در جشنواره فیلم ونیز 2024 چه می‌گذرد؟

امتیاز منتقدان به فیلم های جشنواره فیلم ونیز 2024

این جدول از فیلم های پخش شده در بخش‌های مختلف جشنواره فیلم ونیز در سال 2024 به‌روز می‌شود. نکته اینکه لزوما امتیازهای منتقدان به فیلم‌های بخش مسابقه محدود نیست. در ضمن جداول زیاد و نظرات متفاوتی وجود دارد که ما میانگین امتیاز منتقدان سایت‌های متاکریتیک و راتن تومیتوز را مبنا قرار داده‌ایم.

نام فیلم	امتیاز میانگین «متاکریتیک»	امتیاز میانگین «راتن تومیتوز»	حضور در بخش
وولفس (جان واتس) Wolfs	62 از 100 (23 نقد)	عموم منتقدان: 5.6 از 10 (36 نقد)	خارج از مسابقه
بروتالیست (بردی کوربِت) The Brutalist	89 از 100 (18 نقد)	عموم منتقدان: 9.2 از 10 (39 نقد)	مسابقه اصلی
نظم (جاستین کرزِل) The Order	72 از 100 (17 نقد)	عموم منتقدان: 6.9 از 10 (30 نقد)	مسابقه اصلی
ابر (کیوشی کوروساوا) Cloud	71 از 100 (8 نقد)	عموم منتقدان: 7 از 10 (15 نقد)	خارج از مسابقه
عزیزک (هالینا رین) Babygirl	82 از 100 (21 نقد)	عموم منتقدان: 7.6 از 10 (34 نقد)	مسابقه اصلی
سوارکار را بکش (لویی اورتگا) Kill The Jockey	67 از 100 (7 نقد)	عموم منتقدان: 7.1 از 10 (15 نقد)	مسابقه اصلی
پنجم سپتامبر (تیم فیلبام) September 5	79 از 100 (5 نقد)	---	بخش افزوده افق‌ها
ماریا (پابلو لارایین) Maria	63 از 100 (23 نقد)	عموم منتقدان: 6.6 از 10 (42 نقد)	مسابقه اصلی
بیتل‌جوس بیتل‌جوس (تیم برتن) Beetlejuice Beetlejuice	62 از 100 (61 نقد)	عموم منتقدان: 6.5 از 10 (282 نقد)	خارج از مسابقه
من هنوز اینجا هستم (والتر سالس) I'm Still Here	80 از 100 (9 نقد)	عموم منتقدان: 6.7 از 10 (15 نقد)	مسابقه اصلی
جوکر: جنون مشترک (تاد فیلیپس) Joker: Folie à Deux	54 از 100 (23 نقد)	عموم منتقدان: 6.6 از 10 (47 نقد)	مسابقه اصلی
اتاق همسایه (پدرو آلمودووار) The Room Next Door	69 از 100 (21 نقد)	عموم منتقدان: 7.2 از 10 (38 نقد)	مسابقه اصلی
کوییر (لوکا گوادانینو) Queer	76 از 100 (22 نقد)	عموم منتقدان: 7.1 از 10 (36 نقد)	مسابقه اصلی
سه دوست (امانوئل موره) Three Friends	---	عموم منتقدان: 6 از 10 (10 نقد)	مسابقه اصلی
خرمن (آثینا ریچل سنگاری) Harvest	---	عموم منتقدان: 5.4 از 10 (14 نقد)	مسابقه اصلی
و بچه‌هایی مثل خودشان (لودوویک و زوران بوکِرما) And Their Children After Them	57 از 100 (6 نقد)	---	مسابقه اصلی
آوریل (دیا کولومبگاشیویلی) April	89 از 100 (7 نقد)	عموم منتقدان: 7.6 از 10 (12 نقد)	مسابقه اصلی

نقد و بررسی فیلم های مهم جشنواره ونیز 2024

فیلم جوکر: جنون مشترک (تاد فیلیپس)

تلگراف | امتیاز 80 از ۱۰۰

رابی کالین | جوکر: جنون مشترک به عنوان یک دنباله یا در واقع تکرار یک دنیای داستانی - حتی از نوعی که در آستانه فروپاشی است - نمی‌تواند با تاثیر گیج‌کننده قسمت اول برابری کند؛ اما تنش هراس‌انگیز فضای فیلم با قسمت اول برابری می‌کند و شما هر لحظه احساس می‌کنید که ممکن است همه چیز فروبپاشد و همه جا به آتش کشیده شود.

امپایر | امتیاز 80 از ۱۰۰

جان نوجِنت | این فیلم به اندازه عاشقانه موزیکالی که ممکن است میان دو جامعه‌ستیز قاتل شکل بگیرد، شیرین و فریبنده است. با وجود این، رویکرد غریب فیلم با ذائقه تمام طرفداران این مجموعه از قصه‌های مصور سازگار نیست؛ اما باید بگویم که جوکر: جنون مشترک، به امیدواری تراژیک و عجیبِ خاص خودش دست پیدا می‌کند.

گاردین | امتیاز 60 از ۱۰۰

پیتر بردشا | فیلم با این‌که گوشخراش و اغلب ملال‌آور است اما در قیاس با قسمت اول پیشرفت کرده و بهتر از آن است.

اسکرین دیلی | امتیاز 40 از ۱۰۰

تیم گریئرسن | واکین فینیکس دوباره نشان می‌دهد که مشکلی با خطر (ریسک) کردن ندارد - در این مورد، آواز خواندن در کنار خواننده به‌مراتب ماهرتری چون لیدی گاگا - اما ایفای نقش او که زمانی کاملا با وضعیت شکننده روانی شخصیتش همخوانی داشت در جوکر: جنون مشترک با جلوه‌هایی آشنا زینت داده شده است.

فیلم کوییر (لوکا گوادانینو)

تلگراف | امتیاز 100 از ۱۰۰

رابی کالین | کوییر در خصوص جذابیت و لذت چیزی کم ندارد اما در کنارش فیلمی زیبا درباره تنهایی مردانه هم هست؛ و فیلمی درباره مسیری که یک زندگی در انزوا را می‌تواند - خیلی ساده - به زندگی با حکم حبس ابد تبدیل کند.

گاردین | امتیاز 80 از ۱۰۰

پیتر بردشا | دنیل کریگ به‌قدری مسلط است که گاهی وقت‌ها این‌طور به نظر می‌رسد که همتای او لایق وی نیست. کریگ به‌طرز غریبی درخشان است.

ورایتی | امتیاز 80 از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | تماشای پرده سوم فیلم شاید برای تماشاگرانش چالش‌برانگیز باشد اما لوکا گوادانینو نسخه دیگری از همان داستان متقاعدکننده‌ای را روایت می‌کند که در فیلم مرا به نام خودت صدا بزن تعریف کرده بود: عشقی که به جای ثمربخشی نویدبخشش در نهایت زیر نگاه‌های خیره مردمان روزگارش پژمرده می‌شود.

اسکرین دیلی | امتیاز 60 از ۱۰۰

فیونولا هالیگن | فیلم به عنوان اقتباسی از رمان ویلیام اس. باروز تمام هیجان‌های لازم را در خود دارد اما فاقد آن قدرت تسخیرکنندگی است که مثلا نسخه اقتباسی ناهار عریان (دیوید کراننبرگ، 1991) هنوز پس از تقریبا 35 سال دارد.

فیلم اتاق همسایه (پدرو آلمودووار)

گاردین | امتیاز 80 از ۱۰۰

زن بروکس | اتاق همسایه یک عاشقانه دوست‌داشتنی و مهر‌آمیز است همچون ترانه روحیه‌بخش سپتامبر که دونفره اجرا می‌شود؛ با هنرمندی تیلدا سویینتن و جولین مور در حالی که در کتاب‌فروشی‌های قدیمی پرسه می‌زنند یا کنار استخری لم داده‌اند که کسی مزاحم‌شان نخواهد شد.

ورایتی | امتیاز 80 از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | اتاق همسایه که با ایفای نقش انسانی و درگیرکننده تیلدا سویینتن پیش می‌رود به شما روحیه می‌دهد و به پاک‌سازی روح و روان‌تان می‌انجامد. فیلم درباره مرگ است و با صداقتی تمام‌عیار با این موضوع روبه‌رو می‌شود اما با قدرت طرف زندگی ایستاده است.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 70 از ۱۰۰

دیوید رونی | تیلدا سویینتن و جولین مور قلبی به فیلم بخشیده‌اند که ابتدا به‌سختی می‌توان ماهیتش را توصیف کرد؛ و البته آن‌ها وقار و انسانیت و همدلی را نیز به اتاق همسایه آورده‌اند که در کنار میرایی از مضامین این اثر سینمایی آلمودووار هم به شمار می‌روند.

تلگراف | امتیاز 40 از ۱۰۰

رابی کالین | آلمودووار همیشه تنها نویسنده فیلمنامه‌هایش بوده است اما شاید در مورد این فیلم داشتن یک دستیار انگلیسی‌زبان در اتاقی در همسایگی‌اش می‌توانست حرکت عاقلانه‌ای باشد.

فیلم سوارکار را بکش (لویی اورتگا)

اسکرین دیلی | امتیاز 80 از ۱۰۰

وِندی آیدی | جدیدترین فیلم لویی اورتگا مثل شخصیت مرکزی جذابش، فیلمی سرگرم‌کننده و فریبنده است؛ سفری بازیگوشانه و چندبعدی که کاملا قابل پیش‌بینی نیست.

اسکرین رَنت | امتیاز 70 از ۱۰۰

الکساندر هریسن | ترکیب بازیگران فیلم واقعا شایسته تمجید هستند به‌خصوص نائول پرز بیسکایارت. بیانگری فیزیکی او حقیقتا خارق‌العاده است و بدون نقش‌آفرینی او که ما را تا بخش پایانی فیلم می‌کشاند، «سوارکار را بکش» نمی‌توانست فیلم موفقی باشد.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 60 از ۱۰۰

لسلی فلپرین | سوارکار را بکش تا حدودی به فیلمی از دنیای مد یا مانوری برنددار در سبک می‌ماند؛ فقط برندی که اینجا اسمش در میان است بینش منحصربه‌فرد و خاص اورتگا است.

فیلم عزیزک (هالینا رین)

ورایتی | امتیاز 90 از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | فیلم چند چرخش داستانی دارد که ما انتظارشان را نداریم اما دلیل‌شان هم این است که جاه‌طلبی فیلم فقط در تغذیه موتور ژانر تریلر خلاصه نمی‌شود؛ و این‌ها در واقع، به منظور نمایش کیفیتی ناب در خصوص تجربه اروتیک زنان در عصر کنترل است.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 80 از ۱۰۰

دیوید رونی | عزیزک از آن فیلم‌های سرگرم‌کننده آبدار و نابه‌هنجاری است که دیگر چندان نصیب‌مان نمی‌شوند.

اسکرین دیلی | امتیاز 70 از ۱۰۰

تیم گریئرسن | نیکول کیدمن و هریس دیکینسن در قالب این شخصیت‌های مبارز - که دائم می‌کوشند کنترل دیگری را به دست بگیرند - عالی بازی کرده‌اند؛ اما ایده‌های بزرگ‌تر نویسنده و کارگردان فیلم - درباره تبعیض جنسیتی در محل کار و شرمی که پیرامون جذابیت‌های جنسی گریبان‌گیر آدم‌ها می‌شود - نمی‌توانند به اندازه شیمی آتشین دو بازیگر اصلی فیلم، گرم و سوزان باشند.

