باز نگویید شاید وقتی دیگر

تعارف و بی‌خیالی و رفیق‌بازی و جسارتا جنس خرابی‌ها  را بگذارید کنار و حواستان را جمع کنید چون بهرام بیضائی که بارها و بارها با حسرت از کار بازماند، فقط یکبار از جسم خود رجعت می‌کرد و حالا هم چنین شده‌است. استاد، نمایش زندگی را کنار گذاشت و حالا پرده مرگ او در حال اجراست. خبری که عشاق ایران و فرهنگش را مچاله کرد از راه رسید و از روز پنجم دیماه سال هزار و چهارصد و چهار خورشیدی، وجود استاد تمام ادبیات و تئاتر و سینمای این مملکت، مرگ‌آلود شد. می‌دانیم و می‌دانید که هنر ناب و نام ممتازش فراموش‌شدنی نیست اما قاعده انسانیت و مرام فرهنگی حکم می‌کند که بهرام بیضائی را لااقل در این روزگار فراق، بر چشم بنهیم که اگر چشمان زندگی‌اش را با خاکِ کین و غبار نافهمی، اشک‌آلود کردند لااقل لبخندش را ولو دیر  بر میراثش بنشانیم.

فهرست بهترین فیلم های عالیجناب بهرام بیضایی

درروزهایی که سپردن جسم به خاک از تقدیرِ جان پیش می‌گیرد و همگان در حزن یک هنرمند فکر و خیالات خاکسپاری و پیام‌های رنگ به رنگ را سبک و سنگین می‌کردند همسر بهرام بیضائی شفاف و درست متنی را برای آنها که با حسن‌نیّت خواستارِ بازگشت بیضائی به ایران بودند منتشر کرد. او نوشت: «پیکر بهرام بیضایی کلمات و اندیشه اوست. فیلم‌ها و آثارِ نوشتاریِ اوست. او دو فیلم توقیف شده و یک فیلم کمتر دیده شده دارد و هم‌اکنون جلوی انتشار دستکم چهار کتابش را گرفته‌اند. مطالبه‌ ملی باید انتشار کتاب‌های «جاناوبلادور»، «گزارش ارداویراف»، «طرب‌نامه» و «داش‌آکل به گفته‌ مرجان» باشد. مطالبه ملی به نمایش درآمدن عمومی «غریبه و مه»، «چریکه تارا» و «مرگ یزدگرد» است. ایمان دارم بهترین هدیه‌ تولدِ همه زندگی‌اش خواهد بود. اگر بیضایی را دوست دارید، درخت همیشه‌سبزی به‌نامِ او بکارید تا سمبل ایستادگی و سرسبزی‌اش باشد؛ درختی در آرامگاهِ فردوسی، درختی در حافظیه، درختی در آرانِ کاشان یا جای جای ایران که همیشه قلبش به عشق آن می‌تپید و لحظه‌ای از آنجا دور نشد. پیکرِ بی‌صدای بیضایی فقط مطلوبِ کسانی‌ست که مسبّبِ خروج او از ایران بوده‌اند. بهرام بیضایی هر کجا باشد آنجا ایران است!»

رازهای فیلمسازی بهرام بیضایی

یک ماه دیگر بزرگترین رویداد سینمایی این مملکت با هزار دبدبه و کبکبه آغاز می شود. درباره کم و کیف این فستیوال بی‌شباهت به هر فستیوال درست و درمان دیگر و جشنواره‌ای که مدیران فرهنگی کشور در همه چهار دهه گذشته به وجودش بالیده‌اند حرف و نقد کم نیست اما همین چند کلمه را فراموش نکنید که مهمترین اتفاق جشنواره چهل‌و‌چهارم فیلم فجر می‌تواند یک پوستر ناب، نمایش عمومی فیلم‌های توقیفی و یک تعظیم تمام قد به نام بهرام بیضائی باشد. خود دانید...