بهترین نقش های باب دیلن در سینما
موسیقی باب دیلن در فیلمهای زیادی با تاثیر شگرفی استفاده شده؛ از جمله فیلمهای «لبوفسکی بزرگ»، «قاتلین بالفطره»، «فارست گامپ»، «جری مگوایر» و بسیاری دیگر. دیلن خود نیز بارها در فیلمها حضور داشته است، گاهی به عنوان خودش، گاهی به عنوان نسخهای تخیلی از خود (شاید تنها نسخهای که واقعا از او وجود دارد) و گاهی به عنوان یک شخصیت کاملا متفاوت.
او که با بیرغبتی جایزه نوبل ادبیات را هم گرفته بود، برای دریافت تک جایزه اسکار عمرش چنان ذوقزده بود که در تمام تورهای پس از جایزه اسکار، مجسمه طلایی را به نشانه افتخار در جلوی صحنه قرار میداد تا حسابی با آن پز دهد! تعجبآور نیست که دیلن از دریافت چنین جایزهای اینگونه هیجانزده شده بود. علاقه مادامالعمر او به سینما را میتوان به زمانی که در نوجوانی در تئاتر لیبا در هیبینگ، مینهسوتا وقت میگذراند، ردیابی کرد.
عشق دیلن به پرده نقرهای به همان اندازه خالص و تاثیرگذار است که عشق او به بلوز قدیمی، فولک و راک اند رول. اینجا سری به قسمت سینمایی زندگی باب دیلن زدهایم تا حضور او بر پرده سینما را بررسی کنیم.
پیش از مطالعه این مطلب درباره بهترین حضورهای باب دیلن روی پرده سینما و بازیهایش در فیلمهای مختلف بدانید که؛ «تیموتی شالامی» در فیلم «یک ناشناخته کامل» ساخته جیمز منگولد، شخصیت باب دیلن را زنده و نقش اصلی را ایفا کرد. البته او اولین کسی نیست که تلاش کرده دیلن را در فیلم به تصویر بکشد و قطعاً آخرین هم نخواهد بود. در سال ۲۰۰۷، فیلم «من آنجا نیستم» به کارگردانی تاد هینز شش بازیگر را در خود داشت - کیت بلانشت، کریستین بیل، هیت لجر، ریچارد گیر، بن ویشاو و مارکوس کارل فرانکلین - که هر کدام یک جنبه متفاوت از شخصیت دیلن را بازی میکردند.
تاثیر دیلن همچنین در فیلم «درون لووین دیویس» ساخته برادران کوئن در سال ۲۰۱۳ بسیار مشهود است، در حالی که شخصیت هیدن کریستنسن در فیلم بیوگرافیک "دختر کارخانهای" در سال ۲۰۰۶ به طور غیرمستقیم بر اساس دیلن ساخته شده است.
بهترین فیلم های بیوگرافی و زندگینامه ای تاریخ
فیلم به عقب نگاه نکن | 1962 | Don’t Look Back
این فیلم اولین نگاه به دیلن روی پرده سینما و تولد سبک سینما واریته است. فیلم توسط «دی.ای پنهبیکر» افسانهای ساخته و فیلمبرداری شده که دیلن به خاطر سبک خاص پنهبیکر در تعقیبش روی صحنه، او را «چشم» خطاب میکرد. این فیلم تور نهایی تمام «آکوستیک» دیلن در بریتانیا در سال 1965 را ثبت میکند. کارگردان دیلن را در اوج شجاعت و تغییرات خلقیاش به تصویر میکشد. نبوغ بیریای او در صحنههایی که یا تنهاست یا همراه با جون بائز، باب نیوویرث و آلن پرایس به نمایش گذاشته میشود، برای همگان آشکار است. بدون توجه به اینکه چه کسی در صحنه همراه اوست، نمیتوان حتی یک لحظه از نگاه کردن به دیلن دست برداشت. فیلم شامل صحنههای افسانهای از دیلن در حال بحث و مجادله با «داناوان» خبرنگار و شبنشینان هتلی است که با پرتاب یک لیوان به خیابان ایجاد مزاحمت کردهاند و همچنین تصاویر فوقالعادهای از کنسرتهای اولیه در طول تور است. این فیلم بهطور فوقالعادهای تماشایی و به شکل بیپایانی جذاب است، زیرا دیلن در آن بسیار جوان است و مدام در حال گفتن جملات قصار و نقلقولهای مشهور در موقعیتهای مختلف است.
