محسن شریفیان: دنبال سرگرمی مخاطبیم

همه چیز درباره مسابقه صداتو

• در ابتدا این سوال را بپرسم که آقای شریفیان چه شد به برنامه صداتو دعوت شدید و اساسا به چه دلیل حضور در این برنامه را پذیرفتید؟

محسن شریفیان: در ابتدا توسط آقای مروتی به برنامه دعوت شدم اما حامد جوادزاده را از برنامه «نیمروز» می‌شناختم. با دوستان صحبت کردیم و من هم نمونه‌های خارجی این برنامه و نگاهشان به موسیقی و داورها را دیدم. همچنین ترکیب کسانی که قرار بود کمک شرکت‌کنندگان کنند، برای من حائز اهمیت بود و با راهنمایی کارگردان پذیرفتم که در «صداتو» حضور پیدا کنم. ناگفته نماند چون من سال‌ها از رسانه دور بودم و بعد از مدت‌ها قرار بود جلوی دوربین بروم، کمی برایم دشوار بود اما دوستان کمک کردند و آن چیزی شد که قلبا دوست داشتم، اتفاق افتاد.

• شما طی این سال‌ها برای معرفی و جا انداختن موسیقی بوشهری و همچنین ساز «نی‌انبان» زحمت کشیدید. چه قدر و چگونه برای آشنایی بیشتر مردم با این نوع موسیقی در «صداتو» تلاش کردید؟

قاعدتا یکی از اهدافم برای شرکت در این برنامه معرفی موسیقی بوشهر با محوریت جنوب و ساز شاخص آن منطقه یعنی «نی انبان» بود؛ چیزی که من در آن تخصص دارم و آثاری را به صورت صوتی و مکتوب یعنی به شکل کتاب، مقاله و... منتشر کردم. پس روی آن بیشتر متمرکز شدم و خوش حالم این فرصت برایم فراهم شد تا بتوانم مردم را با موسیقی بوشهر و ساز نی انبان آشنا کنم.

• در هر قسمت از برنامه چالشی با محسن کیایی مجری «صداتو» دارید و کَل کَل دائمی شما به نمک برنامه تبدیل شده است. این اتفاق برنامه‌ریزی شده است؟ چه قدر از دیالوگ‌ها و اتفاقاتی که در این برنامه شاهد هستیم، فلبداهه و چه قدر برنامه‌ریزی شده است؟

من پیش از این برنامه محسن کیایی را از طریق آثار هنری که در آن حضور داشت، می‌شناختم و با ایشان رو در رو نشده بودم اما از اینکه در «صداتو» فرصتی فراهم شد تا با ایشان بیشتر آشنا شوم، بسیار خوشحالم و از این همکاری لذت بردم. کَل کَل‌ها کاملا اتفاقی بود و مردم هم استقبال کردند. خود ما هم دوست داشتیم این اتفاق رخ بدهد. این اتفاق باعث شد کاراکتر من هم شکل بگیرد و فرصت کردم موسیقی و فرهنگ جنوب را معرفی کنم.

• آیا اتاق فکر «صداتو» از ایده‌های شما در برنامه بهره می‌برد؟ اساسا چه قدر از نظرات شما به عنوان کمک‌کننده در برنامه بهره برده می‌شد؟

عوامل «صداتو» و در راس آن‌ها حامد جوادزاده ایده‌پرداز بودند و مجموعه دوستان در کنار هم توانستند برنامه متفاوتی را نسبت به نمونه‌های قبلی بسازند. البته خودرای نبودند و اگر نکته‌ای به ذهنشان می‌رسید تلاش می‌کردند در این برنامه لحاظ کنند. خمیرمایه اولیه شکل گرفته بود اما دیگر اتفاقات باید روی صندلی شکل می‌گرفت.

