لالایی به رویاپروری و خلاقیت بچه‌ها کمک می‌کند

درباره سریال لالایی بیشتر بدانیم

• خانم صدرایی شما فعالیت خود را از تئاتر آغاز کردید. برخی از افراد معتقدند کسانی که از صحنه تئاتر پا به عرصه تصویر می‌گذارند، بعضا بازیگرانی موفق‌تر هستند. نظر شما درباره این موضوع چیست و آیا با این گزاره موافق هستید؟

مرضیه صدرایی، بازیگر سریال لالایی: خاستگاه هنرهای نمایشی تئاتر است و هرکسی تئاتر را به صورت آکادمیک و علمی فراگرفته و به صورت عملی در تئاتر تجربه کسب کرده باشد، صد در صد کمک شایانی به خودش در حوزه‌های دیگر خواهد کرد به لحاظ نظم حضور، رفتار، اخلاق و... . کار در تئاتر علاوه بر پخته شدن و کسب تجربه منجر به تسلط بیشتر برای بداهه سازی در نوع کلام و دیالوگ‌ها می‌شود و در حقیقت شامل همه ابزارهایی می‌شود برای کمک به بازیگری. این مساله بارها ثابت شده است چه بسا بازیگرانی در هالیوود داریم که برای قوی شدن و توانمند کردن خود در طول سال روی صحنه تئاتر می‌روند و نقش‌آفرینی می‌کنند.

• اساسا بازی در تئاتر چه قدر و چگونه به شما در دیگر عرصه‌های هنری برای فعالیت کمک کرد؟

من از کلاس پنجم ابتدایی بازی روی صحنه تئاتر را تجربه کردم و اساسا مدارسی درس خواندم که به این حرفه بها می‌دادند و با نمایش حرفه‌ای‌تر برخورد می‌کردند. همچنین در دانشگاه نیز در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کردم و خداراشاکرم که شاگرد استادان خوبی بودم. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که تئاتر برای یک بازیگر انگیزه و پشتکار و همچنین صبوری را به ارمغان می‌آورد. ناگفته نماند که تحصیل در رشته هنرهای نمایشی و حضور در تئاتر همیشه به کمک من آمده است در بداهه‌سازی و نظم حرفه‌ای‌گری.

• شما علاوه بر بازیگری در عرصه گویندگی نیز فعالیت داشته‌اید. گویندگی چه جایگاهی در زندگی شما دارد و آیا هم اندازه بازیگری برایتان مهم است؟

من از سال 79 وارد رادیو نمایش شدم و همزمان که برای دوبله هم تست دادم، قبول شدم. حوزه دوبله و اساسا گویندگی خود یک هنر و صنعت است و انگار یک تیم جدید باید نقش‌هایی را ایفا کنند و حس و حالی را درآورند که قبلا دیگران بازی کرده‌اند. برای من همیشه بازی در تئاتر و سپس تصویر در اولویت بوده است و بعد گویندگی. من خود را در دوبله شاگرد مستمع آزاد دوبله که بسیار هم کار سختی است، می‌دانم اگرچه هم دوره‌ای‌های من در حال حاضر مدیر دوبلاژ هستند اما من حرفه اصلی نمی‌دانم و گاها برای تمدد روحیه فعالیت می‌کنم.

• بپردازیم به سریال لالایی به عنوان جدیدترین فعالیت شما در شبکه نمایش خانگی. این اثر چندمین همکاری شما با داریوش فرضیایی محسوب می‌شود؟ چه عواملی موجب شد در این اثر حضور پیدا کنید؟

اولین همکاری من با داریوش فرضیایی و برادران درویشعلی‌پور به سریال «محله گل و بلبل» بازمی‌گردد که من نقش ملکه سایه‌ها را ایفا می‌کردم. آن اثر برایم یک داستان معنوی داشت و ماجرا از این قرار بود که به دلیل شرایط مادرم نمی‌توانستم حضور در اثری را بپذیرم چراکه ایشان برایم در اولویت قرار داشت اما با هماهنگی‌های انجام شده توسط آقای درویشعلی‌پور در این کار بازی کردم و حتی زمانی که شرایط مادرم تغییر می‌کرد از سر صحنه به خانه می‌رفتم و به ایشان رسیدگی می‌کردم و دوباره سرکار باز می‌گشتم. این عزیزان بسیار برای من قابل احترام و ارزشمند هستند و همیشه کار کردن با این عزیزان که بسیار حرفه‌ای هستند، برایم جذاب است و دوست دارم در آثارشان حضور داشته باشم.

• از نقش خود در لالایی برایمان بگویید. برای ایفای این نقش با چه چالش هایی مواجه بودید؟

من در این اثر نقش «خاله الهه» را ایفا کردم که دوست صمیمی گوهر خیراندیش در سریال هستم. در حقیقت «خاله الهه» حامی بچه‌هاست و از ابتدای داستان هم مانند یک فرشته نجات وارد داستان می‌شود. ناگفته نماند که در سریال لالایی با یک رئالیسم جادویی مواجه هستیم که «خاله الهه» در سراسر کار در خواب و خیال شخصیت‌های داستان حاضر می‌شود.

