاست؛ دوست دارم از این طریق، تجربهام را با دیگران به اشتراک بگذارم.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه