رفتن به محتوای اصلی
نقد و یادداشت فیلم

بی‌بی گرل، لباس پادشاه و تباه شدن کلاسیک‌ها

مسعود میر |
آن روزی که نیکول کیدمن در سکانس افتتاحیه آن فیلم حیرت‌انگیز لباس از روی دوش انداخت انگار هنوز همه چیز اینقدر مزخرف نشده‌بود. کوبریک مرده و چشمانش کاملا بسته است و چه خوب که یادگارهایش هنوز می‌توانند هر عاشق سینمایی را سر کیف نگه‌دارند.

برترین فیلم ها و سریال‌های نیکول کیدمن

اصلا گاهی دلم خنک می‌شود از لیچارهای اسکورسیزی به مارول و جهان پوچ و تخیلی آن، راستش را بخواهید من در همان روزگار دانشجویی و کارآموزی هم قید حق‌التحریر یک ماه را زدم و درباره هری‌پاتر ننوشتم و هیچوقت هم آن را ندیدم. اگر هم می‌خواهید به سلیقه‌ام حمله‌ور شوید و لیچار بارم کنید این را هم بگویم که ارباب حلقه‌ها و بازی تاج‌و‌تخت و هر کوفت و زهر مار اینچنینی را نبوده و نیستم.

*

برگردیم به خانم کیدمن و دسته گل جدیدش و فیلم خانم هالینا رین؛ بی‌بی گرل. آشوب‌های ذهنی و تقلاهای اروتیک و پابندهای جنسی فیلم، بطور مستقل در یک فیلم بی‌ادعا می‌تواند حالتان را به هم نزند اما ادعای مین‌گذاری روانشناسانه که اتفاقا بیمارگونه از آب درآمده، استدلال‌‌های بی سر و ته برای جلا‌ بخشیدن به زنگ‌زدگی‌های غیر محترم روابط خانوادگی، استفاده از حربه جذاب خیانت در سطحی‌ترین و مفتضح‌ترین حالات سینمایی و انبوهی دیگر از ترافیک بی‌دلیل گفت‌و‌شنود و نظربازی‌های مهوع باعث می‌شود که بتوان با صدای بلند فریاد زد پادشاه لخت است.

*

بی‌بی گرل واقعا تباه است وقتی ما Unfaithful را دیده‌ایم و  Eyes Wide Shut را جویده‌ایم. اینهمه ادعا و تقلا برای اینکه سلیقه سینمایی دنیا با مغز زمین بیاید همانقدر عجیب است که تماشای مامور 007 در کثافت کوئیر. کلاسیک‌ها را باید دوباره دید و نباید فیلم‌های ستاره‌دار دنیا را از روی لبخندهای جشنواره‌ای و اسکاری، قضاوت کرد. سینما زندگی است و همه می‌دانیم که در سیاه‌ترین و پلشت‌ترین احوالات زندگی هم باز می‌توان صبح فردا را انتظار کشید. \"دانلود
م
← بازگشت به Shot | فیلیمو

دیدگاه‌ها

ارسال دیدگاه