سال 54 در بندر بوشهر متولد شد و در حالی که کمتر از 20 سالش بود فعالیت موسیقایی خود را با تاسیس گروه لیان (بوشهر) آغاز کرد؛ گروهی که در حال حاضر به عنوان یکی از مطرحترین گروههای موسیقی بومی ایران کارنامه قابل توجهی دارد. مضمون و سبک موسیقیاش محلی وفولکور است و در موسیقی تلفیقی یا فیوژن دستی بر آتش دارد. وی در مصاحبهای گفته است: «مخالف هیچ نوع موسیقی نیستم، اگر موسیقی محلی را محور اصلی کارم قرار میدهم به دلیل احساس مسئولیتی است که در قبال فرهنگ و آئین منطقهام دارم، بر همان اساس با سایر اقوام و موسیقیهای دیگر گفتوگو میکنم تا این نوع موسیقی را به جامعه و دنیا معرفی کنم.»
همه آنچه که در ابتدا خواندید درباره محسن شریفیان آهنگساز، نویسنده و نوازنده ایرانی بود. پخش آخرین قسمت برنامه «صداتو» بهانهای شد تا با وی درباره حضور در این برنامه به عنوان یکی از چهار کمک کننده به شرکتکنندگان گفتوگو کنیم که در ادامه میخوانید.
همه چیز درباره مسابقه صداتو
- در ابتدا این سوال را بپرسم که آقای شریفیان چه شد به برنامه صداتو دعوت شدید و اساسا به چه دلیل حضور در این برنامه را پذیرفتید؟
محسن شریفیان: در ابتدا توسط آقای مروتی به برنامه دعوت شدم اما حامد جوادزاده را از برنامه «نیمروز» میشناختم. با دوستان صحبت کردیم و من هم نمونههای خارجی این برنامه و نگاهشان به موسیقی و داورها را دیدم. همچنین ترکیب کسانی که قرار بود کمک شرکتکنندگان کنند، برای من حائز اهمیت بود و با راهنمایی کارگردان پذیرفتم که در «صداتو» حضور پیدا کنم. ناگفته نماند چون من سالها از رسانه دور بودم و بعد از مدتها قرار بود جلوی دوربین بروم، کمی برایم دشوار بود اما دوستان کمک کردند و آن چیزی شد که قلبا دوست داشتم، اتفاق افتاد.
- شما طی این سالها برای معرفی و جا انداختن موسیقی بوشهری و همچنین ساز «نیانبان» زحمت کشیدید. چه قدر و چگونه برای آشنایی بیشتر مردم با این نوع موسیقی در «صداتو» تلاش کردید؟
قاعدتا یکی از اهدافم برای شرکت در این برنامه معرفی موسیقی بوشهر با محوریت جنوب و ساز شاخص آن منطقه یعنی «نی انبان» بود؛ چیزی که من در آن تخصص دارم و آثاری را به صورت صوتی و مکتوب یعنی به شکل کتاب، مقاله و... منتشر کردم. پس روی آن بیشتر متمرکز شدم و خوش حالم این فرصت برایم فراهم شد تا بتوانم مردم را با موسیقی بوشهر و ساز نی انبان آشنا کنم.
- در هر قسمت از برنامه چالشی با محسن کیایی مجری «صداتو» دارید و کَل کَل دائمی شما به نمک برنامه تبدیل شده است. این اتفاق برنامهریزی شده است؟ چه قدر از دیالوگها و اتفاقاتی که در این برنامه شاهد هستیم، فلبداهه و چه قدر برنامهریزی شده است؟
من پیش از این برنامه محسن کیایی را از طریق آثار هنری که در آن حضور داشت، میشناختم و با ایشان رو در رو نشده بودم اما از اینکه در «صداتو» فرصتی فراهم شد تا با ایشان بیشتر آشنا شوم، بسیار خوشحالم و از این همکاری لذت بردم. کَل کَلها کاملا اتفاقی بود و مردم هم استقبال کردند. خود ما هم دوست داشتیم این اتفاق رخ بدهد. این اتفاق باعث شد کاراکتر من هم شکل بگیرد و فرصت کردم موسیقی و فرهنگ جنوب را معرفی کنم.
