معرفی و نقد فیلم ماده

بهترین فیلم های علمی تخیلی تاریخ سینما

خلاصه داستان فیلم ماده

فیلم ماده The Substance را اینطور می‌شود تعریف کرد: آیا تاکنون رویای نسخه بهتری از خود را داشته‌اید؟ شخصی که خود شما، اما از همه جهت بهتر است. شخصیت اصلی فیلم ماده، یک سلبریتی رو به افول با بازی دمی مور، نومیدانه در طلب چنین رویایی، تصمیم می‌گیرد از دارویی سری و مشکوک استفاده کند. دارویی که زندگی او را کاملا دگرگون می‌کند، اما نه دقیقا همانطورکه انتظارش را دارد!  

عوامل و بازیگران فیلم ماده The Substance

بازگشت دمی مور

دمی مور در نقش مربی و مجری معروف یک برنامه ورزشی، الیزابت اسپارکل، حضور دارد. مور کار خود را اوایل دهه هشتاد در تلویزیون آغاز کرد، اما در سال ۱۹۸۵با آتش سنت المو جوئل شوماخر شناخته شد. البته این نقش مالی در فیلم روح جری زاکر بود که مور را به یک ستاره محبوب تبدیل کرد. فیلمی که پاتریک سوویزی فقید در آن در نقش روح همسر مقتول مور، سعی می‌کند با کمک یک احضارکننده او را از خطری که تهدیدش می‌کند، نجات دهد. اگرچه مور در دهه ۹۰ با فیلم‌هایی مانند روح، چند مرد خوب و پیشنهاد بی‌شرمانه، در اوج شهرت بود، اما در یکی دو دهه گذشته با حضور در فیلم‌های نه چندان برجسته، در سایه نام‌های دیگر قرار گرفت. از این منظر، فیلم ماده اگر یک مزیت هم داشته باشد، بازگرداندن دمی مور به مرکز توجهات است. فرشتگان چارلی: زدن به سیم آخر، مارجین کال و سنگینی طاقت‌فرسای استعداد فراوان، از دیگر فیلم‌های مطرح مور هستند. ستاره نوظهور و مطرح این روزها، مارگارت کوالی، خود دیگر جوان‌تر الیزابت، سو است. کوالی نیز مانند مور فعالیت حرفه‌ای خود را از تلویزیون و با بازی در سریال بازماندگان شروع کرد. هرچند این روزی روزگاری در هالیوود کوئنتین تارانتینو بود که او را به انبوه مخاطبان در سراسر جهان شناساند. این بازیگر پرکار اخیرا در دو فیلم تازه یورگوس لانتیموس یونانی، انواع مهربانی و بیچارگان، و کمدی جاده‌ای دختران فراری به کارگردانی اتان کوئن، دیده شده است. بازیگر کهنه‌کار هالیوودی، دنیس کواید، هوگو دیگو گارسیا و جوزف بالدراما، از دیگر بازیگران ماده هستند.

کارگردان فیلم ماده کیست؟

اولین فیلم بلند کورالی فارژا، انتقام، یک فیلم اکشن مهیج در ژانر انتقام بود که با واکنش‌های مثبت مخاطبان روبرو شد. اما موفقیت انتقام باعث نشد که فارژا به سرعت سراغ پروژه بعدی خود برود. در واقع ماده، دومین فیلم او بعد از هفت سال است. البته او در این مدت یک قسمت از سریال سندمن را نیز کارگردانی کرد. فیلمنامه تحسین شده ماده را مانند انتقام، خود فارژا نوشته است.

نقد و بررسی منتقدان درباره فیلم ماده

آیریش تایمز | امتیاز: ۱۰۰ از ۱۰۰

تارا بردی | کورالی فارژا ۷ سال پس از فیلم دلهره‌آور و خونین انتقام در سال ۲۰۱۷، با کمدی نامتعارف ماده در ژانر وحشت بدنی بازگشته است؛ فیلمی که از لحاظ لحن، پیرنگ و موضوع در جایی بین سانست بلوار بیلی وایلدر و فیلم کالت جامعه از برایان یوزنا قرار دارد.

مجله اسلنت | امتیاز: ۸۸ از ۱۰۰

چاک بوئن | بازی باورپذیر دمی مور در بزرگ‌ترین نقش‌آفرینی دوران کاری‌اش، به ایده‌های جسورانه کورالی فارژا بعدی انسانی و عاطفی می‌بخشد.