• از همکاری خود با دیگر کمک‌کننده‌ها برایمان بگویید. چه قدر در این مسیر با یکدیگر همراه بودید؟ حضور بازیگر و فیلمنامه‌نویس و موسیقی‌دان در کنار هم برای «صداتو» چه قدر ارزش افزوده ایجاد کرده است؟

همکاری با سایر کمک‌کننده‌ها تجربه بسیار خوب و بزرگی را برای من رقم زد. این ارتباط و فضایی که بین ما 4 نفر یعنی شبنم مقدمی، محمد بحرانی، امیرمهدی ژوله و من ایجاد شده بود، باعث شد از همه عزیزان که تجربیات بیشتری از حضور در چنین برنامه‌هایی داشتند و یا بعضا جلوی دوربین، یاد بگیرم. حس بسیار خوبی از این همکاری داشتم و چه چیزی بهتر از اینکه سه نفر از کارکشته‌های مدیا و رسانه در کنار من باشند و کمک کنند تا چنین برنامه‌هایی تولید شود.

• انتخاب قطعات موسیقی را چه قدر هوشمندانه و بر اساس پوشش همه ژانرهای موسیقی می‌دانید؟ آیا موسیقی ایرانی به عنوان کانون محوری و مبنای مسابقه قرار گرفته است؟

انتخاب موسیقی‌ها هوشمندانه و همه ژانرهای موسیقی درگیر بودند. البته قطعا در زمان کوتاه نمی‌توان به همه موسیقی‌ها پرداخت. اما من در مجموع راضی بودم و واکنش‌های خوبی را دریافت کردم.

• ما در ایران دیر می‌خندیم و حتی دیر با برنامه‌های سرگرم‌کننده ارتباط برقرار می‌کنیم. این برنامه چه مولفه‌هایی برای سرگرمی و خنداندن مخاطب دارد؟

این گزاره کاملا درست است که ما بسیار دیر و همچنین سخت می‌خندیم. در حقیقت روزگار کاری کرده است که اینگونه باشیم و هر وقت برنامه‌های این چنینی ساخته می‌شود تا حال انسان‌ها را خوب کند، باید غنیمت شماریم. البته هدف ما در «صداتو» بیشتر سرگرمی بود تا خنداندن مخاطبان اما لحظات طنز و دراماتیکی به وجود آمد که بعضا قابل توجه است.

• آیا «صداتو» را می‌توان مسابقه‌ای ترکیبی از هنر موسیقی و نمایش دانست؟ چه قدر این اتفاق به دیده شدن برنامه کمک کرده است؟

بله. «صداتو» برنامه‌ای ترکیبی از هنر موسیقی و نمایش است و این اتفاق در 12 قسمت بسیار آگاهانه، خوب و هوشمندانه رخ داد. باید از همه کسانی که در این مسیر قدم برداشتند، تشکر کنم.

• این برنامه ایرانیزه شده برنامه‌های خارجی‌ست. شما این اتفاق را چه قدر درست می‌دانید و فکر می‌کنید نیازمند چه مولفه‌هایی‌ست؟

«صداتو» نمونه‌‌ای از چندین برنامه خارجی‌ست که با حضور مجری و 4 کمک‌کننده نوع دیگری پیدا کرد و ایرانیزه شد. به عنوان مثال در نمونه‌های خارجی «هلپرها» نسبت به ما نقش آنچنانی نداشتند اما در «صداتو» کمک می‌کردند و نظر می‌دادند. حتی دست به ساز می‌شدند و حواشی ایجاد می‌کردند تا برنامه از حالت یکنواختی خارج و مخاطب بیشتر با آن همراه شود.

• سخن پایانی...

خوشحالم موقعیتی برایم بدست آمد که توانستم با مخاطبان از این طریق ارتباط برقرار و فرصتی برای فراهم شد تا فرهنگ و موسیقی جنوب را بیشتر معرفی کنم. همچنین لازم می‌دانم از بچه‌های فیلیمو که به تیم ما، شخص من، گروه کارگردانی و کسانی که در این کار کنار ما بودند، تشکر کنم و خداقوت بگویم.