- آیا اتاق فکر «صداتو» از ایدههای شما در برنامه بهره میبرد؟ اساسا چه قدر از نظرات شما به عنوان کمککننده در برنامه بهره برده میشد؟
عوامل «صداتو» و در راس آنها حامد جوادزاده ایدهپرداز بودند و مجموعه دوستان در کنار هم توانستند برنامه متفاوتی را نسبت به نمونههای قبلی بسازند. البته خودرای نبودند و اگر نکتهای به ذهنشان میرسید تلاش میکردند در این برنامه لحاظ کنند. خمیرمایه اولیه شکل گرفته بود اما دیگر اتفاقات باید روی صندلی شکل میگرفت.
- از همکاری خود با دیگر کمککنندهها برایمان بگویید. چه قدر در این مسیر با یکدیگر همراه بودید؟ حضور بازیگر و فیلمنامهنویس و موسیقیدان در کنار هم برای «صداتو» چه قدر ارزش افزوده ایجاد کرده است؟
همکاری با سایر کمککنندهها تجربه بسیار خوب و بزرگی را برای من رقم زد. این ارتباط و فضایی که بین ما 4 نفر یعنی شبنم مقدمی، محمد بحرانی، امیرمهدی ژوله و من ایجاد شده بود، باعث شد از همه عزیزان که تجربیات بیشتری از حضور در چنین برنامههایی داشتند و یا بعضا جلوی دوربین، یاد بگیرم. حس بسیار خوبی از این همکاری داشتم و چه چیزی بهتر از اینکه سه نفر از کارکشتههای مدیا و رسانه در کنار من باشند و کمک کنند تا چنین برنامههایی تولید شود.
- انتخاب قطعات موسیقی را چه قدر هوشمندانه و بر اساس پوشش همه ژانرهای موسیقی میدانید؟ آیا موسیقی ایرانی به عنوان کانون محوری و مبنای مسابقه قرار گرفته است؟
انتخاب موسیقیها هوشمندانه و همه ژانرهای موسیقی درگیر بودند. البته قطعا در زمان کوتاه نمیتوان به همه موسیقیها پرداخت. اما من در مجموع راضی بودم و واکنشهای خوبی را دریافت کردم.
- ما در ایران دیر میخندیم و حتی دیر با برنامههای سرگرمکننده ارتباط برقرار میکنیم. این برنامه چه مولفههایی برای سرگرمی و خنداندن مخاطب دارد؟
این گزاره کاملا درست است که ما بسیار دیر و همچنین سخت میخندیم. در حقیقت روزگار کاری کرده است که اینگونه باشیم و هر وقت برنامههای این چنینی ساخته میشود تا حال انسانها را خوب کند، باید غنیمت شماریم. البته هدف ما در «صداتو» بیشتر سرگرمی بود تا خنداندن مخاطبان اما لحظات طنز و دراماتیکی به وجود آمد که بعضا قابل توجه است.
- آیا «صداتو» را میتوان مسابقهای ترکیبی از هنر موسیقی و نمایش دانست؟ چه قدر این اتفاق به دیده شدن برنامه کمک کرده است؟
بله. «صداتو» برنامهای ترکیبی از هنر موسیقی و نمایش است و این اتفاق در 12 قسمت بسیار آگاهانه، خوب و هوشمندانه رخ داد. باید از همه کسانی که در این مسیر قدم برداشتند، تشکر کنم.
- این برنامه ایرانیزه شده برنامههای خارجیست. شما این اتفاق را چه قدر درست میدانید و فکر میکنید نیازمند چه مولفههاییست؟
«صداتو» نمونهای از چندین برنامه خارجیست که با حضور مجری و 4 کمککننده نوع دیگری پیدا کرد و ایرانیزه شد. به عنوان مثال در نمونههای خارجی «هلپرها» نسبت به ما نقش آنچنانی نداشتند اما در «صداتو» کمک میکردند و نظر میدادند. حتی دست به ساز میشدند و حواشی ایجاد میکردند تا برنامه از حالت یکنواختی خارج و مخاطب بیشتر با آن همراه شود.
خوشحالم موقعیتی برایم بدست آمد که توانستم با مخاطبان از این طریق ارتباط برقرار و فرصتی برای فراهم شد تا فرهنگ و موسیقی جنوب را بیشتر معرفی کنم. همچنین لازم میدانم از بچههای فیلیمو که به تیم ما، شخص من، گروه کارگردانی و کسانی که در این کار کنار ما بودند، تشکر کنم و خداقوت بگویم.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه