گل یا پوچ: یک سرگرمی یک و نیم میلیاردی

برای شناخت بهتر یک کشور، بهترین راه رفتن سراغ فرهنگ و آداب و رسوم آن کشور و ویژگی‌های مرتبط با آن است. بازی‌های بومی یکی از همین ویژگی‌ها است که بسیار مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته و محبوبیت قابل توجهی نیز دارد. در نقاط مختلف ایران هم می‌توان از بازی‌های زیادی نام برد که هر کدام جذابیت‌های خاص خود را داشته و به نوعی ریشه در فرهنگ آن منطقه دارد. در عین حال سرگرمی وجه غالب آن بوده و صرفا محدود به یک طیف سنی خاص هم نیست.

مسابقه گل یا پوچ؛ معرفی شیوه بازی

گل یا پوچ یکی از قدیمی‌ترین بازی‌های ایرانی است که با کمترین هزینه ممکن و با تعداد نفرات متفاوت قادر به برگزاری است. گل یا پوچ از طیف سنی کودک و نوجوان تا بزرگسال را در بر گرفته و برای هر یک از آن‌ها شیرینی خاص خود را دارد. در سال‌های اخیر، پلتفرم‌های نمایش آنلاین به ویژه پلتفرم فیلیمو سراغ تولید مسابقه‌هایی رفتند که محبوبیت زیادی بین مردم به ویژه جوان‌ها پیدا کرده و مهمترین آن هم بازی مافیا بوده است. عمده این مسابقات که چهره‌های شناخته شده هنرهای نمایشی نیز در آن حضوری چشمگیر داشتند نیز مورد توجه مخاطبان قرار گرفته و تولید سری‌های بعدی با نام‌ها و شیوه‌های اجرایی متفاوت‌تر را کلید زد. اما این روزها مسابقه‌ای در حال پخش از فیلیمو است که براساس بازی گل یا پوچ شکل گرفته و در همان قسمت نخست هم مخاطبان خود را غافلگیر می‌کند. گل یا پوچ یکی از مشهورترین و در عین حال ساده‌ترین بازی‌های ایرانی است که تقریبا اغلب مردم با آن آشنایی دارند و سازندگان این مسابقه هم از این آشنایی به بهترین شکل به نفع خود بهره گرفته‌اند. در عین حال برای جذاب‌تر شدن آن قوانین ساده‌ای هم اضافه کرده‌اند که مهمترین آن پنج کارتی است که میزبان در اختیار هر گروه سه نفره می‌گذارد تا به آن‌ها شانس بیشتری برای برنده شدن داده شود. در قسمت نخست، دو گروهی که برای بازی یا به عبارت بهتر جنگیدن برای برد مقابل هم قرار گرفتند ترکیب جالبی از دو گروه سنی هستند. جوان‌های زیر سی سال در یک سو و طیف سنی 40 تا 50 سال در سوی دیگر که کاملا با آداب بازی‌هایی از این دست آشنا بوده و کری‌خوانی‌های بامزه‌ای هم دارند. پیش از آغاز بازی هم کلیپی با حضور کاپیتان یکی از گروه‌ها ملقب به عموحسن پخش می‌شود که در آن روی المان‌های تهران قدیم از اتومبیل تا سنگفرش خیابان میدان حسن آباد تاکید شده و به لحاظ بصری هم خوب از آب درآمده است. در عین حال دکور و صحنه‌آرایی نیز شکل جذابی داشته و کنجکاوی تماشاگر را نسبت به آنچه پیش روی خواهد داشت، برمی‌انگیزد. مهران مدیری بهترین انتخاب ممکن برای اجرای برنامه‌ها و مسابقه‌های اینچنینی است که موفقیت تضمین شده‌ای دارد. او در مقام میزبان کنترلی با فاصله روی مسابقه داشته و گه‌گاه شوخی‌های ظریفی هم با شرکت کننده‌ها کرده و با کری خوانی‌های آن‌ها نیز همراهی به اندازه‌ای می‌کند. شرکت‌کنندگان هر دو گروه هم درست انتخاب شده و کاملا با گل یا پوچ و جنبه‌های فرامتنی آن آشنایی دارند و به همین خاطر هم شوخی‌ها و کری‌ها به قاعده بوده و بیش از اندازه جلوه نمی‌کند. به ویژه در بخش فینال که هیجان فوق العاده‌ای بر بازی حاکم شده و تنها یک اشتباه می‌توانست کل زحمات گروه مقابل که تیم برتر میدان بوده‌اند را هدر بدهد. هر چند که تیم بازنده به خوبی جنبه باخت را داشته، همچنان روحیه خود را حفظ کرده و به کری‌های خود ادامه می‌دهد. جایزه یک و نیم میلیاردی که به تیم برتر در پایان مسابقات اهدا می‌شود، میزان هیجان حاکم بر بازی و شرکت‌کنندگان را بالا برده و به نوعی تماشاگر را هم دخیل این هیجان می‌کنند که نمونه آن را در وحید کاپیتان یک گروه و عمو حسن سرگروه گروه مقابل می‌بینیم. گل یا پوچ در نخستین قسمت پخش شده نشان داده که به خوبی قابلیت جذب تماشاگر به ویژه علاقه‌مندان به بازی و مسابقه را داشته و می‌تواند در ادامه به موفقیت‌های بیشتری نیز برسد. اتفاقی که می‌تواند توجه پلتفرم‌ها را به پتانسیل بالقوه موجود در بازی‌های ایرانی معطوف کند.