• از تفاوت های کار در عرصه کودک و نوجوان و آثار ویژه بزرگسالان برایمان بگویید. کدام یک برای شما به شخصه جذاب‌تر است؟

برای کار کودک احتیاط بیشتری باید کرد چراکه علاوه بر نگاه کردن به بخش سرگرمی، بخش آموزش و فرهنگسازی نیز باید مدنظر قرار بگیرد و خط کشی شده و با احتیاط بیشتر جلو رفت. من شاید احساس مسئولیت بیشتری در آثار ویژه کودک و نوجوان دارم چراکه این گروه از مخاطبان توجه بیشتری به جزییات دارند که در ذهن و ناخودآگاهشان باقی می‌ماند. همانگونه که ما داستان‌ها و آثار هنری را که در کودکی شنیده و دیده‌ایم، به یاد داریم. ناگفته نماند که کار کودک به شخصه برای من بسیار جذاب است به گونه‌ای که  انگار برای کودک درونم آن را انجام می‌دهم. بسیاری از بازیگران سرشناس در دنیا برای دوبله آثار ویژه این گروه سنی و حتی بازی در فیلم‌هایی ویژه آنها اعلام آمادگی می‌کنند. نباید سرسری به کار کودک نگاه کرد بلکه باید حساس‌تر با آن برخورد شود.

مرضیه صدرایی بازیگر سریال لالایی: متاسفانه ما تولیدات زیادی برای گروه سنی کودک و نوجوان نداریم و چه بسا امروزه بسیاری از آثار این حوزه بچه‌ها را به سمت هیاهو و بازی‌های کامپیوتری و فردی پیش می‌برند در حالی که در لالایی می‌بینیم بازی‌های گروهی طراحی شده است

• تولید سریال برای طیف سنی کودک و نوجوان ریسک مخصوص به خود را دارد به ویژه آنکه این روزها همه تولیدات روز دنیا در دسترس افراد به راحتی قرار می‌گیرد. لالایی چه ویژگی‌های متفاوتی برای جذب مخاطب امروز دارد و با چه ابزاری تلاش کرده است در دل مخاطبان جای خود را باز کند؟

سریال لالایی می‌تواند از کودک 3 یا 4 ساله تا فرد 99 ساله را درگیر کند چراکه همه ویژگی‌های لازم برای جذب مخاطب را دارد؛ از داستان و شخصیت‌های مختلف گرفته تا ویژوال منحصر به فرد. ناگفته نماند که این کار قصه محور است و علاوه بر رئال بودن، بخشی از آن رئالیسم جادویی است که می‌تواند به خلاقیت و رویاپروری بچه‌ها کمک کند. از سوی دیگر داستانک‌هایی دارد که برمبنای سوتفاهم است؛ اتفاقی که امروزه بشر دائما با آن دست و پنجه نرم می‌کند. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که معماهای مطرح شده در لالایی به صورت کاملا روانشناسانه و علمی، تخیل بچه را هدف قرار می‌دهد که در روند رشد فکری، روحی و روانی مخاطب اثرگذار است.

• کودک و نوجوان امروز به واسطه حضور پررنگ انواع رسانه‌ها در زیست-جهانش مدام در معرض کالاهای فرهنگی است که ممکن است مناسب او نباشد و در نهایت به نتیجه‌ای ضد فرهنگی منجر شود. برای جلوگیری از این اتفاق باید چه کارهایی انجام شود؟

متاسفانه ما تولیدات زیادی برای گروه سنی کودک و نوجوان نداریم و چه بسا امروزه بسیاری از آثار این حوزه بچه‌ها را به سمت هیاهو و بازی‌های کامپیوتری و فردی پیش می‌برند در حالی که در لالایی می‌بینیم بازی‌های گروهی طراحی شده است. این سریال علاوه بر آنکه بروز است و از تکنولوژی استفاده کرده اما در کنار آن سنت‌گرایی هم دارد و به سمت بازی‌های قدیمی که جسم و روان و هوش و تخیل بچه را در بر می‌گیرد، رفته است. اساسا کار گروه آقای درویشعلی پور بر پای علمی است. باید مسئولان حوزه فرهنگ و هنر بیشتر به کارهای کودک بهانه دهند و حمایت کنند تا آنها بتوانند در این عرصه فعالیت کنند.

• سخن پایانی...

ما خودمان جزو طرفداران کارهای عموپورنگ و برادران درویشعلی‌پور هستیم و  امیدواریم بیشتر دیده و حمایت شوند. ناگفته نماند که مخاطب از سریال لالایی و دیگر آثار این گروه راضی بوده و حمایت کرده است به گونه‌ای که برخی از آن‌ها هنوز مرا به نام «خاله ملکه» صدا می‌زنند. این اتفاق برای من و همه کسانی که در این سریال و کارهای قبلی این تیم بازی داشته‌اند، جذاب بوده است. اساسا تمام کسانی که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت می‌کنند باید بیشتر مورد حمایت قرار بگیرند تا شاهد آثار قابل توجه و باکیفیتی در این زمینه باشیم.