گاردین | امتیاز: ۸۰ از ۱۰۰

پیتر بردشاو | ماده از آن دست فیلم‌هایی است که باید به خاطر ظاهر پوچ -و البته امتناع آن از برخورد جدی با موضوعش - روی نوارهای وی‌اچ‌اس منتشر شود و در خانه به تماشای آن نشست. زیرا این فیلمی است که دوران طلایی سرگرمی‌های خانگی را به یادمان می‌آورد: زمانی‌که فیلم‌های عامه پسند و شاهکارهای جسورانه در فروشگاه‌های ویدئو به وفور پیدا می‌شدند.

بوستون گلوب | امتیاز: ۷۵ از ۱۰۰

اودی هندرسون | اگر ماده یک فیلم ۹۰ دقیقه‌ای بود، ممکن بود اکنون از آن به عنوان یک اثر کلاسیک یاد می‌کردیم. فیلمنامه برنده نخل طلای کن کورالی فارژا برای اینکه منسجم‌تر و متمرکزتر باشد، نیاز داشت که بازنویسی و اصلاح شود.

کلایدر | امتیاز: ۷۰ از ۱۰۰

کیلب هاموند | اگرچه شاید به خاطر سبک خاص آن، پیچیده و غامض به نظر برسد، اما با اطمینان می‌توان گفت که عده زیادی از علاقه‌مندان ژانر وحشت از همین لحظه مشتاقانه منتظر کار بعدی سازنده آن هستند.

ایندیپندنت | امتیاز: ۶۰ از ۱۰۰

کلاریس لوفری | اگرچه ماده انسجام لازم را ندارد، اما همچنان قدرتمند و تاثیرگذار است.

لیتل وایت لایز | امتیاز: ۴۰ از ۱۰۰

هانا استرانگ | ماده به اندازه موضوعی که آن را نقد می‌کند، سطحی است؛ بدون ذره‌ای همدلی‌ای که بخواهد به پالایشی روانی در مخاطب منجر شود.

مجله پیست | امتیاز: ۳۰ از ۱۰۰

کاتارینا دوکالوویچ | استفاده بیش از حد از قراردادهای ژانر وحشت در قصه‌ای قابل پیش‌بینی، همراه با ایده‌هایی دست چندم درباره رابطه زنان با بدن‌های‌شان، به فیلمی منجر می‌شود که برخلاف آنچه ادعا می‌کند، شخصیت اصلی خود را در هر لحظه به عنوان سوژه شوخی مورد تمسخر قرار می‌دهد.

نقد فیلم ماده برگرفته از سایت فیلم کامنت

میریام بالانسکو | ماده به کارگردانی کورالی فارژا، تازه‌ترین عنوان از مجموعه فیلم‌هایی است که در سال‌های اخیر با بهره‌گیری از قراردادهای ژانر وحشت جسمانی، با خشونت عادی‌سازی شده علیه زنان در سینما و رسانه مقابله می‌کند: فیلم‌هایی مانند تیتان به کارگردانی ژولیا دوکورنو و عشق زخم خورده به کارگردانی رز گلس. بهترین نمونه‌های این فیلم‌ها، بدن‌هایی که از لحاظ معیارهای جامعه مردسالارانه نامتعارف هستند - بدن‌های مسن‌تر، چاق و میل ورز که اغلب در سینما به خاطر همین ویژگی‌ها مورد تنبیه و مجازات قرار می‌گیرند -، با اغراق سرخوش‌کننده‌ای تجسم می‌یابند و به عنوان منبعی از قدرت - نه خطر و تهدید - بازتعریف می‌شوند. ماده از موتیف‌ها و الگوهای سبکی و روایی این ژانر بهره می‌برد، اما هرگز نمی‌تواند از این لایه ظاهری فراتر برود و به بیان و دیدگاهی عمیق‌تر برسد. ماده داستان سقوط یک مربی ایروبیک شناخته شده، الیزابت اسپارکل با بازی دمی مور را دنبال می‌کند: عزیزدردانه سابق رسانه برای سال‌ها به عنوان مجری یک برنامه تمرینی‌-آموزشی در تلویزیون فعالیت داشته است. اگرچه او به تازگی به خاطر قعالیت‌هایش در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود صاحب ستاره شده، اما فاصله‌ای با پایان دوران خود ندارد: چرا که در تولد پنجاه سالگی‌اش می‌فهمد یک مجری جوان‌تر و جذاب‌تر به زودی جایگزین او می‌شود. هر جا که نگاه می‌کنیم، تصاویر (یا شبح‌هایی از گذشته) ی از الیزابت در اوج زیبایی و جذابیت می‌بینیم: راهروی استودیوی شبکه از پوسترهای او می‌درخشد، و پرتره‌ای بزرگ از چهره خندان او بر دیوار آپارتمانش خودنمایی می‌کند. اما استفاده فارژا از لنزهای چشم‌ماهی (Fisheye lens)، این جلوه‌های به ظاهر تمام و کمال را از ریخت می‌اندازد و فضایی سرگیجه‌آور و خفه‌کننده به وجود می‌آورد. حتی در صحنه‌های اندک فیلم در خیابان‌های لس‌آنجلس، دوربین بر چهره او متمرکز می‌ماند؛ گویی زندگی الیزابت در چارچوب تنگ تصویر بی‌نقص او از خودش گیر افتاده است. پس از اینکه الیزابت از برنامه تلویزیونی‌اش کنار گذاشته می‌شود، با شرکتی مشکوک که محصولی جدید و سری به نام ماده به فروش می‌رساند، تماس می‌گیرد. محصولی که خلق نسخه‌ای جایگزین، بهبود یافته و بی‌نقص از مصرف کننده را نوید می‌دهد. البته یک مشکل کوچک وجود دارد: بدن‌های جدید و قدیمی باید بدون استثنا هر هفته با یک‌دیگر تعویض شوند. الیزابت در اوج ناامیدی و بدون فکر کردن به عاقبت آن، ماده را به خود تزریق می‌کند. در سکانسی عجیب و ترسناک، سو جوان، زیبا و باریک اندام (با بازی مارگارت کوالی) از ستون فقرات الیزابت بیرون می‌آید و به زودی به عنوان جانشین او در همان برنامه تلویزیونی استخدام می‌شود. بیش‌تر وحشت فیلم از بدن در حال پیر شدن الیزابت که ذره ذره تحلیل می‌رود، سرچشمه می‌گیرد. در حالی‌که سو همزمان مدام زمان بیش‌تری به خود اختصاص می‌دهد و قانون تعویض هفتگی را نقض می‌کند. با به هم خوردن توازن میان آن‌ها، مجموعه‌ای از سکانس‌های هذیانی که از وحشت‌های آینده خبر می‌دهند، از راه می‌رسند. اوج این صحنه‌های عجیب و غریب و ناخوشایند، نمایش بدن برهنه و فرسوده الیزابت است که به شکل مضحک و اغراق‌آمیزی با پروتزها و جلوه‌های بصری برجسته می‌شود.