کولایدر | امتیاز 30 از ۱۰۰

مارتین سای | من در روزگاری دیگر شاید بیشتر از پیشنهاد هالینا رین استقبال می‌کردم و آن را جدی می‌گرفتم؛ اما این از بدشانسی اوست که کاترین بریای بزرگ - که کارنامه فیلمسازی ممتازش را به بررسی چنین تابوهایی اختصاص داده - سال گذشته با فیلم تابستان آخر (2023) فیلم به‌مراتب بهتری را درباره همین موضوع ارایه کرد.

فیلم ابر (کیوشی کوروساوا)

ایندی‌وایر | امتیاز 83 از ۱۰۰

دیوید ارلیش | این فیلم خشن و پُر درگیری جذاب و به‌شدت نامعمول، بازگشت کوروساوا به خاستگاهش را به نمایش می‌گذارد؛ بازگشتی که به کشف این موضوع می‌انجامد که وحشت روان‌شناختی به اندازه سابق برآمده از خیال نیست.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 70 از ۱۰۰

جردن مینتزر | آیا هیچ‌یک از اتفاق‌های فیلم باورپذیرند؟ نه واقعا. آیا بعضی از این اتفاق‌ها احمقانه‌اند؟ قطعا. با وجود این، تماشای فیلم اساسا لذت‌بخش است ولو این‌که ابر، خیلی از مسیر اصلی خارج می‌شود و تعلیق فیلم به‌مراتب کم‌تر از آثار قوی‌تر سازنده‌اش است.

ورایتی | امتیاز 70 از ۱۰۰

جسیکا کیانگ | درامی غیرقراردادی از عصر اینترنت که به یک فیلم اکشن انتقام‌جویانه‌ی واقعا ساختارشکن بدل می‌شود.

اسکرین دیلی | امتیاز 60 از ۱۰۰

وندی آیدی | فیلمی که به دو نیمه تقسیم شده است؛ و بخش دوم افراطی و پر از تیراندازی و خون‌ریزی‌اش به‌مراتب موثرتر از نیمه اول است که مهارشده و کم‌تحرک است.

فیلم بیتل‌جوس بیتل‌جوس (تیم برتن)

هالیوود ریپورتر | امتیاز 90 از ۱۰۰

دیوید رونی | ضرباهنگ پرقدرت، انرژی فراگیر و جریان پیوسته لحظه‌های خنده‌دار به لذتی اشاره دارند که تیم برتن ظاهرا از بازگشت دوباره به این جهان داستانی انتظار داشته است؛ لذتی که برای هر کسی که شیفته قسمت اول است هم ملموس خواهد بود؛ و البته که این موضوع درباره بازیگرانی که در این جهان غوطه‌ورند هم صادق است.

اسکرین دیلی | امتیاز 70 از ۱۰۰

جاناتان رامنی | بیتل‌جوس بیتل‌جوس شاید آن‌قدر که باید تروتازه یا قابل توجه نباشد - البته برای طرفداران بلندمدت آثار تیم برتن حکم غذایی لذیذ و مایه تسلی را دارد - اما برای تماشاگران دشوار خواهد بود که جلوی لبخندهای‌شان را بگیرند.

ورایتی | امتیاز 70 از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | این دنباله فقط نسخه‌ای سبک‌وزن از فیلم اصلی است؛ فیلمی که واقعا در خدمت طرفداران است. با وجود این، من واقعا از تماشای بیتل‌جوس بیتل‌جوس لذت بردم و وقت خوشی داشتم.

گاردین | امتیاز 40 از ۱۰۰

زن بروکس | این فیلم حکم مانوری خوشایند در نوستالژی را دارد؛ یک سواری مفرح در دنیایی قدیمی و خاطره‌انگیز. با وجود این، فیلم جدید برتن درباره عالم اموات، مملو از ارواح دست‌دوم است؛ و این در حالی است که به‌شدت نیازمند خون تازه و مصالح نو بود.

فیلم ماریا (پابلو لارایین)

گاردین | امتیاز 80 از ۱۰۰

زن بروکس | تا اواسط فیلم می‌خواستم آن را به عنوان تجربه‌ای خودنمایانه و اغراق‌شده دسته‌بندی کنم؛ اما فیلم بر من غلبه کرد و زمانی که به پایان و عنوان‌بندی نهایی رسید فقط در آرزوی دیدن دوباره‌اش بودم.

تلگراف | امتیاز 80 از ۱۰۰

رابی کالین | آنجلینا جولی فضای بسیاری داشته است تا تماشاگران را خیره کند و تا حدی هم غافلگیر. او هم تماشاگران را خیره می‌کند اما درک خوبی از این موضوع دارد که بیش از حد اپرایی و اغراق‌آمیز نشود.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 70 از ۱۰۰

دیوید رونی | این فیلم به جواهری درخشان در ویترینی شیشه‌ای می‌ماند که شما را دعوت می‌کند آن را تماشا کنید اما دست نزنید.

ورایتی | امتیاز 60 از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | شخصیت ماریا خیلی از نشانه‌های همدلی افراطی پابلو لارایین و مهارت‌های فیلمسازی او را در خود دارد؛ اما خود فیلم، برعکس، با تقدیرگرایی دراماتیکی پیش می‌رود که لطف چندانی به آن نمی‌کند.

فیلم پنجم سپتامبر (تیم فیلبام)

هالیوود ریپورتر | امتیاز 90 از ۱۰۰

جردن مینتزر | پنجم سپتامبر خساستی در خصوص پرداختن به جزییات فنی به خرج نمی‌دهد اما آقای کارگردان اغلب وقت‌ها کنار می‌ایستد تا تماشاگران فرصت دیدن تصویر بزرگ‌تری را داشته باشند که به نمایش درآمده است.

پلی‌لیست | امتیاز 75 از ۱۰۰

گرگوری اِلوود | پنجم سپتامبر از جهات مختلف فیلمی فریبنده است و صادقانه می‌گویم که با توجه به فیلم قبلی کارگردانش، یک موفقیت غافلگیرکننده به شمار می‌رود.

ایندی‌وایر | امتیاز 75 از ۱۰۰

رایان لاتانزیو | پنجم سپتامبر به عنوان یک تریلر تک‌لوکیشنی که ماجراهایش در پشت درهای بسته روی می‌دهد فیلمی قدرتمند و تمام‌عیار است؛ حتی با این‌که آنچه ما روی دیواری از نمایشگرها می‌بینیم آن‌قدر غیرواقعی است که باورش نکنیم.

اسکرین دیلی | امتیاز 70 از ۱۰۰

تیم گریئرسن | پنجم سپتامبر راوی وقایع یک روز تراژیک است با ترکیبی از هراس و شوک؛ فیلمی که از بازی‌های قوی بهره می‌برد تا در باب مسئولیت رسانه‌ها در چنین شرایط پیچیده‌ای تعمق کند.

فیلم وولفس (جان واتس)

ونیتی فر | امتیاز 80 از ۱۰۰

ریچارد لاسن | فیلم نمی‌کوشد بیانیه‌های مهم بدهد یا چرخی را دوباره ابداع کند؛ وولفس فقط می‌کوشد سرگرم کند.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 70 از ۱۰۰

جردن مینتزر | فیلم هم‌زمان سرگرم‌کننده و کم‌مایه است و در نهایت درباره چیزهای زیادی نیست؛ بجز ایده همبازی کردن برد پیت و جرج کلونی برای این‌که معلوم شود که آیا هنوز صاحب جادوی‌شان هستند یا نه؛ و آن‌ها در اغلب موارد جادوی‌شان را به نمایش می‌گذارند.

گاردین | امتیاز 60 از ۱۰۰

زن بروکس | خود وولفس هرگز چیزی بیش از یک فیلم تبهکاری احمقانه و ازخودراضی نیست اما ستارگان اصلی‌اش چنین به نظر می‌رسد که خوش هستند و احساس سرگرمی و تفریح‌شان روی‌هم‌رفته مسری است.

توتال فیلم | امتیاز 60 از ۱۰۰

جیمز ماترِم | برای کسانی که می‌خواهند فیلمی سهل‌الوصول و تریلری تماشا کنند که کاری با درگیر کردن فکرشان ندارد وولفس فیلم خوبی است.

فیلم سه دوست (امانوئل موره)

هالیوود ریپورتر

جردن مینتزر | این فیلم با کارگردانی چشمگیر و بازی‌های ماهرانه‌اش نشان می‌دهد که امانوئل موره در حال رسیدن به اوج سبکی است که فیلم به فیلم آن را تجربه کرده و تکامل بخشیده است.

ورایتی

گای لاج | کسی فیلم موره را تروتازه، در ادامه آثار سینمایی او یا در ادای دین به زیرژانر به‌خصوصی از سینمای فرانسه ارزیابی نخواهد کرد اما فیلمی است که می‌توانید راحت تماشایش کنید و برای بزرگ‌ترها حکم نسیمی خوشایند را دارد.

اسکرین اینترنشنال

وندی آیدی | این فیلم دقیقا قلمروی جدیدی را برای سینمای فرانسه فتح نمی‌کند اما - با این‌که از نظر سبک نیز برجسته نیست - یک فیلمنامه هوشمندانه و خنده‌دار دارد و بازی‌هایی که سرزنده و پرجزییات هستند.

فیلم خرمن (آثینا ریچل سنگاری)

تلگراف

رابی کالین | هری مِلینگ که از شخصیت دادلی دِرسلی در هری پاتر به اینجا رسیده است و به یکی از بهترین بازیگران مکمل و نقش‌های خاص روزگار ما بدل شده، در اینجا هم فوق‌العاده است.

هالیوود ریپورتر

لسلی فلپرین | خرمن اثری قوی و سربلند است که همچون درختی بلوط محکم روی پای خودش ایستاده است. فیلم مملو از عشقی نفسانی به طبیعت است و فضای احساسی متمایز و خاص خودش را خلق می‌کند.

گاردین

پیتر بردشا |  بازی‌های کارگردانی‌نشده و ضعیف، فیلم را به تجربه‌ای به‌شدت ناخوشایند بدل کرده‌اند. خرمن فیلمی بی‌هدف و سطحی است که در هر تغییر مسیرش واقعا غیرواقعی و باورنکردنی به نظر می‌رسد.

ورایتی

گای لاج | این فیلم تاریخی درخور توجه گاهی وقت‌ها سرنخ روایت گسترده‌اش را گم می‌کند اما به عنوان تجربه‌ای که شما را در زمان و مکان دیگری غوطه‌ور می‌کند فیلمی حیرت‌انگیز به شمار می‌رود.

فیلم میدان جنگ (جانی آملیو)

هالیوود ریپورتر

جردن مینتزر | فیلم با ساده کردن جنگ جهانی دوم به درامی تک‌لوکیشن که در آن سه دانشجوی سابق پزشکی در باب پیامدهای اخلاقی انجام وظیفه‌شان با هم بحث و جدل می‌کنند پرسش‌های جالب و روی‌هم‌رفته به‌موقعی را مطرح می‌کند اما فیلم میدان جنگ هرگز به درامی قوی بدل نمی‌شود.

گاردین

زن بروکس | درام دوران جنگ پرتنش جانی آملیو از بیش‌تر فیلم‌های مشابه بهتر است اما این موضوع در برابر نبردی که اوج می‌گیرد چندان به چشم نمی‌آید.