فیلم سند را قورت بده | 1972 | Eat the Document
فیلم سند را قورت بده همخانواده سینمایی تنها رمان باب دیلن با نام «تارانتولا»ست. دقیقا مثل کتابش، این فیلم هم یک آشوب غیرقابل فهم و پرسرعت از دورهای سپریشده و دیلنِ دوران گذشته است. این فیلم دوران افسانهای تور مشهور 1966 دیلن را به تصویر میکشد، زمانی که دیلن در حال جنگ با مخاطبانش در سراسر دنیا بود. اما این فیلم به اندازه فیلم «به عقب نگاه نکن» که از همان لحظات ابتدایی شما را جذب میکرد، جذابیت ندارد، بخشی به این دلیل که دیلن از تدوین پیشنهادی «پنهبیکر» ناراضی بود و خود این مسئولیت را به دوش کشید، همراه با دوست فیلمسازش «هاوارد آلک». زمانی که دیلن فیلم را تکمیل کرد، مردی کاملا متفاوت از دیلنِ آن فیلم شده بود و دنیایی که فیلم در آن منتشر شد، جایی بسیار متفاوت بود. این فیلم بهخاطر صحنههای معروفی از دیلن در حال مصرف مواد، سوار بر تاکسی همراه با جان لنون پر انرژی و همچنین لحظهی افسانهای اجرای ترانه "Judas" در سالن «منچستر فری ترید هال» شناخته شده است. این فیلم هرگز بهطور رسمی بر روی ویدئو خانگی منتشر نشده، گرچه نسخهای از آن توسط "مرکز باب دیلن" ترمیم شده و در آن مرکز موجود است.
فیلم پت گرت و بیلی د کید | 1973 | Pat Garrett and Billy the Kid
او در ابتدا قرار نبود در این فیلم نقش اصلی را ایفا کند، اما کارگردان افسانهای «سام پکینپا» به درخواست دوست و طرفدار طولانیمدت دیلن، «کریس کریستوفرسون» که در نقش بیلی دِ کید ظاهر میشد، قسمتهای مهمی از فیلم را به دیلن اختصاص داد. شخصیت دیلن در این فیلم خشک و دستوپاچلفتی است، اما جذابیت او مغناطیسی است و حضورش صحنهها را روشن میکند، از جمله صحنهای که در آن مهارتهای پرتاب چاقو خود را به نمایش میگذارد. «جیمز کابرن»، «کریستوفرسون»، «کتی جوردادو» و «ریچارد جکِل» بار اصلی بازیگری را بر دوش میکشند، اما فیلم همچنین بهخاطر موسیقی متن خود که توسط دیلن نوشته و اجرا شده، قابل توجه است. این موسیقی شامل آهنگ کلاسیک «کوبیدن در بهشت» (که بعدها توسط خوانندگان مختلفی بازخوانی شد) است که ستون فقرات احساسی اوج فیلم را تشکیل میدهد.
فیلم رنالدو و کلارا | 1978 | Renaldo And Clara
با مدت زمان بیش از چهار ساعت، این فیلم بیشک یکی از اسرارآمیزترین آثار دیلن است. این فیلم از صحنههای نیمهبداههای تشکیل شده که پشت صحنه و در جادهها در طول تور افسانهای «Rolling Thunder Revue» در سال 1975 فیلمبرداری شدهاند. این فیلم در نهایت و متاسفانه، یک فیلم قاراشمیش است. گاهی میتواند خستهکننده باشد و در بعضی مواقع تماشای آن سخت است، اما تلاش برای دیدن آن بهطور کامل ارزش دارد، زیرا در لحظاتی که مه کنار میرود، فضا و جادو با هم ترکیب میشوند و موسیقی جاری در آن هر کمبودی در بازیگری و غیر بازیگری را جبران میکند. فیلم رنالدو و کلارا در زمان انتشار خود به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و تنها مدت کوتاهی در سینماها به نمایش درآمد. به جز پخشهای نادر آن در تلویزیون – همیشه در اواسط شب زمانی که هیچکس نمیبیند – این فیلم هرگز بهطور رسمی در شبکه نمایش خانگی منتشر نشده است و احتمالا هرگز هم نخواهد شد. با این حال، باید این فیلم را بهخاطر جاهطلبی و وسعتش تحسین کرد.
فیلم «قلبهای آتیشن» و «رسیدن به دیلن» | 1987 | “Hearts of Fire” and “Getting To Dylan”
«همیشه میدونستم که هیچ وقت یکی از اون خوانندههایی نخواهم بود که جایزه نوبل رو نمیبرن. اینو میگین، جایزه نوبل؟» این جمله را شخصیت دیلن - «بیلی پارکر» - با طعنه در اوایل فیلم بیان میکند. فیلم «قلبهای آتیشن» آنقدر بد است که شدت بد بودنش را میتوان ستود! بهشدت کمدی و بیش از حد اغراقشده است و حتی بیشتر از آنچه که باید، سرگرمکننده است. فیلم پُر از بازیهای خشک و احمقانه، موقعیتهای اغراقآمیز و فیلمنامهای نیمهپخته است، اما بهراحتی میتواند یک ساعت و نیم از وقت شما را به خودش اختصاص دهد. مستند BBC به نام «رسیدن به دیلن» نیز تماشایی است. در این مستند، مصاحبهای طولانی و افشاکننده با دیلن به تصویر کشیده میشود که در هنگام فیلمبرداری فیلم «قلبهای آتیشن» ضبط شده و همچنین نگاهی پشت صحنه از دیدار دیلن با طرفدارانش در میان فیلمبرداریها نیز وجود دارد.
