برای سیمرغ و احتمال انقراضش

با حساب و کتاب ما یکماه دیگر در چنین روزی چهل و سومین جشنواره فیلم فجر روز نخستش را از سر می گذراند. حالا اگر بدبینی ما رنگ ببازد به خوشبینی شما و سیل و زلزله و بمب و اتش که از هر کرانه سوی ما روان است این عیش زمستانی را دچار مشکل نکند و صبح یکماه دیگر جشنواره برای میزبانی از مهمانان روز اولش مهیا باشد تازه دلمان می آید که چند خطی درباره سیمرغ و تلاش برای منقرض نشدن اش از زیست اعتبار و اعتنا بنویسیم.  

اول سیمرغ

چندسال پیش که گزارشی تحقیقی نوشتم درباره ساخت سیمرغ های ملی ترین جشنواره فرهنگی مملکت در دوبی انتقاد و استقبال توامان بسیاری به جانم رسید. بعد از آن دیگر سیمرغ ها در ایران ساخته شد و البته یکی از مدیران قدیمی سینمایی برای همیشه با حقیر رویه دشمنی گرفت. حالا روزگار عوض شده و همانطور که بنده در حال شکست مدام به موهای سپید سرم هستم خبر رسیده که آن مدیر هم بالاخره قرار است از سرمیز جشنواره فیلم فجر بلند شود. اگر چنین شود می توان اندکی امیدوار بود برای اینکه شاید امید حضور یک نیروی جوان و باسواد بتواند امور فراموش شده ای چون کیفیت آپارات های پخش فیلم درسینماهای جشنواره، کیفیت دی سی پی ها و البته برقراری یک نظم و نسق جدی در نمایش فیلم ها را انتظار داشته باشیم. اگر کمی به امور فنی آشنا باشید حتما می دانید که چقدر راه داریم تا به نمایش های استاندارد فیلم در یک جشنواره حسابی برسیم.  

دوم کارت

شاید بخندید اما اگر هر کدامتان یکبار با دیده خریدار و کارشناس به کارت های جشنواره فیلم فجر نگاه کند متوجه می شود که از چه حرف می زنیم. کارت هایی عموما با عکس های قدیمی و البته همان بند و آویز بی کیفیت و زشت  که نشانه ای از خلاقیت در طراحی اش دیده نمی شود. علت را هم احتمالا بدانید اما دوباره ذکر می کنم که فراموش نکنید چاپ کارت های جشنواره فجر و البته یکی دو جشنواره مهم سینمایی دیگر مملکت در انحصار یک شخص و یک به اصطلاح شرکت و یک دستگاه و یک بانک اطلاعاتی است و نتیجه اش هم همین است که می بینید...  

سوم کاخ

آنقدر نوشتم و نوشتند که فستیوال فیلم یک مقر آبرومند می خواهد که خسته شدم و شدند. بالاخره امسال هم برج میلاد با آن سالن غیر استاندارد برای تماشای فیلم،  پیروز رقابت برای دریافت عنوان کاخ جشنواره شده است و ما هیچ ما نگاه . فقط این یک قلم را محض رضای خدا با شهرداری تهران هماهنگ بفرمایید تا به قول فرنگی ها شاتل و به قول خودمان چند ون واقعی نه فقط در آمار و فاکتور از برج به برخی نقاط مهم شهر در شب های سرد تردد کنند. همه خودروی شخصی ندارند و قرار هم نیست همه با خوردوی شخصی در این شهر خفه جابجا شوند.

درباره جشنواره های فجر