اسکرین اینترنشنال

وندی آیدی | این فیلم جنگی تمام‌عیار، رنج‌های انسانی را به‌گونه‌ای پیش روی شما قرار می‌دهد که یک تجربه سینمایی غم‌انگیز و بی‌رحمانه برای‌تان رقم می‌خورد.

فیلم آوریل (دیا کولومبگاشیویلی)

ورایتی | امتیاز 100 از ۱۰۰

گای لاج | فیلم از توضیح دادن خودش بیزار است و در عوض ما را دعوت می‌کند تا به شیوه خودمان آن را ببینیم، بشنویم و احساس کنیم. این اثر سینمایی - مثل شخصیت زن مرکزی خیراندیش اما دست‌نیافتنی‌اش - با ویژگی‌هایی چون همدلی بی‌کران و یأسی تسلی‌ناپذیر نشانه‌گذاری شده است.

 اسکرین دیلی | امتیاز 90 از ۱۰۰

وندی آیدی | آوریل یک اثر سینمایی رمزآلود و مقتدرانه است؛ فیلمی که مشارکت قابل‌توجهی را از تماشاگرانش طلب می‌کند اما بهای آن را هم پرداخت خواهد کرد.

گاردین | امتیاز 80 از ۱۰۰

پیتر بردشا | این فیلم تعمقی به‌شدت آزاردهنده پیرامون جنسیت و سرپیچی است.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 80 از ۱۰۰

لسلی فلپرین | بخش فرعی سوررئال فیلم آن‌قدرها خوب عمل نمی‌کند اما فیلمبرداری درجه یک و دیگر عناصر دراماتیک معمول، تاثیر شگرفی دارند و آن‌قدر فیلم را چشمگیر کرده‌اند که از آوریل به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های جشنواره‌ای سال نام ببریم.

فیلم و بچه‌هایی مثل خودشان (لودوویک و زوران بوکِرما)

ایندی‌وایر | امتیاز 83 از ۱۰۰

سوفی مانکس کافمن | زبان بصری فروتنانه فیلم راهی برای تجربه این درام انسانی غنی است. البته فیلم عناصری را در خود دارد که گاهی وقت‌ها چشم‌انداز به‌تدریج شکل‌گیرنده‌اش از یک زندگی را شبیه فیلم‌های تلویزیونی می‌کند.

 گاردین | امتیاز 80 از ۱۰۰

زن بروکس | تنش‌های طبقاتی و نژادی در این حکایت قوی از جوانی کردن در شهر کوچکی در فرانسه تا نقطه جوش پیش می‌روند.

هالیوود ریپورتر | امتیاز 60 از ۱۰۰

دیوید رونی | این فیلم تولیدی به‌مراتب بزرگ‌تر در کارنامه برادران بوکرما در قیاس با فیلم‌های ژانر جمع‌وجورشان به شمار می‌رود. آن‌ها مصالح‌شان که بیش‌تر هالیوودی است تا فرانسوی را با جنبه‌های سینمایی قانع‌کننده‌ای سروشکل داده‌اند و حساسیت‌شان در خصوص کارگردانی مشهود است.

ورایتی | امتیاز 50 از ۱۰۰

گای لاج | فیلمنامه کم‌مایه است اما مهارت‌های فیلمسازی برادران بوکرما آن را جبران کرده است. فیلمبرداری آگوستین بارباروکس نیز پویایی و رنگ‌ولعاب خاصی را به فیلم بخشیده است.  

هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز 2024

داوران بخش اصلی جشنواره 81 ونیز

هیئت داوران بین‌المللی برای بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی ونیز 81 (28 آگوست تا 7 سپتامبر 2024) به سرپرستی آلبرتو باربرا نهایی شده است. هیئت داوران متشکل از ۹ شخصیت بین‌المللی سینما خواهد بود که جایزه شیر طلایی برای بهترین فیلم و سایر جوایز رسمی را اهدا خواهند کرد.

1. ایزابل هوپر، بازیگر فرانسوی (رییس هیات داوران ونیز ۲۰۲۴)
2. جیمز گری، فیلمساز آمریکایی
3. اندرو هیگ، فیلمساز بریتانیایی
4. آگنیشکا هولاند، فیلمساز لهستانی
5. کلبر مندونسا فیلیو، فیلمساز برزیلی، تهیه‌کننده و منتقد سینما
6. عبدالرحمن سیساکو، موریتانیایی
7. جوزپه تورناتوره، فیلمساز ایتالیایی
8. یولیا فان هاینز، فیلمساز آلمانی
9. ژانگ زی‌ئی، بازیگر چینی

اخبار و اطلاعات همه جشنواره‌های سینمایی

هیئت داوران بخش افق‌ها (Orizzonti) جشنواره ۸۱ ونیز

1. دبرا گرنیک، فیلمساز و فیلمبردار آمریکایی (رییس هیات داوران)
2. علی عسگری، فیلمساز و تهیه‌کننده ایرانی
3. سودد کعدان، فیلمساز سوری
4. کریستوس نیکو، فیلمساز یونانی
5. تووا نووتنی، بازیگر و کارگردان سوئدی
6. گابور رایس، فیلمساز مجار
7. والیا سانتِلا، فیلمساز ایتالیایی

داوران جایزه لوییجی دِ لارِنتیس (بهترین فیلم اول)

1. جانی کِنووا، منتقد سینما و رییس دانشگاه آی‌یوال‌ام میلان (رییس هیات داوران)
2. ریکی دی‌امبرُز، فیلمساز آمریکایی
3. باربارا پاز، بازیگر، فیلمساز، هنرمند بصری و تهیه‌کننده برزیلی
4. تیلر راسل، بازیگر کانادایی
5. جیکوب وانگ، برنامه‌ریز جشنواره فیلم هنگ‌کنگ و مدیر بازار پروژه‌ها

آشنایی با داوران هشتاد و یکمین دوره جشنواره فیلم ونیز

ایزابل هوپرت

ایزابل هوپرت، بازیگر فرانسوی و رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز 2024، علاقه خود به بازیگری را در دوران نوجوانی کشف کرد و وارد کنسرواتوار ورسای شد. او در سال 1978 برای فیلم ویولته ساخته کلود شابرول، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را دریافت کرد. وی با شابرول در هفت فیلم دیگر همکاری کرد و دو بار جایزه کوپا ولپی بهترین بازیگر زن را در جشنواره فیلم ونیز با فیلم‌های داستان زنان (1988) و مراسم (1995) به دست آورد. در سال 2001، او جایزه بهترین بازیگر زن خود را در جشنواره فیلم کن برای فیلم معلم پیانو ساخته مایکل هانکه دریافت کرد. در سال 2005، هوپرت با جایزه شیر طلایی ویژه برای کار کلی برای فیلم گابریل ساخته پاتریس چرئو، توسط جشنواره فیلم ونیز تقدیر شد. در سال 2017، او اولین نامزدی خود را برای جایزه اسکار با فیلم ال ساخته پل ورهوون دریافت کرد که برای آن همچنین یک گلدن گلوب و یک جایزه روحیه مستقل را به دست آورد. در سال 2022، او به عنوان دریافت‌کننده خرس طلایی افتخاری در جشنواره فیلم برلین منصوب شد.

جیمز گری

جیمز گری، کارگردان و فیلمنامه‌نویس آمریکایی، اولین کارگردانی خود را در سال 1994 با فیلم لیتل اودسا انجام داد که شیر نقره جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرد. در سال 2000، گری نوشت و کارگردانی فیلم یاردها را بر عهده گرفت، دومین فیلم خود و اولین فیلم با بازی جوآکین فینیکس، که به یک همکاری مکرر تبدیل شد و در سه فیلم بعدی او، ما صاحب شب هستیم (2007)، دو معشوق (2008) و مهاجر (2013) نیز بازی کرد که همگی در بخش مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمدند. فیلم شهر گمشده زد در سال 2016 در جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآمد. فیلم بعدی گری، آد آسترا با بازی برد پیت، در سال 2019 در بخش مسابقه جشنواره ونیز به نمایش درآمد و یک نامزدی در جوایز اسکار دریافت کرد. آخرین فیلم گری، زمان آرماگدون، در سال 2022 در بخش مسابقه کن به نمایش درآمد.

اندرو هیگ

اندرو های، نویسنده و کارگردان بریتانیایی، با فیلم تحسین‌شده همه ما غریبه‌ها (شرکت پیکچرز سرچلایت) نامزد دریافت جوایز مختلفی در BAFTA، جوایز گاتهام و جوایز روحیه مستقل شد. انجمن منتقدان فیلم LA، به های جایزه بهترین فیلمنامه برای این فیلم را اهدا کرد. فیلم‌های قبلی ها شامل تکیه بر پیت (2017) از A24، که در بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد، 45 سال (2015) از IFC Sundance Selects، که برای شارلوت رامپینگ نامزد جایزه بهترین بازیگر زن در جوایز اسکار شد، و فیلم موفق آخر هفته (2011) است. های به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و نویسنده اصلی در سریال HBO نگاه کردن (2014-2016) نیز فعالیت کرد. او همچنین تمام پنج قسمت از سریال محدود آب‌های شمالی (2012) برای BBC و AMC را نوشت و کارگردانی کرد.

آگنیشکا هولاند

آگنیژکا هولاند، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده لهستانی، با فیلم بازیگران استانی (1978) جایزه نقد بین‌المللی را در کن دریافت کرد. او برای فیلم برداشت خشمگین در سال 1985 نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. سپس فیلم‌های برای کشتن یک کشیش (1988) و اروپا اروپا (1990) را کارگردانی کرد که برای آن جایزه گلدن گلوب و دومین نامزدی اسکار خود را برای بهترین فیلمنامه دریافت کرد. در سال 2011، او فیلم در تاریکی را کارگردانی کرد که سومین نامزدی اسکار خود را دریافت کرد. فیلم ردپا او در سال 2016 برنده شیر نقره در برلیناله شد. هولاند همچنین قسمت‌هایی از سریال‌های تحسین‌شده سیم، قتل، پرونده سرد و ترمه را کارگردانی کرده است. آخرین کار او، سریال بوش سوزان (2013) است. او همچنین قسمت‌های آزمایشی سریال‌های اولین و 1983 را کارگردانی کرد. آخرین فیلم او، مرز سبز، در سال 2023 جایزه ویژه هیئت داوران را در جشنواره فیلم ونیز دریافت کرد.

کلبر مندونسا فیلیو

کلبیر مندونسا فیلیو، فیلمنامه‌نویس، کارگردان و برنامه‌ریز فیلم برزیلی، در دهه 1990 شروع به ساخت فیلم‌های کوتاه خود کرد. برای Crítico، اولین مستند بلند خود، به 70 کارگردان و منتقد فرصت داد تا نظرات خود را بیان کنند. صداهای همسایه در سال 2012 در روتردام به نمایش درآمد و برزیل آن را به عنوان فیلم خود برای اسکار انتخاب کرد. در سال 2016، آکوا ریوس، با بازی سونیا براگا، در بخش مسابقه کن به نمایش درآمد. این فیلم برای جایزه سزار و جایزه روحیه مستقل نامزد شد. در سال 2019، باکائو، که با جولیانو دورنلس کارگردانی و نویسندگی کرد، جایزه هیئت داوران را در کن دریافت کرد. عکس‌های ارواح، آخرین اثر او، در سال 2023 در کن به نمایش درآمد. او در حال حاضر در حال فیلمبرداری یک فیلم جدید با نام مامور مخفی است.