فیلم آتش گرفتن | 1990 | Catchfire
فیلمی که توسط و با حضور دوست قدیمی دیلن، «دنیس هاپر» کارگردانی شده و همچنین بازیگرانی چون «جودی فاستر»، «جان تورتورو»، «دین استاکول» و «وینسنت پرایس » در آن حضور دارند. دیلن تنها یک حضور کوتاه در این فیلم دارد - در نقش یک هنرمند که کلاه ایمنی به سر دارد و ارهبرقی در دست گرفته است - که شاید تنها لحظه قابل توجه یا به یاد ماندنی در کل فیلم باشد.
فیلم نقابدار و ناشناس | 2003 | Masked and Anonymous
«نقابدار و ناشناس» مانند «مگاپولیس» فرانسیس فورد کاپولا برای کسانی است که به جنگ داخلی آمریکا علاقهمندند. این فیلم، بیانیه سینمایی مشخص دیلن، داستانی است که از میان یک منظره موسیقایی بیروح پر از فساد، خرابی، طمع، خیانت، برادری و رستگاری عبور میکند. با فیلمنامهای از دیلن و تهیهکنندگی «لری چارلز»، این فیلم یک اثر مبهم، تراژیک و کمدی است که به نوعی یک کارناوال سینمایی محسوب میشود؛ سفری به دل پیچیدهترین نقاط درونی آمریکا. این فیلم دارای برخی از بهترین ترانهها و نوشتههای دیلن است و انبوهی از ستارگان همچون «جسیکا لنگ»، «جان گودمن»، «جف بریجز»، «میکی رونی»، «وال کیلمر»، «پنهلوپه کروز»، «لوک ویلسون»، «میکی رورک» و «اد هریس» در آن حضور دارند؛ همچنین حضورهای کوتاهی از پاپ، ماهاتما گاندی و آبراهام لینکلن که همگی با دستمزدهای پایین برای بازی در کنار دیلن حضور داشتهاند را در فیلم شاهد هستیم!
فیلم راهی به خانه نیست | 2005 | No Direction Home
مستند تقریبا چهار ساعتهای که توسط «مارتین اسکورسیزی» نابغه گردآوری و ساخته شده است. این مستند زمینههایی مشابه فیلم بیوگرافیک «یک ناشناخته کامل» ساخته جیمز منگولد را پوشش میدهد، از دوران کودکی دیلن گرفته تا تصادف افسانهای او با موتور در سال 1966 که او را مجبور کرد از جادهها کنار برود و تقریبا برای هشت سال بعد از چشم عموم خارج شود. این مستند با تلفیق تصاویری که برای فیلم «سند را قورت بده» ضبط شده بود و مصاحبههایی که توسط مدیربرنامههای طولانیمدت دیلن، «جف روزن»، انجام شده، دیلن را بهعنوان فردی آزاد و شفاف در مصاحبههای تصویری نشان میدهد، جایی که او درباره تربیتش، عشقهای دوران کودکی، الهامهای موسیقایی و آرزوهایش برای حرفهاش، نگرش او به رسانهها، نگرانیها و جاهطلبیهایش صحبت میکند. او شوخی میکند و زیاد میخندد و شاید آنطور که تظاهر میکند، کاملا صادق نیست.
فیلم قلمروی سایهها | 2021 | Shadow Kingdom
«قلمروی سایهها» یک اجرای زنده است که توسط باب دیلن در سال 2021 ارائه شده و به بازخوانی آهنگهای اولیه و کلاسیک دیلن میپردازد. این اجرا که بهعنوان یک تجربه تصویری و موسیقایی منحصر به فرد طراحی و توسط «آلما هالر» کارگردانی شده، نگاهی تازه و متفاوت به برخی از معروفترین آهنگهای دیلن از دورههای اولیهاش دارد. فیلم بهطور ویژه برای پخش آنلاین ساخته شده و بهعنوان یک نوع بازگشت به ریشهها و مرور آثار ابتدایی دیلن شناخته میشود. این اجرا که بهطور هنرمندانه فیلمبرداری و کارگردانی شده، با استفاده از نورپردازیهای جالب و تنظیمات غیرمعمول، فضایی جادویی ایجاد میکند که هم به گذشتههای دیلن و هم به حال او باز میگردد. در این فیلم، دیلن با موسیقیاش که هنوز هم حسی نو و منحصر به فرد دارد، همچنان توانسته در هر لحظه هنری غنی و جذاب از خود نشان دهد.
اگر میخواهید به کلکسیونی از باب دیلن به عنوان بازیگر دسترسی داشته باشید، روی عکس زیر کلیک/لمس کنید
م
مهران باقی
— تهران
متولد ۱۳۶۳ | تهران نویسنده و روزنامهنگار او دانشآموخته رشته علوم ارتباطات اجتماعی است و در این سالها در نشریاتی نظیر هفتهنامه سروش، همشهری جوان، ایراندخت، خطخطی، تماشاگران و... نوشته. او به عنوان نویسنده با برنامههای تلویزیونی خندوانه، سیم آخر و... همکاری داشته است.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه