لالایی اثری آموزشی و شریف است

درباره سریال لالایی بیشتر بدانیم

• شما فعالیت خود را از تئاتر آغاز کردید. برخی از افراد معتقدند کسانی که از صحنه تئاتر پا به عرصه تصویر می گذارند، بعضا بازیگرانی موفق تر هستند. نظر شما درباره این موضوع چیست؟

حامد وکیلی، بازیگر سریال لالایی: تئاتر به نظر من مادر رشته بازیگری است مانند دومیدانی که مادر همه رشته‌ها در ورزش است. من معتقدم کسانی که از تئاتر شروع کرده‌اند، در ادامه بازیگران موفق‌تری بوده‌اند. در این میان البته صد در صد نمی‌توان گفت کسانی که در تئاتر موفق بودند در تصویر نیز موفق عمل کرده‌اند و بالعکس. تئاتر به بازیگر بسیار کمک می‌کند که خود را بشناسد و من نیز مدیون تمام استادانی هستم که در تئاتر به من کمک کردند تا در عرصه تصویر نیز حضور موفقی داشته باشم.

• از تفاوت‌های کار در عرصه کودک و نوجوان و آثار ویژه بزرگسالان برایمان بگویید. کدام یک برای شما جذاب تر است؟

نمی‌توان مقایسه کرد چراکه هرکدام جذابیت‌های خاص خودش را دارد اما کار در عرصه کودک و نوجوان بسیار خاص است. من حقیقتا نزدیک به 20 سال در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان شرکت کردم و آن را بسیار دوست داشتم اما در عرصه تصویر سریال «لالایی» اولین کاری بود که برای کودک و نوجوان انجام دادم و تفاوت‌ها و جذابیت‌هایی برایم داشت که کار بزرگسال ندارد. اینکه طرفدارانی را از رنج سنی پایین یعنی از 6 سال داشته باشیم و می‌توانند به ما در آینده کمک کنند، بسیار خوب است. بچه‌ها به دلیل ذات پاکی که دارند، ابراز احساساتشان بسیار واقعی و قشنگ است و نمی‌توان آن را با چیزی عوض کرد.

• بیشتر آثاری که در آن ایفای نقش کردید، کمدی بودند. خودتان اینگونه آثار را بیشتر می پسندید یا پیشنهادات کاری شما را به این سمت برده است؟

من ژانر کمدی را بسیار دوست دارم اما صرفا کار کمدی نکرده‌ام بلکه کار جدی نیز در تئاتر و عرصه تصویر زیاد داشته‌ام اما احتمالا کارهای کمدی‌ام موفق‌تر بوده که پیشنهادات به این سمت سوق پیدا کرده است. در چند سال اخیر تلاش به پیشنهادات غیرکمدی نیز به صورت جدی فکر کنم و بر حسب شرایط آن را انجام بدهم اما کار کمدی را بیشتر به من پیشنهاد می‌دهند چون احساس می‌کنم در این کار موفق‌تر هستم. البته بازیگر باید بتواند در ژانرهای مختلف ایفای نقش کند اما فعلا قرعه ما به نام کمدی افتاده است.

• سریال لالایی اولین همکاری شما با داریوش فرضیایی محسوب می‌شود؟ چه عواملی موجب شد در این اثر حضور پیدا کنید؟

سریال «لالایی» نقطه عطفی در کارنامه من است و بسیار خوشحالم که با احمد درویشعلی پور به عنوان کارگردان و کاپیتان تیم، محمد درویشعلی پور نویسنده، داریوش فرضیایی که واقعا می‌شود گفت جزو درجه یک‌ها و بهترین‌هاست در اخلاق و هنر و تیم درجه یک این اثر همکاری داشتم و در کنارشان لذت بردم. من با این تیم آشنایی نداشتم اما آثار قبلی‌شان را دیده بودم. سعادت این را داشتم که احمد درویشعلی‌پور بازی مرا قبلا دیده و شخصیت «جهانگیر» را برای من در نظر گرفته بود. در همان جلسه اولی که برای کار رفتم، ارتباط خوبی با عزیزان گرفتم و همان شب قرارداد بستیم.

بازخوردهایی که من از سریال لالایی از قشرهای مختلف در فضاهای متفاوت می‌بینم، همه به نوعی از کار تعریف می‌کنند. شاید برایتان جالب باشد که بدانید عده‌ای به خاصر بچه‌هایشان این سریال را تماشا می‌کردند اما با گذشت چند قسمت خودشان بیشتر مشتاق هستند تا آن را ببینند

• از نقش خود در لالایی برایمان بگویید. برای ایفای این نقش با چه چالش هایی مواجه بودید؟

روز اول کارگردان لالایی به من گفت که شاه نقش کار را به تو می‌دهم که کاراکتری منفی و بدمن ماجرا بود. من بسیار درباره این شخصیت فکر کردم و با مشورت‌هایی که از دوستان گرفتم، متوجه شدم اگر خیلی منفی باشم بچه‌ها از من متنفر می‌شوند پس سعی کردم شیرین و بانمک بازی کنم که بچه‌ها در عین اینکه شروربازی‌های شخصیت را می‌بینند، لبخند بزنند. باید بگویم که به کمک دوستان بسیار راحت شخصیت را پیدا کردم.

• از همکاری با نویسنده و کارگردان این اثر برایمان بگویید. چه قدر دست شما را در ایفای نقش باز گذاشتند و همراهتان بودند؟

خالق اثر زمانی که شخصیت «جهانگیر» را نوشته بود، نمی‌دانست چه کسی قرار است آن را بازی کند اما تکه‌کلام‌های شیرین و بانمکی مانند «جاروپارو می‌کنم» در آن گنجانده و در کلیت ماجرا شخصیت جذابی را خلق کرده بودند. روزهای اول با حساسیت جلو می‌رفتیم و کارگردان با وسواس و دقت نظر مرا زیر نظر داشت. من هم در کار خود وسواس به خرج می‌دادم و هر زمان که دیالوگ داشتم، خلاقیت به خرق داده و بعضا بداهه نیز می‌گفتم. از زمانی که با نقش بیشتر آشنا شدم و دیگر به اصطلاح دستم آمد، دوستان نیز دست مرا برای ایفای این کاراکتر باز گذاشتند و بهم انرژی می‌دادند برای خلق بداهه‌های مختلف در راستای بهتر شدن کار.

• لالایی چه ویژگی‌های متفاوتی برای جذب مخاطب امروز دارد و با چه ابزاری تلاش کرده است در دل مخاطبان جای خود را باز کند؟

مهمترین ویژگی سریال لالایی این است که مخاطب کودک و نوجوان را هدف قرار داده است. در این اثر درباره محیط زیست که یکی از دغدغه‌های بسیار بسیار مهم جهان است، صحبت می‌شود و به بچه‌ها یادآوری می‌کند که از خردسالی باید حواسشان به محیط زیست باشد. مخاطب در این سریال شاهد اجرای شعرهای پُرمحتواست که توسط داریوش فرضیایی انجام می‌شود و آموزش به همراه دارد که شامل کار گروهی و... می‌شود. در حقیقت در هر قسمت به مخاطب یادآوری می‌شود که حضور بچه‌ها چه قدر می‌تواند در زندگی و روزمرگی تمام آدم‌ها موثر و جذاب باشد و همچنین کمک پدر و مادر خود.

• کودک و نوجوان امروز به واسطه حضور پررنگ انواع رسانه‌ها در زیست-جهانش مدام در معرض کالاهای فرهنگی است که ممکن است مناسب او نباشد و در نهایت به نتیجه‌ای ضد فرهنگی منجر شود. برای جلوگیری از این اتفاق باید چه کارهایی انجام شود؟

متاسفانه در حال حاضر این مساله وجود دارد و دسترسی بچه‌ها به اینترنت و ماهواره و هر چیز دیگری آزاد و زیاد است و از سوی دیگر نمیتوان بچه‌ها را از این فضا دور نگه داشت اما کار فرهنگی می‌تواند به این قضیه کمک کند که شامل ساخت آثاری شبیه «لالایی» است که بچه‌ها دوست دارند. سالهاست که کار کودک با این شرایط و بدین شکل و شیوه در تلویزیون و پلتفرم نداشتیم در صورتی که بچه‌ها به چنین آثاری اقبال نشان می‌دهند و از اینجا می‌توان فرهنگ درست را به بچه‌ها آموزش داد. تنها راه مقابله این است که از الان کارهای جذابی را که فقط محدود به تصویر نمی‌شود بلکه تئاتر و موسیقی را نیز شامل می‌شود، ویژه بچه‌ها تولید و برای آن هزینه کنیم. متاسفانه در حال حاضر برای کارهای ویژه بزرگسالان بسیار هزینه می‌شود اما برای کار کودک نه و این بسیار بد است. امیدوارم مسئولان و مدیران مربوطه به این قضیه توجه کنند. همچنین باید از پلتفرم فیلیمو تشکر کرد که به کودکان اهمیت می‌دهد و سریال «لالایی» را در کنار دیگر تولیدات خود دارد و در حال حاضر مشغول ساخت فصل دوم آن است.

• تاکنون چه بازخوردی از مخاطبان گرفته‌اید؟

بازخوردهایی که من از قشرهای مختلف در فضاهای متفاوت می‌بینم، همه به نوعی از کار تعریف می‌کنند. شاید برایتان جالب باشد که بدانید عده‌ای به خاصر بچه‌هایشان این سریال را تماشا می‌کردند اما با گذشت چند قسمت خودشان بیشتر مشتاق هستند تا آن را ببینند چراکه اثری شریف و کاری درست است که نتیجه زحمات گروهی فوق العاده است.

• سخن پایانی...

باید تشکری ویژه داشته باشم از کارگردان خوب سریال و نویسنده این اثر که این محبت را در حق من کردند و شخصیت «جهانگیر» را به من پیشنهاد دادند. پژمان لشکری‌پور تهیه‌کننده اثر که یک انسان واقعی‌ست و مثل یک برادر پای کار ایستاد و حامی بچه‌ها بود. جعفر گودرزی مدیر تولید اثر که از دوستان خوب من است، برای «لالایی» بسیار زحمت کشید. همچنین باید بگویم از همبازی شدن با بازیگران دیگر این پروژه به ویژه داریوش فرضیایی و امیرمحمد متقیان که سالیان سال است در حوزه کودک و نوجوان کار می‌کنند و افرادی شریف هستند، بسیار لذت بردم و انرژی گرفتم. منبع: روزنامه جوان