بهترین فیلم های وحشتناک سینما

پیام فیلم روشن و مستقیم است: دنیای جنسیت‌زده‌ای که زنان را وادار می‌کند تا برای حفظ جذابیت خود اقدام‌های افراطی‌ای انجام دهند که بهای آن، سلامت جسم و روان‌شان است. ماده، هجویه‌ای اغراق‌آمیز در رابطه با سن گرایی در هالیوود و رسانه است که سعی دارند با سودجویی از ناامنی‌های زنان (مانندعدم امنیت شغلی)، به سرعت به قدرت و پول هرچه بیش‌تر دست یابند. اما مشکل اینجاست که فیلم برای انتقال این پیام واقعا به بیش از دو ساعت زمان و این میزان سکانس‌های خونین و خشن هیچ نیازی ندارد. زیرا فیلم در همان نیم ساعت ابتدایی پیام خود را به خوبی منتقل می‌کند و در ادامه هیچ عمق یا بعد تازه‌ای به آن نمی‌بخشد. در واقع بجای اینکه حرف خود را رک و بی‌پرده بزند، با در هم آمیختن استعاره‌های مختلف درباره موضوع‌هایی مانند از خود بیزاری، اعتیاد و شکاف بین نسل‌ها، به فیلمی آشفته و سردرگم تبدیل می‌شود. در پایان‌بندی جفنگ فیلم که در آن الیزابت از لحاظ فیزیکی به شکل یک موجود عجیب‌الخلقه رو به زوال درمی‌آید، کاملا آشکار می‌کند که ماده بیش‌تر به دنبال مبهوت و شوکه کردن مخاطبان است - چه در نمایش زیبایی سو و چه در مورد به تصویر کشیدن زوال جسمانی وحشتناک الیزابت و همچنین رفتارهای زن ستیزانه مردان رسانه - تا اینکه بخواهد تعصبات و پیش‌داوریهای ریشه‌دار نسبت به بدن زنان را به چالش بکشد. اگرچه شاید ماده در صحنه‌هایی مخاطب را غافلگیر و البته منزجر کند، اما در نهایت فیلمی پوچ، آشفته و نامنسجم است.

امتیاز سایت های سینمایی به فیلم The Substance

وب سایت	امتیاز
Imdb	۷.۶
کاربران متاکریتیک	۷.۵ از ۱۰
کاربران راتن تومیتوز	۷۳ درصد رضایت
منتقدان راتن تومیتوز	۹۱ درصد رضایت بر اساس ۳۰۷ نقد
منتقدان متاکریتیک	۷۸ درصد رضایت بر اساس ۵۷ نقد

 

پوستر فیلم ماده