اختر چرخ ادب

فیلم پروین، فیلم محترم و قابل دفاعی است. فیلمی شاعرانه که با سوژه‌اش زندگی و زمانه پروین اعتصامی، شاعره دوران معاصر، هماهنگی کاملی دارد. فضای شاعرانه فیلم همراه با دکور خانه یک خانواده اصیل ایرانی و سبک زندگی آنها در دهه 1320 شمسی به خوبی نشان داده شده و این نقطه قوت کار است.

اطلاعات و نقد فیلم پروین

در کنار این ساختار بنیادین، بازی خوب مارال بنی­ آدم در نقش پروین است که کاملاً خوب و به اندازه اجرا شده. نه بزرگ‌نمایی شعارگونه و زننده دارد و نه منفعل و بدون هیجان است. او در کل تصویری از پروین اعتصامی را به تصویر می‌کشد که به عنوان مخاطب از آن توقع داریم. زنی که اندیشه فردی در سبک زندگی‌اش نمود پیدا کرده است. به طور مثال طلاق از همسر نظامی‌اش، نمونه ملموس برآمده از اندیشه ذهنی حاکم بر اوست که زیر بار ظلم نمی‌رود و در مورد دیگر چون اخلاقیات برایش مهم است به آگرین که دختری کولی و بی‌خانمان است، توجه می‌کند و نوع‌دوستی او را نه فقط در شعر بلکه در عمل نیز شاهد هستیم.

ورزی نشان داده به تاریخ علاقه‌مند است. او بنا دارد تاریخ سازی را دستمایه کارهایش قرار دهد و خودش را یک تاریخی ساز مولف معرفی کند. شاید پروین ظاهراً فیلم جمع و جور ساده‌ای باشد اما کار بی‌عیب و نقص و تمیزی است که ورزی برای ساخت آن تجربه کارهای قبلی‌اش را به میدان آورده

عشق و علاقه پروین به خانواده و ارتباط عاطفی بین او و والدینش، منطقی و خوب از آب درآمده و عشقی که در خانواده حکمفرماست به خوبی حس می‌شود. نمادهای ملموسی مثل با هم غذاخوردن، دور سفره نشستن و .... را هم باید از نمونه‌های ملموس نمایش این عشق و علاقه خواند. در حوزه مسائل فنی نیز، فیلمبرداری و تدوین درست فیلم آن را جذاب و دیدنی کرده است. نماها خشک و بدون عمق نیستند. در اغلب نماها شاهد عمق میدان و میزانسن درستی هستیم. عمق میدانی که در پس زمینه، میانه و پیش زمینه اشیا و کاراکترهایی قرار دارد که در حرکتند و پلان را از خلوتی کسالت خارج کرده‌اند. در یک پلان، هر چقدر سوژه ساکن و آرام است در عمق اتفاقاتی روی می‌دهد که به نما عمق و پویایی می‌دهد. یک برش تمام عیار از زندگی روزمره که هر کس در آن دارد زندگی و کارش را پیش می‌برد. تدوین مناسب نیز کار را با وجود آرامش صاحب ریتمی در خور توجه کرده است. شاید تنها نکته این باشد که رخدادهای اجتماعی و سیاسی دوران رضاخان نمود چندانی در زندگی پروین ندارد. اگرچه این عدم ورود به سیاست برای چنین فیلمی با توجه به رویکرد شاعرانه آن قابل هضم است ولی این پیش‌فرض برای سازنده بوده که مخاطب می‌داند زندگی و زمانه پروین با روزگار رضاخانی همزمان بوده است. نهایتاً اینکه ورزی نشان داده به تاریخ علاقه‌مند است. او بنا دارد تاریخ سازی را دستمایه کارهایش قرار دهد و خودش را یک تاریخی ساز مولف معرفی کند. شاید پروین ظاهراً فیلم جمع و جور ساده‌ای باشد اما کار بی‌عیب و نقص و تمیزی است که ورزی برای ساخت آن تجربه کارهای قبلی‌اش را به میدان آورده و به معنای واقعی کلمه آنها را ورز داده است.

بهترین‌ فیلم های بیوگرافی و زندگینامه ای تاریخ