عبدالرحمن سیساکو

عبدالرحمان سیساکو، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل موریتانی، در سال 1995 فیلم شتر و چوب‌های شناور را ساخت. در سال 1997، او کارگردانی صبریه، یک قسمت از سریال تلویزیونی رویای آفریقا را بر عهده گرفت. فیلم زندگی بر روی زمین (1998) نشان‌دهنده بازگشت کارگردان به کشور مادری‌اش بود. در سال 2002، او فیلم در انتظار خوشبختی را در موریتانی کارگردانی کرد که در جشنواره کن به نمایش درآمد و جایزه FIPRESCI را دریافت کرد. او در سال 2006 با فیلم باماکو و در سال 2014 با فیلم تیمبوکتو مجدداً به جشنواره کن بازگشت. فیلم تیمبوکتو اولین فیلم موریتانیایی بود که برای جایزه اسکار نامزد شد و هفت جایزه سزار را دریافت کرد.

جوزپه تورناتوره

جوزپه تورناتوره، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی، در سال 1985 با فیلم کمرونریستا اولین فیلم خود را ساخت که برای آن فیلمنامه را نیز به همراه ماسیمو دی ریتا نوشت. در سال 1989، او با فیلم سینما پارادیزو توجه سینمای بین‌المللی را به خود جلب کرد، فیلمی که برای آن فیلمنامه را نوشت و جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را دریافت کرد. تمام فیلم‌هایی که پس از آن ساخت، از یک فرمالیته خالص تا مالنا، از ستاره ساز تا زن ناشناخته، از همه خوب هستند تا افسانه 1900، از باریا تا بهترین پیشنهاد، تا انیو، مستند اختصاص داده شده به انیو موریکونه، در سراسر جهان توزیع شده و تحسین و تقدیر دریافت کرده‌اند.

یولیا فان هاینز

جولیا فون هاینز، کارگردان و فیلمنامه‌نویس آلمانی، در سال 2007 با فیلم هیچ چیز دیگری مهم نیست جایزه فیلم آلمان برای بهترین فیلم کودکان و نوجوانان را دریافت کرد. فیلم او و فردا کل جهان در سال 2020 در بخش مسابقه ونیز به نمایش درآمد، آلمان را در جوایز اسکار نمایندگی کرد و به عنوان بهترین فیلم در جوایز فیلم آلمان 2021 نامزد شد. او به عنوان بخشی از فیلم انزوا، فیلم کوتاه مستند دو پدر خود را در سال 2021 به نمایش گذاشت. سریال تلویزیونی بحث‌برانگیز او ال‌دورادو کادو جوایز متعددی را دریافت کرد و توسط BBC خریداری شد. آخرین فیلم او، گنجینه، در سال 2024 در برلیناله و تریبکا به نمایش درآمد و جایزه سینمای آلمان برای صلح را برای او به ارمغان آورد. او در دانشگاه تلویزیون و فیلم مونیخ تدریس کارگردانی می‌کند.

جانگ زئی

ژانگ زییی، بازیگر چینی، در سال 1999 با فیلم جاده خانه ساخته ژانگ ییمو، اولین فیلم خود را ساخت. بازی او در فیلم پنهان در ببر، خفته در اژدها (2000) ساخته آنگ لی، تحسین بیشتری را برای او به همراه آورد. او در فیلم خاطرات یک گیشا (2005) ساخته راب مارشال بازی کرد که برای آن نامزد دریافت جایزه BAFTA و گلدن گلوب شد. نقش او در فیلم گراندمستر (2013) ساخته وونگ کار-وای، 12 جایزه بهترین بازیگر زن را در چین برای او به ارمغان آورد. او در فیلم‌هایی مانند قهرمان (2002) و خانه خنجرهای پرنده (2004) ساخته ژانگ ییمو، 2046 (2004) ساخته وونگ کار-وای و راکون پرنسس (2005) ساخته سیجون سوزوکی بازی کرده است. اولین فیلم کارگردانی او، شعر (2021)، با تحسین منتقدان در چین منتشر شد. آخرین فیلم او، او نام ندارد ساخته پیتر چن، در پاییز 2024 منتشر خواهد شد.

جوایز رسمی جشنواره

هیئت داوران ونیز هشتاد و یکمین دوره جشنواره ونیز در سال 2024 جوایز رسمی زیر را به فیلم‌های بلند در بخش مسابقه اهدا خواهد کرد، البته بدون اجازه اعطای جوایز مشترک:

• شیر طلایی | برای بهترین فیلم
• شیر نقره | جایزه بزرگ هیئت داوران
• شیر نقره | برای بهترین کارگردان
• کوپا ولپی | برای بهترین بازیگر زن
• کوپا ولپی | برای بهترین بازیگر مرد
• جایزه ویژه هیئت داوران
• جایزه بهترین فیلمنامه
• جایزه مارچلو ماسترویانی | برای بهترین بازیگر جوان زن یا مرد

 

فیلم‌های بخش مسابقه (اصلی) جشنواره 81 ونیز

فیلم‌های زیر برای بخش اصلی مسابقه بین‌المللی جشنواره ونیز 2024 انتخاب شدند، در ردیف اول نام فیلم (البته با ترجمه موقت فارسی ما)، در ردیف دوم نام کارگردان یا کارگردان‌ها و در ردیف سوم هم نام کشورهای مشارکت‌کننده در تولید فیلم را می‌بینید:

فیلم آوریل | April	دیا کولومبگاشیویلی	گرجستان، فرانسه، ایتالیا
فیلم و بچه‌هایی مثل خودشان | And Their Children After Them	لودویک و زوران بوکِرما	فرانسه
فیلم بچه دخترک | Babygirl	هالینا رین	ایالات متحده
فیلم میدان جنگ | Battlefield	جانی آملیو	ایتالیا
فیلم برون‌گرا یا بروتالیست | The Brutalist	بردی کوربت	ایالات متحده، بریتانیا، مجارستان
فیلم دیوا فیوچرا | Diva Futura	جولیا اِستِگروالت	ایتالیا
فیلم خرمن | Harvest	آثینا ریچل سنگاری	بریتانیا، آلمان، یونان، فرانسه، ایالات متحده
فیلم هنوز اینجا هستم | I’m Still Here	والتر سالس	برزیل، فرانسه
فیلم جوکر: جنون مشترک | Joker: Folie à Deux	تاد فیلیپس	ایالات متحده
فیلم سوارکار را بکش | Kill the Jockey	لویی اورتگا	آرژانتین، اسپانیا
فیلم عشق | Love	دگ یوهان هوگِرود	نروژ
فیلم ماریا | Maria	پابلو لارائین	ایتالیا، آلمان
فیلم نظم | The Order	جاستین کرزل	ایالات متحده
فیلم کوییر | Queer	لوکا گوادانینو	ایتالیا، ایالات متحده
فیلم پسر آرام | The Quiet Son	دلفین و موریل کولین	فرانسه
فیلم اتاق همسایه | The Room Next Door	پدرو آلمودوار	اسپانیا
فیلم نامه‌های سیسیلی | Sicilian Letters	فابیو گراسادونیا و آنتونیو پیاتزا	ایتالیا، فرانسه
فیلم چشم‌های غریبه | Stranger Eyes	ایو سیو هوآ	سنگاپور، تایوان، فرانسه، ایالات متحده
فیلم سه دوست | Three Friends	امانوئل موره	فرانسه
فیلم سرخابی | Vermiglio	ماورا دلپیئرو	ایتالیا، فرانسه، بلژیک
فیلم جوانی (بازگشت به خانه) | Youth (Homecoming)	وانگ بینگ	فرانسه، لوکزامبورگ، هلند

فیلم‌های بخش خارج از مسابقه ونیز 2024

فیلم‌های زیر برای نمایش خارج از مسابقه جشنواره ونیز 2024 انتخاب شدند:

• هجوم نوزاد | Baby Invasion | هارمنی کورین | ایالات متحده
• بیتلجویس بیتلجویس | Beetlejuice Beetlejuice | تیم برتون | ایالات متحده، بریتانیا
• خشم شکسته | Broken Rage | تاکشی کیتانو | ژاپن
• ابر | Cloud | کیوشی کوروساوا | ژاپن
• سرانجام | Finalement | کلود لولوش | فرانسه
• افق: یک سلسله آمریکایی - فصل 1 | Horizon: An American Saga – Chapter 1 | کوین کاستنر | ایالات متحده
• افق: یک سلسله آمریکایی - فصل 2 | Horizon: An American Saga – Chapter 2 | فرانچسکا کومنچینی | ایتالیا، فرانسه
• مالدرور | Maldoror | فابریس دو ولز | بلژیک، فرانسه
• حیاط آمریکایی | The American Backyard | لورتو آواتی | ایتالیا
• فانتوزمیا | Phantosmia | لاو دیاز | فیلیپین
• گرگ‌ها | Wolfs | جان واتس | ایالات متحده
• غیر داستانی 2073 | 2073 | عاصف کاپادیا | بریتانیا
• آخرالزمان در مناطق گرمسیری | Apocalypse in the Tropics | پترا کاستا | برزیل
• جانوران، گیاهان، سنگ‌ها | Bestiari, erbari, lapidari | ماسیمو د’آنولفی و مارتینا پارنتی | ایتالیا، سوئیس
• اسرائیل فلسطین در تلویزیون سوئد 1958-1989 | Israel Palestina pa Svensk TV 1958-1989 | گوران هوگو اولسون | سوئد، فنلاند، دانمارک
• یک به یک: جان و یوک | One to One: John & Yoko | کوین مک‌دونالد و سام رایس-ادواردز | بریتانیا
• ریفنشتال | Riefenstahl | آندرس وایل | آلمان
• روس‌ها در جنگ | Russians at War | آناستازیا تروفیمووا | فرانسه، کانادا
• جدا شده | Separated | ارول موریس | ایالات متحده، مکزیک
• ترانه‌های زمین کندسوز | Pisni Zemli, Shcho Povilno | اولها ژوربا | اوکراین، دانمارک، سوئد
• TWST / چیزهایی که امروز گفتیم | TWST / Things We Said Today | آندری اوجیکا | فرانسه، رومانی
• چرا جنگ | Why War | آموس گیتای | اسرائیل، فرانسه

سریال‌ها

• تکذیبیه | Disclaimer | آلفونسو کوارون | بریتانیا، ایالات متحده
• سال‌های جدید | The New Years | رودریگو سوروگویین، ساندرا رومرو و دیوید مارتین د لس سانتوس | اسپانیا
• خانواده‌هایی مثل ما | Families Like Ours | توماس وینتربرگ | دانمارک، فرانسه، سوئد، جمهوری چک، بلژیک، نروژ، آلمان
• ام. پسر قرن | M. Il figlio del secolo | جو رایت | ایتالیا، فرانسه

فیلم‌های کوتاه

• یک تمثیل شهری | An Urban Allegory | آلیس روهرواچر و جی آر | فرانسه
• اگر اجازه می‌دهید: فصل دوم | Se posso permettermi: Capitolo II | مارکو بلوکیو | ایتالیا

نمایش‌های ویژه

• زیبایی گناه نیست | Beauty Is Not a Sin | نیکولاس وینینگ رفن | ایتالیا، دانمارک
• لئوپارد: شاعر بی‌نهایت | Leopardi. Il poeta dell’infinito | سرجیو روبینی | ایتالیا
• استاد و فرمانده: دورترین سمت جهان | Master and Commander: The Far Side of the World | پیتر ویر | ایالات متحده

 

پوستر رسمی هشتاد و یکمین دوره جشنواره ونیز 2024